Κυριακή 8 Μαρτίου 2015

Γι’ αυτό το λένε λοιπόν Bluetooth


H σχέση της ασύρματης τεχνολογίας με τους Βίκινγκς της μεσαιωνικής Σκανδιναβίας

Είναι γεγονός ότι το Bluetooth είναι ένα από αυτά τα μικρά σύγχρονα θαύματα του ασύρματου ψηφιακού μας κόσμου, το οποίο ωστόσο λίγη σχέση θα περίμενε να έχει κανείς με τις δανέζικες αιματοχυσίες του φιλοπόλεμου 10ου αιώνα!

Κι όμως, η τεχνολογία που επιτρέπει σήμερα την ασύρματη επικοινωνία έλκει το όνομά της από τον άνθρωπο που του αποδίδεται η βίαιη ένωση των σκανδιναβικών εθνών (και η μεταστροφή τους στον χριστιανισμό). Απίστευτο κι όμως αληθινό!

Το ίδιο το Bluetooth εξάλλου δεν κρύβει καθόλου το στρατιωτικό βίκινγκ παρελθόν του: «Η τεχνολογία Bluetooth έχει ονομαστεί από τον δανό βίκινγκ βασιλιά Χάραλντ Μπλάταντ, ο οποίος είχε την τάση να τσιμπολογά βατόμουρα και έμεινε γνωστός για την ένωση των εμπόλεμων εθνών των σημερινών Δανία, Νορβηγία και Σουηδία. Η ένωση συσκευών από διαφορετικούς κατασκευαστές και για διαφορετικούς σκοπούς … είναι αυτό για το οποίο υπάρχει η τεχνολογία Bluetooth».



Το όνομα Bluetooth προέρχεται λοιπόν πράγματι, αν και εντελώς αναπάντεχα, από το παρατσούκλι του δανού κατακτητή του 10ου αιώνα Χάραλντ Μπλάταντ, ο οποίος αγαπούσε τόσο τα βατόμουρα και τα κατανάλωνε σε τέτοιες ποσότητες ώστε ένα από τα δόντια του είχε βαφτεί μόνιμα μπλε! Ταυτοχρόνως βέβαια, ο πολεμοχαρής δανός ηγεμόνας ένωσε τις σκανδιναβικές χώρες, γι’ αυτό και η πρωτοβουλία των κολοσσών Ericsson, ΙΒΜ, Intel, Nokia και Toshiba, που κατέληξε στην ένωση Bluetooth Special Interest Group (SIG), χρησιμοποίησε ως φόρο τιμής το όνομά του. Την τεχνολογία υποστήριξαν κατόπιν η Microsoft, η Motorola και η Dell, ενώ σήμερα η Bluetooth SIG αριθμεί 2.000 μέλη.

Όσο για το λογότυπο του Bluetooth, αυτό προκύπτει από την ένωση των αρχικών του Χάραλντ Μπλάταντ (Η και Β), όπως βλέπουμε και στο γράφημα.



Ο Μπλάταντ (που βασίλευσε από το 958-970 μ.Χ.) έφερε κοντά λοιπόν τους τεχνολογικούς κολοσσούς του σήμερα και οι Σουηδοί της Ericsson, οι οποίοι εφηύραν ουσιαστικά το Bluetooth περί το 1998, δεν θα μπορούσαν να βρουν καλύτερο όνομα, παρά το περίεργο γεγονός ότι ο Χάραλντ και οι πρόγονοί τους ήταν εχθροί!



Αυτές οι έριδες ανήκουν όμως στο παρελθόν και το σκανδιναβικό ταμπεραμέντο έχει απαλείψει πια τα μίση μιας άλλης εποχής, χαρίζοντάς μας ασφαλείς ασύρματες επικοινωνίες…




newsbeast.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Πως ξεχωρίζουμε οι άνδρες από τ’ αγόρια ; Δεκαοκτώ υπέροχα φιλοσοφικά αποφθέγματα.


Κι ύστερα ήρθε ο διχασμός και κάποιες γυναίκες άρχισαν να απομυθοποιούν τους άντρες και να τους αποκαλούν ειρωνικά αγοράκια ή παιδάκια ή αγόρια.

Κι αρχίσαμε να χωριζόμαστε σε στρατόπεδα και να διαχωρίζουμε τις θέσεις μας και να μας βρίζουν οι φεμινίστριες, οι λεσβίες, οι κομμουνίστριες και οι εναλλακτικές και να μην θέλουν τους γνήσιους τους λαϊκούς άντρες, αλλά τ’ αγόρια με τα κοτσίδια, τα μπιχλιμπίδια, τα σκατολοΐδια, τις φράντζες, τα ταττούζ.
Άρχισε το κίνημα των χίπστερζ να εξαπλώνεται και να επισκιάζει τα γνήσια και λαϊκά αγόρια. Ύστερα κάποιες άρχισαν να βγαίνουν με εναλλαχτικούς χίπστερζ και να καταλήγουν στα Πατήσια με μας τους λαϊκούς. Αυτούς που δεν κάνουν σεξ, αλλά έρωτα. Αυτούς που δεν ζητάνε συγγνώμη πριν ρευτούν ή κλάσουν.

«Τ’ αγόρια, διαβάζουν ιστορία. Οι άνδρες, γράφουν τη δική τους»

«Τ’ αγόρια, πίνουν Αmita πορτοκάλι. Οι άνδρες έχουν δικό τους πορτοκαλεώνα και πάνε και κόβουν και τα στύβουν μόνοι τους»

«T’ αγόρια, ποστάρουν στο facebook Σταν. Οι άνδρες, ποστάρουν Σάκη Ρουβά»

«Τ’ αγόρια παίζουν play station. Οι άντρες “παίζουν” με τις αδερφές αυτών που παίζουν play station.»

«Τ’ αγόρια ξυρίζουν τα πάντα πάνω τους εκτός απ’ τα μούτρα τους. Οι άντρες ξυρίζουν μόνο τα μούτρα τους (άντε και λίγο τα κάκαλά τους).»

«Τ’ αγόρια έχουν γυναίκες φίλες. Οι άνδρες έχουν μόνο ερωμένες, πρώην και επόμενες.»

«Τ’ αγόρια τρώνε πιτούλα με καλαμάκι κοτόπουλο και σως και πίνουν κόκα κόλα ζίροου. Οι άνδρες τρώνε σπληνάντερο και φρυγαδέλι και πίνουν Amstel απ’ το καφάσι.»

«Τ’ αγόρια, το πρωί ξυπνάνε, πλένονται και βάζουν κρεμούλα “nivea for men”. Οι άνδρες το πρωί ξυπνάνε και κλάνουν! Καλημέρα: Φάάάάάάρρρρτττ.»

«Τ’ αγόρια παίρνουν χαρτζιλίκι απ’ τον γέρο τους και πάνε για καφέ. Οι άνδρες πλακώνουν τον γέρο πατέρα τους στις μπουνιές και του παίρνουν όλη τη σύνταξη»

«Τ’ αγόρια προτιμούν τις “50 Αποχρώσεις Του Γκρι” για να ρίξουν ένα γκομενάκι στο κρεβάτι. Οι άνδρες προτιμούν το “Notebook” για να γ@μήσουν.»

«Τ’ αγόρια πάνε σούπερ μάρκετ και ψωνίζουν αρωματικά χώρου, προφυλακτικά με γεύση βανίλια και κόκκινο γλυκό κρασάκι. Οι άνδρες πάνε σούπερ μάρκετ και ψωνίζουν βαζελίνη, προφυλακτικά με γεύση λαστιχένιο λάτεξ και jack daniels. Ή δεν πάνε καθόλου σούπερ μάρκετ.»

«T’ αγόρια προσπαθούν να είναι σαν τον Χρήστο τον Πατριαρχέα. Οι άνδρες ΕΙΝΑΙ ο Χρήστος ο Πατριαρχέας. Μ@λάκες.»

«Τ’ αγόρια χαριεντίζονται. Οι άνδρες καυλαντίζουν.»

«Τ’ αγόρια είναι κοκόρια. Οι άνδρες είναι βόδια.»

«Τ’ αγόρια απολαμβάνουν το στοματικό σεξ. Οι άντρες τσιμπουκώνουν. Γκαγκ.»

«Τ’ αγόρια έχουν κοιλίτσα. Οι άνδρες έχουν κοιλάρα ή μπάκα.»

«Τ’ αγόρια βλέπουν τις “50 Αποχρώσεις Του Γκρι”. Οι άνδρες γράφουν το σενάριο της ταινίας.»

«Τ’ αγόρια υποδέχονται τη γκομενίτσα τους σπίτι με σοκολατίτσα λάκτα. Οι άνδρες υποδέχονται τη γκομενίτσα τους σπίτι με την προσφώνηση: Που ήσουνα πάλι μωρή;»

Είμαι ένας λαϊκός φιλόσοφος της ζωής, είμαι ο Πάμπλο Κοέλο της Λιοσίων, ο Χόρχε Μπουκάι των Αγίων Αναργύρων, που βλέπει τα πράματα απ’ την απλή πλευρά της καθημερινότητας, με περίσσιο ρομαντισμό. Είμαι ο Χρήστος ο Πατριαρχέας, που ζεις στις Τρεις Γέφυρες (στα Πατήσια), ακούει Στράτο Διονυσίου και στα κρυφά Stan.

[Εμείς, γιατί κοίταξε στην αρχή θέλαμε να κάνουμε σάτιρα, αλλά τελικά αυτό μπορεί να μην ήταν τόσο σατυρικό, όμως κάποιοι είπαν ότι τελικά αυτό θα ήταν σάτιρα κι έτσι και μεις συνεχίσαμε να σατιρίζουμε κι ο κόσμος πίστεψε τελικά ότι είναι ένα κομμάτι που σατιρίζει και όλο αυτό το ονόμασε σάτιρα και στα πλαίσια της σάτιρας αυτής, εμείς συνεχίσαμε το έργο μας. Κάνουμε σάτιρα ή κάτι τέτοιο. Αυτό.]

Κείμενο: Χρήστος Πάτρικ Πατριαρχέας.




tagyourself.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

7 πράγματα που δεν πρέπει να έχεις - Διάβασε τα...


Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω

συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:



1. Πλούτο χωρίς μόχθο



2. Απόλαυση χωρίς συναίσθημα



3. Εμπόριο χωρίς ήθος



4. Γνώση χωρίς χαρακτήρα



5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά



6. Λατρεία χωρίς θυσία



7. Πολιτική χωρίς αρχές*



*To τελευταίο πρέπει οπωσδήποτε να το εφαρμόσετε όλοι οι Πολιτικοί που διαβάζετε αυτό το κείμενο τώρα. Για να γίνουμε μια χώρα με ήθη, έθιμα και εντιμότητα. Για να μη ξεχνιόμαστε...


ingossip.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Η μέθοδος 4-7-8 για… ύπνο σε μόλις 1 λεπτό !


Σύμφωνα με τη μέθοδός της, η οποία βασίζεται στη μαθηματική ακολουθία 4-7-8, μόλις ένα λεπτό είναι αρκετό για να αποκοιμηθείτε χωρίς κόπο. Η μέθοδος αυτή βασίζεται στις αναπνοές που παίρνουμε πριν κοιμηθούμε, ώστε να βοηθήσουμε την καρδιά να ρίξει τους ρυθμούς τις και τον εγκέφαλο να χαλαρώσει. «Ζούμε σε έντονους ρυθμούς και ακόμη και το βράδυ, όταν πέσουμε για ύπνο, ο οργανισμός μας συνεχίζει να δουλεύει στα κόκκινα. Εκεί βρίσκεται η ρίζα του κακού που δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε και να κοιμηθούμε», επισημαίνοντας: «Οι αναπνοές μας είναι κοφτές και ρηχές, ενώ για να χαλαρώσουμε πρέπει να είναι βαθιές και γεμάτες». Σύμφωνα με το σκεπτικό της δρ Weil, το μυστικό βρίσκεται στην αναπνοή, αφού για να χαλαρώσουμε θα πρέπει να επιβραδύνουμε τον καρδιακό ρυθμό, παίρνοντας περισσότερο οξυγόνο.

Πώς θα εφαρμόσετε τη μέθοδο αναλυτικά:

- Εισπνεύστε από τη μύτη για 4 δευτερόλεπτα

- Κρατήστε την αναπνοή σας για 7 δευτερόλεπτα

- Εκπνεύστε αργά επί 8 δευτερόλεπτα

Όπως εξηγεί η Weil, η διαδικασία αυτή εξασφαλίζει χαλάρωση, οι ρυθμοί πέφτουν, ενώ ο εγκέφαλος παράγει μια σειρά από χαλαρωτικές χημικές ουσίες, που μας βοηθούν να κοιμηθούμε.

Η μέθοδος έχει γίνει μόδα στις ΗΠΑ, ωστόσο δεν έχει αποδειχθεί ακόμη επιστημονικά κατά πόσο βοηθάει ή όχι…




onmed.gr





Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας όμως πόσα έχουν αλλάξει τελικά; Η ανισότητα σε γραφήματα


Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η μέρα ανάδειξης των θριάμβων αλλά και των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Και παρόλο που βρισκόμαστε στο 2015, η ανισότητα δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί.

Μία παγκόσμια έρευνα της Gallup ανέλυσε παράγοντες όπως ο νόμος και η τάξη, τα τρόφιμα, η στέγαση, η εργασία, η οικονομία, η υγεία και η καθημερινή εμπειρία και διαπίστωσε ότι μόλις 1 στις 4 γυναίκες «ευημερούν», ενώ περίπου 2 δισεκατομμύρια γυναίκες ζουν δύσκολες καταστάσεις.

Η Ισλανδία, η Σουηδία και η Δανία βρίσκονται στην κορυφή της λίστας των χωρών με γυναίκες που ευημερούν, ενώ η Αμερική έρχεται 7η παγκοσμίως. Στον αντίποδα, οι τρεις χώρες στις οποίες είναι πιο δυστυχισμένες οι γυναίκες είναι η Βουλγαρία, το Αφγανιστάν και η Αρμενία.

Ωστόσο τη χαμηλότερη βαθμολογία της Gallup έλαβε η Συρία, μια χώρα που βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο για σχεδόν τέσσερα χρόνια. Ο πόλεμος έχει σκοτώσει πάνω από 200.000 ανθρώπους και έχει εκτοπίσει κατ 'εκτίμηση 12 εκατομμύρια στο εσωτερικό της χώρας και σε διασυνοριακό επίπεδο.

Ακολουθούν μερικά στατιστικά ερευνών που αφορούν την οικονομία, την υγεία, την εκπαίδευση και τη γενική αντιμετώπιση των γυναικών και δείχνουν ότι χρειάζεται ακόμα προσπάθεια για να επιτευχθεί η ισότητα των φύλων.


















iefimerida.gr 
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Ο ελληνικός ήλιος φορτίζει τα αυτοκίνητα του μέλλοντος στον πρώτο ηλιακό σταθμό της Ελλάδας


Την νέα εποχή στην ενέργεια και τη μετακίνηση σηματοδότησε η εγκαινίαση του πρώτου αυτόνομου ηλιακού σταθμού στη χώρα. Η εγκατάσταση κατασκευάστηκε από το Εργαστήριο Ήπιων Μορφών Ενέργειας και Προστασίας Περιβάλλοντος, του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών ΤΕ, του ΑΕΙ Πειραιά και εγκαινιάστηκε από τον καθηγητή Απόστολο Αλεξόπουλο.



Ο κ. Αλεξόπουλος εκπροσωπώντας τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Παναγιώτη Λαφαζάνη, μίλησε παράλληλα σε Ημερίδα με θέμα: «Ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα με Καθαρά Οχήματα : Προοπτικές» και αναφέρθηκε στις προκλήσεις της νέας γενιάς οχημάτων σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που μπορεί να εκμεταλλευτεί πλήρως τις αέναες πηγές ενέργειας.



Ο κ. Αλεξόπουλος επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι ο τομέας των Ήπιων Μορφών Ενέργειας, όπως των ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων, αποτελεί έναν από τους αναδυόμενους αναπτυξιακούς τομείς, που αφενός είναι φιλικοί στο περιβάλλον και, αφετέρου, μπορούν να δημιουργήσουν χιλιάδες θέσεις εργασίας.




Πηγή: Ευρωκίνηση








Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Καταγγελία της UNESCO για την καταστροφή της αρχαίας πόλης Χάτρα από τζιχαντιστές


Η Οργάνωση του ΟΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO) κατήγγειλε σήμερα την "καταστροφή" της αρχαίας πόλης Χάτρα στο Ιράκ από τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

"Η καταστροφή της Χάτρα αποτελεί καμπή στη φοβερή στρατηγική της πολιτιστικής κάθαρσης που είναι σε εξέλιξη στο Ιράκ", επισημαίνει σε ανακοίνωση η γενική διευθύντρια της UNESCO Ιρίνα Μπόκοβα, μιλώντας για την καταστροφή της ιρακινής πολιτιστικής κληρονομιάς από τους τζιχαντιστές του IΚ. Σύμφωνα με την UNESCO, "επίσημες πηγές" ανέφεραν σήμερα την "καταστροφή της Χάτρα, τοποθεσίας παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς".

Στη Βαγδάτη, το υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων καταδίκασε την "καταστροφή" της Χάτρα, χωρίς να είναι σε θέση να επιβεβαιώσει την πληροφορία αυτή που μεταδίδουν τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης του Ιράκ.

Η Χάτρα, 100 χλμ. νοτιοδυτικά της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ που τελεί υπό τον έλεγχο των τζιχαντιστών, είναι πόλη της ρωμαϊκής περιόδου, ηλικίας 2.000 ετών, και περιλαμβάνεται στον κατάλογο της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Τις τελευταίες εβδομάδες, οι τζιχαντιστές επιτίθενται στους αρχαιολογικούς χώρους στο Ιράκ, με αποτέλεσμα να καταστρέψουν την πόλη Νιμρούντ, ένα ανεκτίμητο αρχαιολογικό κόσμημα και να κάνουν θρύψαλα τους θησαυρούς του μουσείου της Μοσούλης, παρά τη διεθνή κατακραυγή.

Η καταστροφή της Νιμρούντ, η οποία βρίσκεται 30 χλμ. νοτιοανατολικά της Μοσούλης, έγινε με μπουλντόζες, σύμφωνα με το ιρακινό υπουργείο Τουρισμού.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Κι-Μουν καταδίκασε έντονα χθες την καταστροφή της Νιμρούντ. "Η σκόπιμη καταστροφή της κοινής μας πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί έγκλημα πολέμου και επίθεση κατά της ανθρωπότητας στο σύνολό της".

Η Νιμρούντ είναι μία από τις σημαντικότερες πόλεις της ασσυριακής αυτοκρατορίας, απ' όπου το 1988 είχαν εκταφεί περισσότερα από 600 κοσμήματα, διακοσμητικά και πολύτιμοι λίθοι, μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του 20ου αιώνα.

Τα περισσότερα ανεκτίμητα αντικείμενα που προέρχονταν από τη Νιμρούντ εκτίθενται σε μουσεία στο Ιράκ ή στην Ευρώπη, αλλά στην αρχαία πόλη παραμένουν ανάγλυφα και κολοσσιαία "λαμασού", όπως ονομάζονται οι φτερωτοί ταύροι με ανθρώπινο πρόσωπο.




news247.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

18 πράγματα που σίγουρα δεν γνωρίζαμε για το τσιγάρο !


«Το να κόψεις το τσιγάρο είναι το ευκολότερο πράγμα. Εγώ το ‘χω κόψει τουλάχιστον δέκα φορές», υποστήριζε ο αμερικανός συγγραφέας Mark Twain. Εσείς πώς τα πάτε με τον ύπουλο αυτό εθισμό;

1. Τo τσιγάρο είναι το πιο εμπορεύσιμο προϊόν στον πλανήτη, με περίπου 1 τρισεκατομμύριο να πωλούνται από χώρα σε χώρα κάθε χρόνο. Με παγκόσμιο κέρδος πάνω από 400 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στον κόσμο.

2. Οι Αμερικανοί καπνοπαραγωγοί σήμερα βγάζουν μεγαλύτερο κέρδος από τις πωλήσεις σε ξένες χώρες παρά στις ΗΠΑ.

3. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η μόνη μεγάλη αγορά τσιγάρων στον κόσμο, όπου το ποσοστό των γυναικών που καπνίζουν τσιγάρα (22%) πλησιάζει αυτό των ανδρών (35%). Η Ευρώπη έχει μια ελαφρώς μεγαλύτερη διαφορά (46% των ανδρών καπνίζουν και 26% των γυναικών), ενώ οι υπόλοιπες περιοχές ξεφεύγουν περισσότερο. Συγκεκριμένα: στην Αφρική καπνίζει το 29% των ανδρών και μόλις το 4% των γυναικών, στην Νοτιοανατολική Ασία, το 44% των ανδρών και το 4% των γυναικών, ενώ στον Δυτικό Ειρηνικό η ψαλίδα ανοίγει, αφού καπνίζει το 60% των ανδρών και μόλις το 8% των γυναικών.

4. Τα τσιγάρα περιέχουν αρσενικό, φορμαλδεΰδη, μόλυβδο, υδροκυάνιο, οξείδιο του αζώτου, μονοξείδιο του άνθρακα, αμμωνία και 43 γνωστά καρκινογόνα στοιχεία.

5. Η ουρία, μια χημική ένωση που βρίσκεται στα ούρα, χρησιμοποιείται για να προσθέσει «γεύση» στα τσιγάρα.

6. Το φίλτρο του τσιγάρου επινοήθηκε το 1925 από τον Ούγγρο εφευρέτη Boris Aivaz, ο οποίος κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τη διαδικασία της λήψης του φίλτρου του τσιγάρου από κρεπ χαρτί.

7. Στις περισσότερες χώρες σε όλο τον κόσμο, η νόμιμη ηλικία για την αγορά των προϊόντων καπνού είναι τώρα τα 18 χρόνια, ενώ στην Ιαπωνία η ελάχιστη ηλικία είναι 20 ετών.

8. Το σοκαριστικό στοιχείο ωστόσο είναι, ότι αντίθετα με την κοινωνική πεποίθηση, δεν είναι παράνομο να καπνίζει προϊόντα καπνού κάποιος, σε οποιαδήποτε ηλικία και αν είναι. Οι γονείς μπορούν να επιτρέπουν (καθώς δε απαγορεύεται από τους νόμους) στα παιδιά τους να καπνίζουν ελεύθερα. Αυτό που ορίζει η νομοθεσία δηλαδή, δεν είναι το αν θα καπνίσει ένα παιδί, αλλά σε ποια ηλικία είναι νόμιμο να αγοράζει τσιγάρα.

9. Οι επιστήμονες ισχυρίζονται, ότι ο μέσος καπνιστής θα χάσει 14 χρόνια ζωής λόγω του καπνίσματος. Αυτό όμως δε σημαίνει απαραίτητα, ότι ο καπνιστής θα πεθάνει νέος.

10. Τα τσιγάρα μπορούν να περιέχουν περισσότερα από 4.000 συστατικά, τα οποία, όταν καίγονται, μπορούν με τη σειρά τους να παράγουν πάνω από 200 χημικές ενώσεις, πολλές από τις οποίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με βλάβες στους πνεύμονες.

11. Η νικοτίνη φθάνει στον εγκέφαλο μέσα σε 10 δευτερόλεπτα, από τη στιγμή που εισπνέεται. Έπειτα μπορεί να εισχωρήσει σε κάθε μέρος του σώματος, αλλά και στο μητρικό γάλα.

12. Το ανοσοποιητικό σύστημα των καπνιστών πρέπει να εργάζεται σκληρότερα από εκείνο των μη καπνιστών, σε καθημερινή βάση. Σαν αποτέλεσμα, το αίμα των καπνιστών, περιέχει λιγότερα αντιοξειδωτικά στοιχεία. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί, ότι το ανοσοποιητικό σύστημα των καπνιστών μπορεί να ανταποκριθεί πιο γρήγορα στις επιθέσεις των ιών, εξαιτίας της ενεργής του φύσης.

13. Οι καπνιστές συχνά καπνίζουν μετά από το γεύμα για να «χωνέψουν καλύτερα το φαγητό». Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι, ότι ο οργανισμός διακόπτει τη διαδικασία της πέψης, προκειμένου να ασχοληθεί με την προστασία των κυττάρων του αίματος και την έξαψη των τοξινών στον εγκέφαλο, που προκαλεί ο καπνός.

14. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου το 25% των τσιγάρων, που πωλούνται σε όλο τον κόσμο είναι λαθραία.

15. Οι καπνιστές συνήθως αναφέρουν, ότι το τσιγάρο τους ηρεμεί, τους χαλαρώνει, τους βοηθά να αυτοσυγκεντρώνονται, τους διεγείρει κ.λπ. Στην πραγματικότητα, το κάπνισμα παράγει μια διαφορετική επίδραση σε κάθε άτομο ανάλογα με το «τι προσδοκά» ο καθένας από το τσιγάρο, ενώ η μόνη «χαλάρωση» αφορά στον εγκέφαλο, ο οποίος ικανοποιεί την πείνα του για νικοτίνη.

16. Μεταξύ των επικαλύψεων, που προσθέτουν οι καπνοβιομήχανοι στο μίγμα του καπνού για να ενισχύσουν τη γεύση είναι: το γαρύφαλλο, η γλυκόριζα, το έλαιο πορτοκαλιού, το κουκούτσι από βερίκοκο, ο ασβέστης, το λάδι λεβάντας, το έλαιο από σπόρο άνηθου, το κακάο, το έλαιο καρότου, το μύρο, ο χυμός τεύτλων, η δάφνη, η δρυς, το ρούμι, η βανίλια και το ξίδι.

17. Η νικοτίνη είναι μία από τις πιο εθιστικές ουσίες. Η επήρειά της περνά 20 λεπτά μόνο, αφού σβήσει κάποιος το τσιγάρο, ενώ για τη «σωστή δόση» χρειάζονται σχεδόν δυόμιση τσιγάρα. Αυτός είναι ο λόγος, που οι περισσότεροι καπνίζουν ασταμάτητα.

18. Η έλλειψη νικοτίνης είναι αυτή, που προκαλεί τη λαιμαργία για λιπαρά φαγητά και γλυκά, γεγονός που αιτιολογεί, εν μέρει, την αύξηση του βάρους, όταν κάποιος σταματά το κάπνισμα.




filathlos.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Στην τελική ευθεία η κάρτα του πολίτη


Στην τελική ευθεία μπαίνει η υλοποίηση της ηλεκτρονικής κάρτας του πολίτη από την κυβέρνηση με στόχο την πάταξη της γραφειοκρατίας, αλλά και ως όπλου για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, αφού θα εφαρμοστεί πιλοτικά στις κοινωνικές ομάδες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Η έξυπνη κάρτα του πολίτη περιλαμβάνεται και στην επιστολή του υπουργού Οικονομικών, προς το Eurogroup ως βασικό εργαλείο της διοικητικής μεταρρύθμισης για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας στο Δημόσιο και τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες επαφές με τους αρμόδιους φορείς, προκειμένου να συμφωνηθούν τα τεχνικά χαρακτηριστικά και με την κατασκευή της να αποφευχθεί η παραβίαση προσωπικών δεδομένων των χρηστών.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, η έξυπνη κάρτα του πολίτη θα έχει το σχήμα πιστωτικής κάρτας και θα περιλαμβάνει τσιπάκι στο οποίο θα είναι περασμένοι τρεις βασικοί αριθμοί που ταυτοποιούν τον κάτοχο: ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου, ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) και ο Αριθμός Δημοτολογίου.

Αρχικά, υπήρχε προβληματισμός αν θα περιλαμβάνει barcode – για το οποίο αντιδρούν διάφοροι κοινωνικοί φορείς – ή κωδικό (Pin) για την ταυτοποίηση του κατόχου.

Η κάρτα του πολίτη θα έχει και τη λειτουργία προπληρωμένης κάρτας, καθώς θα «φορτώνεται» με ένα ποσό κάθε μήνα από το κράτος για τους κατόχους που δεν έχουν εισόδημα, προκειμένου να μπορούν αξιοπρεπώς να αγοράζουν τρόφιμα από τα σούπερ μάρκετ ή να λαμβάνουν την επιδότηση ενοικίου που προβλέπεται από τα μέτρα της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Το υπουργείο προσανατολίζεται να χρησιμοποιήσει κωδικό πρόσβασης προκειμένου να ταυτοποιείται ηλεκτρονικά ο κάτοχος της έξυπνης κάρτας.

Προοπτικά, όπως αναφέρει το δημοσίευμα, η κάρτα του πολίτη θα μπορεί να χρησιμοποιείται για όλες τις δυνητικές χρήσεις (ως κάρτα δημότη, ως κάρτα ασφαλισμένου, ως κάρτα αγρότη, ως κάρτα ασθενούς, ως κάρτα μετανάστη, ως κάρτα νέου κ.λπ.) και θα περιλαμβάνει τον Αριθμό Δελτίου Ταυτότητας, καθώς και τους κωδικούς για το πρόγραμμα taxis του υπουργείου Οικονομικών.



real.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Η γυναίκα στο Βυζάντιο


Η γυναίκα της βυζαντινής περιόδου  ζει μια ζωή περιορισμένη, σαφώς οριοθετημένη, ακολουθώντας τους κανόνες και τις παραδόσεις.  Η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν ένα ον με έμφυτες αδυναμίες,  σωματικές αλλά και ηθικές. Ο τομείς στους οποίους της επιτρέπεται να αναδειχτεί είναι η  οικογένεια και  η φιλανθρωπία,  σε αντίθεση με τον άνδρα που μπορεί να δράσει και να αναδειχτεί σε όλο το κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι.
             
Στο σπίτι

             Ζει το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής της στο σπίτι. Στο Στρατηγικόν του Κεκαυμένου διαβάζουμε : "Τας θυγατέρας του ως καταδίκους έχε εγκεκλεισμένας και απροόπτους ". Οι έξοδοι, πάντα με συνοδεία, για την εκκλησία, τα πανηγύρια και το λουτρό, καθώς και οι επισκέψεις σε συγγενικά πρόσωπα, ήταν οι μόνες κοινωνικά αποδεκτές δραστηριότητες της γυναίκας έξω από το σπίτι. Επίσης, δεν ήταν ευπρεπές να κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τους άνδρες, παρά μόνο αν ήταν πολύ στενά συγγενικά της πρόσωπα, όπως για παράδειγμα ο πατέρας, ο σύζυγος και οι αδελφοί. Συχνά έτρωγε σε χωριστή αίθουσα, όπως σε χωριστά δωμάτια από τους άντρες περνούσε την ημέρα της. Από πολύ μικρή μάθαινε "τα του οίκου", ενώ οι γραμματικές γνώσεις της  ή ήταν ανύπαρκτες ή περιορίζονταν συνήθως σε γραφή και ανάγνωση.
         
Ηλικία γάμου

           H κόρη μπορούσε να παντρευτεί από τα 12-13 χρόνια της. Για το γάμο της φρόντιζαν οι γονείς. Η αιτία που κρινόταν κατάλληλη για γάμο μια τόσο μικρή ηλικία ήταν η μεγάλη θνησιμότητα της εποχής. Πάντως δεν έλειπαν και οι υπερβολές: Έχουμε περιπτώσεις μνηστείας ακόμη και στην ηλικία των 7 ετών . Το λόγο για την επιλογή του συζύγου είχε ο πατέρας. Αργότερα με τη νομοθεσία των Ισαύρων - στην προσπάθειά τους να ενισχύσουν τη μητέρα και να ισχυροποιήσουν τους οικογενειακούς θεσμούς - απαιτείται η συγκατάθεση και των δύο γονέων για τη σύναψη γάμου. Όμως όταν οι Μακεδόνες ανήλθαν στην εξουσία επανέφεραν σε ισχύ την πατρική εξουσία στο θέμα του γάμου.Συχνά  βοηθούσαν στην επιλογή του συζύγου οι προξενήτρες, που είχαν ως αμοιβή ποσοστά από την προίκα.
           Οι χριστιανικές αρχές που καθόριζαν τις λειτουργίες της βυζαντινής κοινωνίας εξασφάλιζαν μία αξιοπρεπή ζωή στην παντρεμένη γυναίκα. Ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη όπου ανήκε, ήταν οικοδέσποινα και κυρά. Η απόκτηση παιδιών την εξύψωνε και την ολοκλήρωνε ως ύπαρξη. Ο σκοπός του γάμου ήταν η τεκνοποίηση. Γι αυτό και η νομοθεσία επέτρεπε τη λύση γάμων που παρέμεναν στείροι
           
Διαζύγιο
     
          Η γυναίκα ήταν δυνατό  να ζητήσει τη λύση του γάμου σε περίπρωση ακραίας συμπεριφοράς του συζύγου της. λόγους, λόγω  μοιχεία ή κολάσιμων πράξεων του συζύγου. Αν όμως ο άνδρας  είχε σχέσεις με γυναίκα άγαμη, διαζευγμένη ή χήρα, αυτό θεωρούταν πορνεία κι όχι μοιχεία, επομένως η γυναίκα δεν μπορούσε να ζητήσει διαζύγιο. Ο Ιουστινιανός με τη νομοθεσία του, κάτω από την πίεση της εκκλησίας, απαγόρευσε τη συναινετική λύση του γάμου, με εξαίρεση λόγω επιλογής του μοναχικού βίου.
     
 
             Νόμος περί διαζυγίου που εξέδωσε το 331 ο Μέγας Κωνσταντίνος: "Όταν μια γυναίκα στείλει αναγγελία διαζυγίου, θα πρέπει να ερευνώνται μόνο οι ακόλουθες κατηγορίες: υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτός είναι φονιάς, μάγος ή τυμβωρύχος; Αν ναι, τότε αυτή η γυναίκα θα πρέπει να επαινείται και να ανακτά όλη την προίκα της. Αν όμως έχει στείλει αναγγελία διαζυγίου για λόγους ανεξάρτητους από αυτές τις τρεις κατηγορίες, θα πρέπει να αφήσει ακόμα και την τελευταία φουρκέτα της στο σπίτι του συζύγου της και να εκτοπισθεί σε κάποιο νησί για τη μεγάλη της έπαρση. Αν οι άνδρες στείλουν αναγγελία διαζυγίου, θα πρέπει να ερευνηθούν οι εξής τρεις κατηγορίες: επιθυμούν να αποκηρύξουν μια μοιχαλίδα, μάγισσα ή μαστροπό; Αν κάποιος άνδρας διώξει τη σύζυγό του η οποία δεν έχει αποδεδειγμένα σχέση με αυτές τις κατηγορίες, θα πρέπει να της επιστρέψει όλη την προίκα και ο ίδιος να μην ξαναπαντρευτεί. Αν πράγματι πράξει κάτι τέτοιο, επιτρέπεται στην τέως σύζυγο να εισέλθει στο σπίτι του και να μεταβιβάσει στον εαυτό της όλη την προίκα της δεύτερης συζύγου, ως αποζημίωση για τη ζημιά που υπέστη.
G. Clarck, Οι γυναίκες στην όψιμη αρχαιότητα, σ. 52
 
Η προίκα
       Σκοπός της προίκας ήταν η συντήρηση των παιδιών ιδιαίτερα στην περίπτωση θανάτου του άνδρα. Όταν πέθαινε η γυναίκα, η προίκα ανήκε στα παιδιά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο σύζυγος, αν και διαχειριζόταν την προίκα, δεν μπορούσε εύκολα να την απαλλοτριώσει. Η γυναίκα μάλιστα μπορούσε να προσφύγει σε δικαστήριο, αν έκρινε ότι ο άντρας της δεν διαχειριζόταν σωστά την προίκα της. Αν πάλι χήρευε η σύζυγος, τότε γινόταν αυτή διαχειριστής της περιουσίας του μακαρίτη και προστάτης των παιδιών. Με άλλα λόγια αναγνωριζόταν ως αρχηγός της οικογενείας, φτάνει να μην ξαναπαντρευόταν


Η μοιχεία

          Η μοιχαλίδα γυναίκα μπορούσε να φονευθεί από το σύζυγό της. Αργότερα επί Λέοντος Σοφού η ποινή αυτή μετριάσθηκε σε αποκοπή της ρινός και διαπόμπευση. Εννοείται ότι η ποινή που ίσχυε για τις γυναίκες μοιχαλίδες δεν εφαρμοζόταν στους άνδρες μοιχούς. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος (ο οποίος βλέπει ότι η μοιχευόμενη γυναίκα τιμωρείται, ενώ ο μοιχός θεωρείται ανεύθυνος) φωνάζει: "ου δέχομαι ταύτην την νομοθεσίαν, ουκ επαινώ την συνήθειαν". Υπόψη ότι ο άντρας θεωρείται μοιχός μόνο όταν έχει σχέση με παντρεμένη γυναίκα και μάλιστα μοιχός όχι έναντι της γυναικός του, αλλά μόνο έναντι του συζύγου της άλλης γυναίκας
 
Εργασία

         Στον επαγγελματικό τομέα ο ρόλος της γυναίκας ήταν μικρός. Συχνά η ανάγκη εξουδετέρωνε τους κοινωνικούς κανόνες. Η φτώχεια υποχρέωνε πολλές γυναίκες  να βγαίνουν στην αγορά για να βγάλουν το ψωμί τους, ασκώντας τα επαγγέλματα της βιοτέχνισσας, πουλώντας έργα φτιαγμένα από τα χέρια τους, της υφάντριας,  κ. α. Οι φτωχές γυναίκες δούλευαν στα χωράφια και στα εργαστήρια της οικογένειάς τους. Λίγες γυναίκες, μορφωμένες, ήταν ιατροί που θεράπευαν το γυναικείο πληθυσμό. Άλλες, οι λεγόμενες κοινές, ζούσαν στα μιμαρεία και στα καπηλειά. Ένα επάγγελμα περιφρονημένο και κοινωνικά απαράδεκτο ήταν οι θεατρίνες που έφτασε να θεωρείται περίπου συνώνυμο της πόρνης. Ασκώντας τέτοιου είδους επαγγέλματα για να ζήσουν, οι γυναίκες του Βυζαντίου ήταν νομοθετικά αποκλεισμένες από άλλα σοβαρότερα και αξιολογότερα. Μια γυναίκα δεν μπορούσε να ασκήσει δημόσιο λειτούργημα, ούτε να γίνει δικαστίνα ή δικηγορίνα. Σύμφωνα με την Ιουστινιάνεια νομοθεσία το να καθίσει μια έγγαμη γυναίκα και να γευματίσει με τη συντροφιά τρίτων αντρών θεωρούνταν λόγος διαζυγίου.

           Η θέση της εκκλησίας ήταν αρνητική. Η γυναίκα έπρεπε να μένει στο γυναικωνίτη απομονωμένη και όφειλε να περιορίζεται αποκλειστικά στις οικιακές ασχολίες και την ανατροφή των παιδιών. Μάλιστα η γυναίκα όταν έβγαινε από το σπίτι (ακόμη και η αυτοκράτειρα) έπρεπε να είναι καλυμμένη με πέπλο. Ο Μ. Βασίλειος διαμαρτύρεται για τις γυναίκες εκείνες που συμμετέχουν στα πανηγύρια και τις διασκεδάσεις που ακολουθούν, διότι "από των κεφαλών τα της εσχημοσύνης καλύμματα έρριπτον".
              Ωστοσο από τον 11ο αιώνα και μετά, οι κοινωνικές αλλαγές που δρομολογουνται μεταβάλλουν πολλές από τις κατεστημένες απόψεις για το ρόλο της γυναικας και οι πρώτες που επωφελούνται είναι οι γυναίκες από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα.

           Μέσα στο σπίτι,  οι δουλειές των γυναικών ήταν η ύφανση στον αργαλειό, το πλύσιμο των ρούχων, το άλεσμα του σιταριού, το ζύμωμα του ψωμιού, το μαγείρεμα, και φυσικά, η γενική συντήρηση και καθαριότητα του σπιτιού. Στα σπίτια των πατρικίων, αλλά και πολλών αστών, υπήρχαν οι υπηρέτριες: ελεύθερες φτωχές κοπέλες, που αναγκάζονταν να δουλέψουν σε τρίτους για να ζήσουν. Τις έλεγαν μισθαρνίσσας ή μισθωτρίας και κατοικούσαν στο σπίτι του αφεντικού μ' ένα μικρό μηνιαίο μισθό, τη ρόγαν, με διατροφή και ρουχισμό. Οι όροι καθορίζονταν με ειδικό συμβόλαιο το δουλευτικόν.
           

Η συμπεριφορά
       
                Η γυναίκα, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη έπρεπε να μάθει να ακούει, να πειθαρχεί και να σωπαίνει. Η γυναικεία φλυαρία  επικρίνεται , πόσο μάλλον όταν γίνεται μέσα στην εκκλησία. Η οι γυναίκες  δεν πρέπει να  γελάνε μπροστά σε άντρες, να μην κοιτάζουν τους άντρες στα μάτια, να μην χασκογελούν πίσω από τα πατζούρια τους με τους περαστικούς, να μην μιλούν άσχημα, να αποφεύγουν τα συχνά λουτρά  να κυκλοφορούν με σκεπασμένο το κεφάλι.  Δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις γυναικών που αγνοούσαν τα παραπάνω κάνοντας τη δική τους μικρή επανάσταση και σκανδάλιζαν τους πάντες εισπράττοντας μειωτικούς χαρακτηρισμούς όπως για παράδειγμα   "η ασκέπαστος" και η "αναμαλλαρέα" αν κυκλοφορούσαν χωρίς να φοράνε μαντήλι στο κεφάλι.
         
Σπουδαίες βυζαντινές
       
            Στη μακραίωνη περίοδο της βυζαντινής αυτοκρατορίες λίγες σχετικά γυναίκες  κατόρθωσαν να υπερβούν τα όρια που τους έθετε το φύλλο τους και να αφήσουν ανεξίτηλα ίχνη της δράσης τους. Η  αποκατάσταση των εικόνων κατά την εικονομαχία προωθήθηκε από τρεις  γυναίκες, τις αυτοκράτειρες Ειρήνη ,Ευφροσύνη και Θεοδώρα, ενώ ενεργό ρόλο γενικότερα έπαιξαν οι γυναίκες  που στήριξαν τη λατρεία μέσω των εικόνων . Άλλες σπουδαίες γυναικες που φόρεσαν την πορφύρα ήταν Αγία Ελένη(μητέρα Μ. Κωνσταντίνου)  Θεοδώρα(σύζυγος του Ιουστινιανού) , η Ευδοκία (σύζυγος του Θεοδοσίου Β') , η Ειρήνη η Αθηναία(σύζυγος του Λέοντα Δ'),η Θεοδώρα(σύζυγος του Θεόφιλου)  η Ζωή σύζυγος τριών αυτοκρατόρων η Θεοφανώ (σύζυγος Ρωμανού Β΄ και Νικηφόρου Φωκά)                
             Ελάχιστες γυναίκες, αποκλειστικά από την αριστοκρατική τάξη, μπόρεσαν να αποκτήσουν ευρύτατη μόρφωση. Τέτοιες φωτισμένες γυναίκες με μεγάλη πνευματική καλλιέργεια - πέρα από την Άννα Κομνηνή - ήταν η φιλόσοφος Υπατία στην Αλεξάνδρεια, η Πουλχερία αδελφή του Θεοδοσίου Β΄, η σύζυγός του Αθηναΐδα-Ευδοκία, η σπουδαία υμνωδός της ορθόδοξης εκκλησίας Κασσιανή. Η ανιψιά του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου, Θεοδώρα Ραούλαινα Παλαιολογίνα κατείχε στη βιβλιοθήκη της πολλούς κώδικες με έργα αρχαίων Ελλήνων κλασικών, ορισμένους από τους οποίους είχε αντιγράψει η ίδια.
               Οι περισσότερες από αυτές τις φωτισμένες γυναίκες μορφώθηκαν όχι με το να φοιτήσουν σε κάποια ανώτατη Σχολή, αλλά με το να μαθητεύσουν κοντά σε κάποιον λόγιο λαϊκό ή κληρικό ή ακόμη και μόνο με την προσωπική τους προσπάθεια και μελέτη.



http://vizantinaistorika.blogspot.gr/
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Αυτό το παιδί ξέρει τα πάντα !


Ο Pranav Veera μπορεί να ονομάσει έναν-έναν τους Αμερικανούς Προέδρους με τη σειρά της θητείας τους. Μπορεί να πει την αλφάβητο ανάποδα, ενώ αν του δώσετε μία ημερομηνία εντός του 2000, μπορεί να σας πει αμέσως τι μέρα έπεφτε. Και είναι μόνο 6 ετών.

Με μία πρώτη ματιά, ο Pranav μοιάζει με οποιοδήποτε άλλο αγοράκι της ηλικίας του, το οποίο είναι ανταγωνιστικό, παίζει βιντεοπαιχνίδια και του αρέσει να παίζει με τους φίλους του. Με μία πιο προσεκτική ματιά όμως, ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο αγοράκι.

Ο Pranav έχει δείκτη ευφυΐας 176, ενώ μόλις ένας στους 1 εκατομμύριο ανθρώπους έχει τον ίδιο ή μεγαλύτερο δείκτη. Ο δείκτης ευφυΐας του Αϊντστάιν πιστεύεται πως ήταν γύρω στο 160, ενώ ο μέσος δείκτης είναι το 100.

Όταν το αγοράκι ήταν 4,5 ετών, οι γονείς του παρατήρησαν κάτι ασυνήθιστο όποτε έπαιζε ένα παιχνίδι με την αλφάβητο. Ο μικρός μπορούσε να θυμηθεί ακόμα και τι χρώμα είχε το κάθε γράμμα. Σήμερα, λατρεύει οποιοδήποτε παιχνίδι που έχει να κάνει με την αλφάβητο.

Άλλο σημάδι της ευφυΐας του Pranav ήταν όταν έβλεπε βίντεο. Μπορούσε να ακούσει για πρώτη φορά ένα ολόκληρο τραγούδι και να το επαναλάβει αμέσως.

Οι γονείς του αποφάσισαν να κάνουν ένα τεστ ευφυΐας στον μικρό πριν από 3 μήνες στο Powers Educational Services, στο Hyde Park.

Οι γονείς του αποφάσισαν να κάνουν ένα τεστ ευφυΐας στον μικρό πριν από 3 μήνες στο Powers Educational Services, στο Hyde Park.

Ο Pranav φαίνεται ότι έχει φωτογραφική μνήμη, επομένως η ενασχόληση μαζί του και με την εκμάθησή του αποτελεί μία μεγάλη πρόκληση για την οικογένειά του. Η μητέρα του και η γιαγιά του ασχολούνται πολλές ώρες μαζί του, μαθαίνοντάς του συνεχώς πράγματα. Καθοδηγούνται από την προσοχή του και τα ενδιαφέροντά του, ενώ οι αριθμοί έχουν βασικό ρόλο στην εκπαίδευσή του.

«Για να του τραβήξουμε την προσοχή, συνδέουμε τα πάντα με τους αριθμούς, όπως για παράδειγμα τα γενέθλια των Αμερικανών Προέδρων και πότε ξεκίνησαν τη θητεία τους,» αναφέρει η μητέρα του.

Προσφάτως, ο Pranav ζήτησε από την οικογένειά του να του μάθει τις πολιτείες και τους νομούς όλων των χωρών παγκοσμίως.

Η οικογένειά του του μαθαίνει πώς να βρίσκει διάφορες πληροφορίες μέσω του διαδικτύου, πληκτρολογώντας τις κατάλληλες λέξεις-κλειδιά.

«Θέλει να είναι ένα συνηθισμένο παιδί, αλλά όταν αρχίσει να ασχολείται με ένα συγκεκριμένο θέμα και αρχίζει να πιάνει την ιδέα, παθιάζεται με αυτό και ξεχνά τα πάντα,» ισχυρίζεται ο πατέρας του.

Στο προ-νήπιο, η δασκάλα προσπαθούσε να του δίνει πιο προχωρημένες ασκήσεις να κάνει, όπως η διαίρεση και το να λέει την ώρα. Στο νήπιο που είναι τώρα, οι συμμαθητές του μαθαίνουν την αλφάβητο και να μετρούν μέχρι το 100. Ο Pranav μπορεί και μετράει πάνω από το 1 εκατομμύριο.

«Είναι ένα εκπληκτικό παιδί,» λέει η δασκάλα του στο νήπιο. «Ξέρει τόσα πολλά πράγματα και θέλει να μαθαίνει όλο και περισσότερα. Δεν το έχω ξαναδεί αυτό σε άλλο παιδάκι. Διαβάζει ολόκληρα κεφάλαια βιβλίων, ενώ όταν θέλω να του βρω ασκήσεις στα μαθηματικά, πάω και ζητάω από μεγαλύτερες τάξεις. Τις προάλλες του έκανα ερωτήσεις για τα κλάσματα. Τα μεγαλύτερα παιδιά, φυσιολογικά θα πρέπει να το δουν γραμμένο για να κάνουν την πράξη αλλά ο Pranav έχει την ικανότητα να κάνει τους υπολογισμούς στο κεφάλι του και να σου δώσει το αποτέλεσμα.»

Οι γονείς του μικρού Αϊνστάιν σκέφτονται να επιταχύνουν την εκπαίδευσή του, ακόμα και να προσπεράσουν ορισμένες τάξεις στο σχολείο, αλλά ο πατέρας του υποστηρίζει πως θα πρέπει πάνω απ’Α όλα να σκεφτούν τις κοινωνικές ανάγκες του παιδιού τους. «Θέλουμε να είναι όσο πιο φυσιολογικός γίνεται,» είπε χαρακτηριστικά ο πατέρας του αγοριού.

«Προς στιγμήν, είναι πολύ νωρίς για κάτι τέτοιο και καταφέρνουμε να κάνουμε αρκετή δουλειά μαζί του στο σπίτι,» πρόσθεσε η μητέρα του. «Πρέπει να σκεφτούμε και να δούμε τι είναι καλύτερο για εκείνον, γιατί το κάθε παιδί είναι διαφορετικό.»

Για κάποια άτομα, η επιτάχυνση της εκπαίδευσης έχει θετικά αποτελέσματα αλλά για κάποια άλλα είναι καλύτερο να παραμένουν στην τάξη τους και να κάνουν απλά περισσότερες ασκήσεις.

Τι θέλει να γίνει όμως ο Pranav όταν μεγαλώσει; «Αστροναύτης,» αναφώνησε χωρίς δεύτερη σκέψη. Στην περίπτωση του Pranav, πραγματικά, το μόνο εμπόδιο είναι ο ουρανός.





pathfinder.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

Στα αφτεράδικα της Αθήνας...Εκεί που η διασκέδαση αρχίζει τα χαράματα


Αν βρεθείς ξημερώματα Κυριακής στα στενά του Νέου Κόσμου και πετύχεις παρέες με βραδινή αμφίεση να ψάχνουν κάτι, ξέρεις πού πηγαίνουν. Το ίδιο αν ο δρόμος σου σε βγάλει χαμηλά στα Εξάρχεια, προς Αλεξάνδρας, ή δεις κεφάτο κόσμο –συχνά εξοπλισμένο με γυαλιά ηλίου– να κατεβαίνει τα σκαλιά ενός υπογείου, ενώ έχει ήδη ξημερώσει.

Ο Μπάτμαν και το Skullbar αντίστοιχα είναι δύο νυχτερινά μαγαζιά που δεν έχουν απολύτως καμία ομοιότητα πέραν του ότι μένουν ανοιχτά μέχρι τις πρωινές και ενίοτε τις μεσημεριανές ώρες. Στο πρώτο θα ακούσεις λαϊκά και ρεμπέτικα, στο δεύτερο ηλεκτρονική μουσική. Τα προηγούμενα χρόνια θα πετύχαινες αρκετούς να συνωστίζονται έξω από μια πόρτα στην Πατριάρχου Ιωακείμ, στο Κολωνάκι. Το Dybbuk πρωτοστάτησε επί τουλάχιστον μία πενταετία στην άτυπη νυχτερινή κατηγoρία του «dance after-άδικου», πριν αλλάξει στέγη και φιλοσοφία. Αλλά και το εξαρχειώτικο εναλλακτικό Mo Better, για το κλείσιμο του οποίου πολλοί έκλαψαν πέρσι, φιλοξενούσε επί χρόνια κόσμο που ξημερωνόταν.

Μπουζουκομάγαζα, όπως το Caramela και το Premiera, στη Συγγρού ή το Frangelico στην Ποσειδώνος, μαζεύουν πάντα τον περισσότερο κόσμο, όταν τα υπόλοιπα κλείνουν το πρόγραμμά τους και συμπληρώνουν, μαζί με έκτακτα πάρτι και φεστιβάλ, τον χάρτη της after διασκέδασης που σήμερα φαίνεται να είναι ξανά έτοιμη να προσελκύσει μαζικά το ενδιαφέρον.

Για τις ανάγκες αυτού του άρθρου ξυπνήσαμε πολύ νωρίς την προηγούμενη Κυριακή.
Δεν επιχειρήσαμε να ακολουθήσουμε τον κανόνα τού να μείνουμε ξάγρυπνοι όλο το Σάββατο, κάνοντας bar hopping μέχρι να καταλήξουμε στα συγκεκριμένα μαγαζιά ομολογούμε ότι θα μας δυσκόλευε αρκετά.

Ήδη από τις 6 τα ξημερώματα το Casa Bostani είχε αρχίσει να μαζεύει κόσμο. Οι περισσότεροι θαμώνες του six d.o.g.s που νωρίτερα χόρευαν στους ρυθμούς του Andrew Weatherall είχαν μεταφερθεί στην Αλεξάνδρας για να συνεχίσουν το βράδυ τους.
Πολλοί ήταν όμως κι εκείνοι που ξύπνησαν χαράματα κι επέλεξαν έναν διαφορετικό τρόπο για να ξεκινήσουν την Κυριακή τους. Αυτοί, μάλιστα, φαινόταν να έχουν ακόμη περισσότερη ενέργεια και κατανάλωναν μεγαλύτερες ποσότητες αλκοόλ. Από τις 8:30 μέχρι τις 10 ο χώρος ήταν ασφυκτικά γεμάτος.

Στα decks ο Mr. Roussos και ο Mackenzie προθέρμαναν το κοινό με ηλεκτρονικούς ήχους, ενώ ακολούθησε ένα δυνατό set με techno και house επιλογές από τον δημοφιλή Σουηδό καλλιτέχνη Martinez. Ο χώρος ήταν λιγότερο σκοτεινός απ' όσο συνηθίζεται σε τέτοια πάρτι και αυτό έδινε μια νέα διάσταση στο event. Η ποιότητα του ήχου ήταν πολύ καλή, ο κόσμος γελούσε, έπινε και χόρευε γεμάτος ενέργεια. Ένιωθες ότι το βράδυ ξεκινούσε εκείνη την ώρα, από εκείνο το σημείο, ξεπερνώντας τα όρια της νύχτας.

Το Casa Bostani άδειασε γύρω στις 11:30 το πρωί, όταν ο κόσμος άρχισε σιγά-σιγά να βάζει γυαλιά και να αποχωρεί. Παρ' όλα αυτά, το πρώτο πάρτι της ομάδας Revolt! ήταν μια κίνηση που στέφθηκε με επιτυχία. Θα καθιερωθεί μια φορά τον μήνα στον ίδιο χώρο, φιλοξενώντας σημαντικούς καλλιτέχνες και guest DJs από το εξωτερικό.

Πολλοί ήταν όμως κι εκείνοι που ξύπνησαν χαράματα κι επέλεξαν έναν διαφορετικό τρόπο για να ξεκινήσουν την Κυριακή τους... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Εν τω μεταξύ, εμείς ήδη είχαμε προλάβει να κάνουμε ένα πέρασμα από το Skullbar παραδίπλα, ένα μαγαζί που έχει καθιερωθεί πλέον στη συνείδηση του κοινού ως after-άδικο.
O ιδιοκτήτης του, Άκης Πότσιος, μας κάνει έναν μη αναμενόμενο διαχωρισμό των πελατών του μαγαζιού, εξηγώντας ότι οι ξενύχτηδες αποτελούν τη μειονότητα και ότι θα τους συναντήσεις κυρίως ξημερώματα Σαββάτου.
 Ένα μεγαλύτερο ποσοστό των θαμώνων του Skull είναι άνθρωποι που δουλεύουν τη νύχτα και όταν σχολάνε ξεδίνουν από την πίεση της βάρδιάς τους εκεί, ενώ οι περισσότεροι πελάτες του μαγαζιού που συνηθίζουν να το επισκέπτονται Κυριακή πρωί είναι άνθρωποι που έχουν κοιμηθεί κανονικά και ξυπνούν για να πάνε για χορό. «Είναι πολύ σύνηθες να βλέπεις αγουροξυπνημένο κόσμο, που δεν δουλεύει την Κυριακή, να έχει μόλις πιει καφέ και να έρχεται σ' εμάς.
Δεν είχε εξαρχής τον χαρακτήρα που έχει λάβει πλέον το Skull. Πάντα ήταν underground και πάντα φιλοξενούσε όλες τις ομάδες κόσμου και πολλά διαφορετικά είδη μουσικής. Έχουμε περάσει από μέταλ, ροκ, πανκ φάσεις – το οδηγεί ο κόσμος ανάλογα με το τι ζητά. Κάνουμε live και θεματικά πάρτι, αλλά η σταθερά μας τα τελευταία χρόνια είναι η techno που παίζει Σάββατο πρωί και η house που παίζει Κυριακή πρωί και τραβάει ως το μεσημέρι».

Ήδη από τις 6 τα ξημερώματα το Casa Bostani είχε αρχίσει να μαζεύει κόσμο... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Η αλήθεια είναι πως η αθηναϊκή νύχτα ποτέ δεν έπαιρνε μπρος νωρίς, ειδικά τα Σαββατοκύριακα. Όταν στις μεγάλες μητροπόλεις του κόσμου, όπως το Λονδίνο, το Παρίσι και η Νέα Υόρκη, ο κόσμος συνηθίζει να πηγαίνει για early drinks μετά τη δουλειά, δηλαδή στις 5 και στις 6 το απόγευμα, στις 10 βρίσκεται σπίτι του τις καθημερινές και επικρατεί νέκρα στους δρόμους.

Τα Παρασκευοσάββατα η φάση παρατείνεται κάπως, αλλά και πάλι, πολλά μαγαζιά –μιλάμε για κλαμπ και όχι για απλά μπαρ ή παμπ– κλείνουν στις 3 το πρωί και οι περισσότεροι έχουν ήδη μεθύσει ως τα μεσάνυχτα, εκτός αν μιλάμε για μεγάλα φεστιβάλ μουσικής, που μπορεί να διαρκέσουν συνεχόμενα εικοσιτετράωρα.
Η Αθήνα πάντα ήταν αλλιώς.
Ο Αθηναίος έχει την πολυτέλεια να γυρίσει σπίτι του τις καθημερινές, να φρεσκαριστεί και να βγει στη συνέχεα. Ελάχιστα events θα ξεκινήσουν πριν από τις 10 το βράδυ, τα μπαρ σπάνια κλείνουν πριν από τις 2-3 τα ξημερώματα και τα Σαββατοκύριακα το φως του ήλιου μας βρίσκει συχνά για comfort food μετά το πιώμα. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που συνεχίζουν...
Όσοι πρόλαβαν τις εποχές Παπαθεμελή, του οποίου ο νόμος για την τήρηση αυστηρού ωραρίου στα νυχτερινά μαγαζιά είχε προκαλέσει πρωτοφανείς αντιδράσεις στα '90s, θυμούνται με νοσταλγία τις συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος, που μετατρεπόταν κάθε βράδυ σε open air after-άδικο, καθώς και τα ευφάνταστα κόλπα που σκαρφιζόταν ο εκάστοτε ιδιοκτήτης για να παρατείνει όσο μπορούσε το ωράριο του μαγαζιού του, περνώντας απαρατήρητος από τους ελέγχους.

Η ποιότητα του ήχου ήταν πολύ καλή, ο κόσμος γελούσε, έπινε και χόρευε γεμάτος ενέργεια... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Επιστρέφοντας στο υπόγειο του Skullbar, ο Romylos βρίσκεται για τρίτη σεζόν στα decks. Μαζί με τον Mikele διατηρούν το κυριακάτικο residency του μαγαζιού και είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι, όπως μας λέει γελώντας, που επιτέλους βρήκαν πρωινή δουλειά. Ο ίδιος πάντα ανέβαινε σχετικά αργά στα decks, προτιμώντας συνήθως τα κλεισίματα των πάρτι με afterhour sets, αλλά είναι η πρώτη σεζόν που το κάνει συστηματικά.
«Τα Σάββατά μου είναι κάπως μοιρασμένα» εξηγεί. «Κάποιες φορές ξεκουράζομαι και ξυπνώ γύρω στις 4, για να ανέβω στα decks στις 5. Άλλα σαββατόβραδα βγαίνω γιατί πρέπει να επισκέπτομαι κι άλλα μαγαζιά, στα οποία παίζουν συνάδελφοι.
Καλώς ή κακώς, τα πιο σημαντικά πάρτι γίνονται Σάββατο». Τον ρωτάμε πότε το διαλύουν συνήθως και διστάζει. «Μπορεί όντως να ακούγεται κάπως προκλητικό για τους ανθρώπους που δουλεύουν, αλλά σπάνια θα φύγουμε πριν από τις 2 το μεσημέρι». Επιβεβαιώνει και ο ίδιος ότι, ειδικά φέτος, πολύς κόσμος αποφεύγει τη βαβούρα του σαββατιάτικου clubbing και επιλέγει να ξυπνήσει νωρίς την Κυριακή για να διασκεδάσει.
Το γεγονός αυτό αποδεικνύει ότι τα πάρτι που στήνουν κάθε εβδομάδα τα παιδιά αποτελούν κομμάτι ποιοτικού κι εντελώς κονσεπτικού clubbing και όχι απλώς ένα μέρος για να ξημερωθούν όσοι έχουν γίνει λιώμα, πριν μαζευτούν στο σπίτι τους. Ο ίδιος πιστεύει ότι η τάση επανέρχεται σιγά-σιγά και το after θα αποτελέσει το επόμενο next best thing στην αθηναϊκή νύχτα/μέρα: «Το after είναι κουλτούρα. Είχε σταματήσει για πολλά χρόνια –συντέλεσε και η κρίση σε αυτό– και επανέρχεται σιγά-σιγά.

Μακάρι κι άλλα μαγαζιά να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Skull και να έχει ο κόσμος λεφτά να διασκεδάζει και με αυτό τον τρόπο. Η αθηναϊκή νύχτα δεν έχει να ζηλέψει πολλά από το Βερολίνο. Απλώς, αυτούς που έχουν για residents εκεί, εμείς εδώ τους καλούμε ως guests».

Αν παίζουν δυνατά πάρτι που θα μαζέψουν κόσμο, πολλοί από αυτούς θα θέλουν να συνεχίσουν τη βραδιά τους κάπου αλλού... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Η Βασιλική A. είναι φανατική clubber και επισκέπτεται συχνά τα after-άδικα. Σε ένα διάλειμμα από τον ξέφρενο πρωινό χορό, μας εξηγεί ότι για να αποκτήσει ένα μαγαζί τη φήμη του after-άδικου, πρέπει να γίνει γνωστό στην πιάτσα ότι ανοίγει σταθερά αργά.
«Με αυτήν τη λογική, το Casa Bostani δεν μπορεί να χαρακτηριστεί after-άδικο, ή το Πλυντήριο, επειδή κρατάνε ως αργά. Το Mo Better, ας πούμε, ήταν ένα πολύ αγαπημένο εξαρχειώτικο after-άδικο, πριν κλείσει». Σύμφωνα με τη Βασιλική A., συνήθως ο κόσμος που πηγαίνει σε after-άδικα είναι αυτός που του αρέσει να παρτάρει με τη γενική «rave on» έννοια.
Η προσέλευση σε αυτά οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο τι παίζει στα υπόλοιπα μαγαζιά εκείνο το βράδυ. Αν παίζουν δυνατά πάρτι που θα μαζέψουν κόσμο, πολλοί από αυτούς θα θέλουν να συνεχίσουν τη βραδιά τους κάπου αλλού.

Είναι κάπως σαν να βγαίνεις πάλι στην πραγματικότητα από έναν κόσμο μουσικής, χαμόγελων, αγκαλιών και γέλιων και να πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου για να οδηγήσεις μέχρι το σπίτι... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

«Μα, πώς αντέχετε τόσες ώρες;» είναι η επόμενη, κάπως μαμαδίστικη ερώτηση που δεν μπορούμε να μην κάνουμε, συμπληρώνοντας: «Τι φάση παίζει με τα drugs; Είναι high οι περισσότεροι εδώ;». «Κοίτα, δεν θα σου πω ψέματα ότι δεν παίζουν τα πάντα.
Τα drugs είναι ένα στοιχείο που γενικά χαρακτηρίζει τη σκηνή και, ναι, σε κάποιο βαθμό ενδεχομένως θα πρέπει να κάνεις και "κάτι" για ν' αντέξεις». Στο μυαλό των υπόλοιπων clubbers αλλά και του μη εξειδικευμένου κοινού, ωστόσο, εξακολουθεί να φαίνεται κάπως weird το να βγαίνεις συστηματικά από ένα μαγαζί και όχι απλώς να έχει ξημερώσει αλλά η μέρα να έχει προχωρήσει αρκετά.
Ρωτάμε τη Βασιλική A. αν νιώθει ότι «κάηκε» η μέρα της. «Για μένα, το χειρότερο είναι το καλοκαίρι που έχει ζέστη και σε βαράει ο ήλιος στο κεφάλι με το που βγεις έξω. Τον χειμώνα είναι εντελώς διαφορετικά, ειδικά όταν έχει συννεφιά.
Είναι κάπως σαν να βγαίνεις πάλι στην πραγματικότητα από έναν κόσμο μουσικής, χαμόγελων, αγκαλιών και γέλιων και να πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου για να οδηγήσεις μέχρι το σπίτι. Φυσικά και είναι "καμένη" η μέρα σου όταν γυρίζεις σπίτι στη 1 και στις 2 το μεσημέρι. Απλώς ξέρεις ότι θα αφήσεις την επόμενη μέρα για recover».

Στο μυαλό των υπόλοιπων clubbers αλλά και του μη εξειδικευμένου κοινού, ωστόσο, εξακολουθεί να φαίνεται κάπως weird το να βγαίνεις συστηματικά από ένα μαγαζί και όχι απλώς να έχει ξημερώσει αλλά η μέρα να έχει προχωρήσει αρκετά... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Φυσικά και είναι "καμένη" η μέρα σου όταν γυρίζεις σπίτι στη 1 και στις 2 το μεσημέρι. Απλώς ξέρεις ότι θα αφήσεις την επόμενη μέρα για recover... Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Φωτό: Αλέξανδρος Πετσάβας

Skullbar Ιπποκράτους & Λ. Κατσώνη 11, Νεάπολη Εξαρχείων  

Casa Bostani Λεωφ. Αλεξάνδρας 34, Πεδίον του Άρεως  

Μπάτμαν Βρεσθένης 40, Νέος Κόσμος




lifo.gr








Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Αυτό είναι το νέο ελικόπτερο - υπερόπλο των ΗΠΑ και της NASA


Ο Αμερικανικός στρατός συνεργάζεται με τη NASA και το Ναυτικό για να φέρουν εις πέρας τον σχεδιασμό και την κατασκευή των ελικοπτέρων νέας γενιάς που θα αποτελούν μέρος των "υπερόπλων" των ΗΠΑ για το μέλλον.

Οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα και ελικόπτερα που έχουν σχεδιαστεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, πολλά εκ των οποίων έχουν πωληθεί σε ευρωπαϊκά κράτη.

Η ομάδα design AMRDEC VizLab έχει αναλάβει την εικονοποίηση των νέων ελικοπτέρων του στρατού. Η μελέτη δημοσιεύεται στο επιστημονικό Aerospace Research Central.

Το καλοκαίρι το Πεντάγωνο ανέθεσε στις εταιρείες Sikorsky-Boeing και Bell Helicopter να παρουσιάσουν τα σχέδια τους.

Το μοντέλο που φαίνεται πως προκρίνεται είναι εκείνο της Bell Helicopter’s, το V-280 Valor, μια βελτιωμένη έκδοση του  V-22 Osprey.

Θα διατίθεται σε τρεις διαφορετικές εκδοχές. Μία για να μεταφέρει στρατιώτες και εξοπλισμό, μία για ιατρικές αποστολές και ακόμη μία για στρατιωτικές επιθέσεις αποκλειστικά.

Το επιθετικό ελικόπτερο της Bell θα μπορεί να μεταφέρει 12 πεζοναύτες και 4 μέλη πληρώματος. Θα πετάει σε ύψος 1.800 μέτρων σε υψηλές θερμοκρασίες και θα μπορεί να πετάξει με ταχύτητα 515 χλμ την ώρα.

Αξίζει να σημειωθεί πως το ταχύτερο ελικόπτερο σήμερα είναι το Mi-24  κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για ελικόπτερα - 368,4 χλμ/ώρα.

Στην παραπάνω απεικονίζεται το ελικόπτερο μεταγωγών και στην παρακάτω το επιθετικό ελικόπτερο της Bell:



Η βιομηχανία Sikorksy Aircraft ανακοίνωσε επίσης την 4η Φεβρουαρίου την έναρξη των επίγειων δοκιμών για το πρόγραμμα του S-97 Raider.

Το Raider ειναι ένα οπλισμένο αναγνωριστικό ελικόπτερο σχεδιασμένο ώστε να ανταγωνίζεται συμβατικά στρατιωτικά ελικόπτερα συγκεκριμένα στην ικανότητα ελιγμών, στο ωφέλιμο φορτίο, την ταχύτητα, την αυτονομία και τις επιδόσεις στις θερμές-ψυχρές περιβαλλοντολογικές συνθήκες.

Η Sikorsky ξεκίνησε το πρόγραμμα S-97 Raider τον Οκτώβριο του 2010 έχοντας ως αντικειμενικό σκοπό την ενηλικίωση του σχεδίου ελικοπτέρου X2 και να προσφέρει ένα ελικόπτερο το οποίο θα πληροί τις ανάγκες αναγνωρίσεων και ειδικών επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ).



news247.gr





Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Ο αλαζών Ολλανδός που του αρέσει να εκτρέφει... γουρούνια


Η σύντροφος χωρίς γάμο -τα δύο παιδιά- τα γουρουνάκια, οι Μόντι Πάιθον, η τζαζ, ο «νεοφώτιστος» που αποκάλεσε «θεριακλή καπνιστή και πότη» τον βετεράνο Γιούνκερ.

Ήταν -και εν πολλοίς παραμένει- σχεδόν άγνωστος.

Μία εβδομάδα πριν, σε άρθρο στο Bloomberg με τίτλο «Είναι εύκολο για τον Ολλανδό να κοντράρει την Ελλάδα» o Justin Fox αναφερόταν στα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Ντάισελμπλουμ, συμπεριλαμβάνοντας τη νίκη του σε τηλεοπτικό κουίζ (National News Quiz) το 2008, το βραβείο Clear - Language Prize το 2013 για το πλούσιο λεξιλόγιο του στην αγγλική γλώσσα, τη δεξιά στροφή στην οποία ωθεί το κόμμα του σε θέματα μετανάστευσης, εκπαίδευσης και πάταξης της εγκληματικότητας, αλλά και το χόμπι του.

Στο ελεύθερο χρόνο του (!) ο Γερούν Ντάισελμπλουμ εκτρέφει γουρουνάκια, είναι ένα είδος χοιροτρόφου μερικής απασχόλησης, έγραφε ο Fox.



To «στρείδι»

Είναι η κλασική περίπτωση Ολλανδού, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι τα ξέρει όλα, ότι τα ξέρει καλύτερα από τους άλλους και ακριβώς γι αυτό, διατηρεί το δικαίωμα να λέει πράγματα που οι άλλοι δεν λένε, αυτά για τα οποία οι Γερμανοί σιωπούν και οι Αμερικανοί αρνούνται να μιλήσουν.
Ποιός είναι ο πολιτικός, που σε ηλικία 47 ετών, διαδέχθηκε τον βετεράνο της Ε.Ε. Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ και ανέλαβε το «τιμόνι» του Eurogroup, μόλις με ένα πτυχίο «αγροτικής οικονομίας» και με εμπειρία επτά εβδομάδων στη θέση του υπουργού Οικονομικών της Ολλανδίας;

Γνωστός στις Κάτω Χώρες με χαρακτηρισμούς όπως «το στρείδι» και «πιστός σαν σκυλί που οδηγεί τυφλό», ο ... ιπτάμενος Ολλανδός με τη νεανική όψη, για τον οποίον ο Μίκης Θεοδωράκης είχε γράψει «Αυτόν όμως τον Ολλανδό με τα γυαλάκια ποτέ μου δεν μπόρεσα να χωνέψω...» γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1966 στο Αϊντχόφεν.

Παιδί εκπαιδευτικών -ο πατέρας του ήταν καθηγητής αγγλικών και η μητέρα του δασκάλα- ο Γερούν, πλήρες όνομα, Jeroen René Victor Anton, ήταν ένα συνεσταλμένο αγόρι που μεγάλωσε σε μία οικογένεια η οποία ήταν απολίτικη και ρωμαιοκαθολική.

Από μια διαδήλωση



Πήγε σε καθολικό δημοτικό σχολείο, συνέχισε σε καθολικό γυμνάσιο και στην εφηβεία ένιωσε την ανάγκη να πάρει θέση.

Παρά την απαγόρευση των γονιών του, το 1983 ο Γερούν παίρνει μέρος σε διαδήλωση κατά των πυραυλικών συστημάτων στην Ολλανδία.

Λίγο αργότερα, κερδίζει τον χαρακτηρισμό του «ιππότη της ηθικής», μετά από υπόμνημα που καταθέτει στο ολλανδικό Κοινοβούλιο για λιγότερη βία στην τηλεόραση. Αυτό ήταν, είχε πάρει το βάπτισμα του πυρός.

Σε ηλικία 19 χρονών -και ο Σόιμπλε στα 19 εμπλέκεται στην πολιτική- γίνεται μέλος του Εργατικού Κόμματος.

Σπουδάζει αγροτική οικονομία στο Πανεπιστήμιο του Βαγκενίγκεν, ενώ αργότερα, κάνει μεταπτυχιακή εργασία στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Κορκ, στην Ιρλανδία. Ποιό ήταν το θέμα της έρευνας; «Μέθοδοι χρηματοδότησης ιρλανδικών γαλακτοκομικών συνεταιρισμών από μία ολλανδική οπτική».



Το πτυχίο - «μαϊμού»

Βεβαίωση σπουδών δεν έλαβε από το Κορκ και αυτό ήταν ένα θέμα που πήρε διαστάσεις όταν ο ιρλανδικός Indepentent δημοσίευσε σε άρθρο του, το 2013, ότι στο βιογραφικό του Ντάισελμπλουμ αναφέρεται πτυχίο που δεν απέκτησε ποτέ.

Ο Ντάισελμπλουμ, αναγκάζεται να αλλάξει τότε το βιογραφικό του και να γράψει- στην επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης- ότι το 1991 «απλώς παρακολούθησε Business economics research σε επίπεδο μεταπτυχιακού».

Πάντως, στο Κορκ «γνώρισε πολύ καλά τις παμπ της περιοχής», είχε διαβεβαιώσει μεταξύ αστείου και σοβαρού, ξένους δημοσιογράφους στο Δουβλίνο ο ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, Μάικλ Νούναν.

Ο «κόκκινος μηχανικός»

Ο Γερούν είναι ο ένας εκ των τριών νέων πολιτικών που νεκρανάστησαν το Εργατικό Κόμμα.

Ενώ οι δημοσκοπήσεις έφερναν πρώτο κόμμα τους Σοσιαλιστές με 18% και το δικό του κόμμα, το Εργατικό στο 8%, τρεις πολιτικοί της νέας γενιάς -γνωστοί και ως «οι κόκκινοι μηχανικοί»- γύρισαν το παιχνίδι.

Ως εκ τούτου, θεωρείται ένας από τους ανανεωτές του Εργατικού Κόμματος της Ολλανδίας. Επίσης, είναι ο άνθρωπος ο οποίος ανέλαβε, μεταξύ άλλων, το ευαίσθητο θέμα της μεταναστευτικής πολιτικής. Έδειξε περισσότερο ρεαλισμό και με έναν τρόπο εκσυγχρόνισε τις θέσεις του Εργατικού Κόμματος, φέρνοντας τες πιο κοντά στις ανάγκες της πραγματικής ζωής.


Στο μυαλό του Ντάισελμπλουμ

Όπως έλεγε στο TheTOC έλληνας δημοσιογράφος με εμπειρία 30 ετών στις Βρυξέλλες «είναι Ολλανδός κι αυτό σημαίνει ότι, λέει τα πράγματα με το όνομα τους.

Είναι η κλασική περίπτωση Ολλανδού, ο οποίος είναι πεπεισμένος ότι τα ξέρει όλα, ότι τα ξέρει καλύτερα από τους άλλους και ακριβώς γι αυτό, διατηρεί το δικαίωμα να λέει πράγματα που οι άλλοι δεν λένε, αυτά για τα οποία οι Γερμανοί σιωπούν και οι Αμερικανοί αρνούνται να μιλήσουν.

Εάν ένας δημοσιογράφος του υποβάλλει μία ερώτηση με τρία θέματα ξεκινάει λέγοντας, ευχαριστώ που μου κάνετε τρεις ερωτήσεις, γιατί μου δίνετε το δικαίωμα να απαντήσω μόνο σε μία, τις άλλες δύο θα τις αγνοήσω. Ενδεικτικό του χαρακτήρα του κι αυτό. Δεν πρόκειται για αγένεια αλλά για ευθύτητα...»



Μέχρι τις 13 Ιουλίου; Δεν είναι βέβαιο...

Υπουργός Οικονομικών της Ολλανδίας στην κυβέρνηση του Μαρκ Ρούτε, ο «Mr Euro» (όπως αποκαλείται ατύπως ο επικεφαλής του Eurogroup), ανέλαβε σε μόλις 7 εβδομάδες από τη στιγμή που πήρε το χαρτοφυλάκιο του ΥΠ.ΟΙΚ. της πατρίδας του και χωρίς προηγούμενη εμπειρία σε «μεγάλες θέσεις».

Υπέρμαχος της πολιτικής της λιτότητας, πέρασε τα crash test των deals που έκαναν Γερμανία και Γαλλία, με επιτυχία.

Εκλέχθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2013, με θητεία 2,5 ετών -που σημαίνει ότι, τυπικά θα είναι σε πρώτο πλάνο έως τις 13 Ιουλίου, αν και, θεωρείται βέβαιο ότι δεν θα εγκαταλείψει τόσο εύκολα.

Η Wall Street Journal τον χαρακτήριζε τότε «πρόσωπο σχεδόν άγνωστο» όχι μόνο στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, αλλά και στην Ευρώπη.

Πάντως, η «εναλλακτική» που ακούει στο όνομα του (σκληρού) υπουργού Οικονομικών της Ισπανίας, Λουίς ντε Γκίντος, ίσως αποδειχθεί πιο «δύσκολη» περίπτωση για την Ελλάδα.



Γιούνκερ: Θεριακλής καπνιστής και πότης

Ο επί οκτώ χρόνια επικεφαλής του Eurogroup, ο βετεράνος πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ, ήταν κατά γενική ομολογία περισσότερο χαρισματικός.

Η (προσβλητική) δημόσια δήλωση του Ντάισελμπλουμ ότι ο Γιούνκερ «είναι θεριακλής καπνιστής και πότης», ήταν ουσιαστικά, η «πληρωμένη» απάντηση σε σχόλιο του Γιούνκερ, ότι ο Γερούν δεν είχε διευθύνει καλά την πρώτη συνεδρίαση του Eurogroup.

Όπως έγραφαν το 2013 οι Financial Times, η άφιξη του Ντάισελμπλουμ στις Βρυξέλλες «προσδίδει μια ιδέα καλού γούστου ... υπό την έννοια ότι, σε έναν χώρο γεμάτο ανθρώπους που πίνουν κρασί, ξαφνικά έρχεται κάποιος που πίνει γάλα».

Βεβαίως, ο ψίθυρος και η «ηλεκτρισμένη» χειραψία του με τον έλληνα υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα (30 Ιανουαρίου 2015) έκανε μέρος του διεθνούς Τύπου να αναρωτηθεί, για ποιόν λόγο ο έξυπνος και γοητευτικός κ. Ντάισελμπλουμ παίρνει τόσο προσωπικά το όλο θέμα...



Εκτός πολιτικής -τζαζ, Μόντι Πάιθον, παιδιά

Ο θαυμαστής του τζαζίστα Μάιλς Ντέιβις και των Μόντι Πάιθον, αγαπάει το ποδόσφαιρο, είναι πατέρας δύο παιδιών στην εφηβεία, ενός γιου και μίας κόρης και ζει στη μικρή πόλη του Βαγκενίγκεν με τη σύντροφο του, άνευ γάμου.

Τα τελευταία χρόνια, η αναφορά στο θρήσκευμα -το οποίο ήταν σημείο αναφοράς για την ταυτότητα της πατρικής του οικογένειας- είναι μόνο τυπική κι αυτό είναι κάτι που κάνει σαφές ο ίδιος.

O Γερούν Ντάισελμπλουμ δείχνει μετριοπαθής, παρουσιάζει μία πολιτική κουλτούρα ανοιχτή στη διαφορετικότητα.

Τον Αύγουστο του 2014 έδωσε το παρόν -όπως και άλλα μέλη της Κυβέρνησης- στο Gay Pride του Άμστερνταμ (από όπου και η τελευταία φωτογραφία).

Υποστήριξε θερμά το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης σε ό,τι αφορά στον σεξουαλικό προσανατολισμό και όχι μόνο για τους Ολλανδούς, αλλά για όλους τους Ευρωπαίους, συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών οι οποίοι ζουν και εργάζονται στην πατρίδα του.





thetoc.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Το Γουέστμινστερ και η διαβρωμένη παιδεία του «Τζιχάντι Τζον»


Πρόσφατα ο άνδρας που αποκαλείται «Τζιχάντι Τζον» από τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης έγινε γνωστό ότι είναι ο Μοχάμεντ Εμουάζι, ένας μουσουλμάνος γεννημένος στο Κουβέιτ και πολιτογραφημένος Βρετανός από το Λονδίνο. Και όχι μόνο αυτό. Ο πιο διαβόητος Δυτικός του Ισλαμικού Κράτους αναγνωρίστηκε ως απόφοιτος της επιστήμης των υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ. Πολλοί σοκαρίστηκαν που ο διαφαινόμενος εκτελεστής στα βίντεο του Ισλαμικού Κράτους, ή ISIS, ήταν ένας μορφωμένος, μεσαίας τάξης, κάτοικος μητρόπολης.

Το Πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ είναι γνωστό «φυτώριο» εξτρεμιστικής δραστηριότητας. Η Ισλαμική Κοινωνία του πανεπιστημίου επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό, ίσως και ελέγχεται, από τη ριζοσπαστική ισλαμιστική οργάνωση Χιζμπ ουτ Ταχρίρ και συχνά δίνει βήμα σε κήρυκες μίσους. Την ημέρα της αποκάλυψης της ταυτότητας του Εμουάζι, το πανεπιστήμιο φιλοξενούσε μια ομιλία του Χαϊτάμ αλ Χαντάντ - ενός άνδρα που κατηγορείται για ομοφοβία, υποστήριξη του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και απόψεων όπως το ότι οι Εβραίοι κατάγονται από πιθήκους και γουρούνια. Η εκδήλωση διεκόπη όχι από τις πανεπιστημιακές αρχές αλλά από την Ισλαμική Κοινωνία, για λόγους ασφαλείας.

Ισλαμικός «εισοδισμός» στα βρετανικά πανεπιστήμια

Ο ισλαμικός «εισοδισμός» - ο όρος αρχικά περιέγραφε τακτικές που υιοθέτησε ο Λέον Τρότσκι για να καταλάβει την αντίπαλη κομμουνιστική οργάνωση στη Γαλλία στις αρχές του 1930 - συνεχίζει να αποτελεί πρόβλημα για τα βρετανικά πανεπιστήμια και σχολεία. Πριν από 20 χρόνια έπαιξα κι εγώ αυτόν τον ρόλο στο κολέγιο. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Εσεξ, έξω από το Λονδίνο, σε μια εύπορη και μορφωμένη οικογένεια από το Πακιστάν. Μεγάλωνα την περίοδο που συντελείτο η γενοκτονία των μουσουλμάνων της Βοσνίας στην άλλη άκρη της Ευρώπης. Ο τρόμος, σε συνδυασμό με τη βία των λευκών ρατσιστών που βίωνα στη Βρετανία, με οδήγησε να απομακρυνθώ από την κοινωνία. Ημουν αρκετά έξυπνος ώστε να αμφισβητώ τα παγκόσμια γεγονότα αλλά δεν είχα τη συναισθηματική ωριμότητα για να τα επεξεργάζομαι.

Αυτό με κατέστησε ευάλωτο στο ισλαμιστικό κάλεσμα. Ο άνθρωπος που με στρατολόγησε βγήκε κατευθείαν από μια ιατρική σχολή του Λονδίνου. Ανήκε στη Χιζμπ ουτ Ταχρίρ, μια επαναστατική ισλαμιστική οργάνωση η οποία ιδρύθηκε το 1853 και ήταν η πρώτη που έκανε δημοφιλή την αναβίωση του χαλιφάτου υπό τη σαρία. Σε αντίθεση με την Αλ Κάιντα, η Χιζμπ ουτ Ταχρίρ τάσσεται υπέρ των στρατιωτικών πραξικοπημάτων και όχι της τρομοκρατίας για την ανάληψη της εξουσίας. Οι στρατολογητές μπορούν να χειρίζονται τα παγκόσμια γεγονότα κατά βούληση προκειμένου να ταιριάζουν στην «ισλαμιστική αφήγηση» - ότι ο κόσμος βρίσκεται σε πόλεμο με το Ισλάμ και μόνο ένα χαλιφάτο θα προστατεύσει τους μουσουλμάνους από τους σταυροφόρους. Σαγηνεύθηκα από την ιδεολογία και με τράβηξε η εναλλακτική υποκουλτούρα.

Ως την ηλικία των 16 χρόνων είχα υιοθετήσει τις ιδέες της Χιζμπ ουτ Ταχρίρ στο σύνολό τους. Μου ζητήθηκε να εγγραφώ στο Κολέγιο Newham, ένα κρατικά χρηματοδοτούμενο εκπαιδευτικό ίδρυμα στο Ανατολικό Λονδίνο, με στόχο να αυξήσω την επιρροή μου εκεί και να στρατολογήσω άλλους φοιτητές. Οταν εκλέχθηκα πρόεδρος της φοιτητικής ένωσης, εκμεταλλεύθηκα τους αφελείς του κολεγίου, έπειθα υποστηρικτές να με ψηφίζουν και εδραίωνα τον έλεγχό μας.

Η επίπλαστη νομιμότητα της ισλαμικής ρητορικής

Η δηλητηριώδης ατμόσφαιρα που εγώ και οι υποστηρικτές μου δημιουργήσαμε στο Κολέγιο Newham έγινε τόσο επικίνδυνη που το 1995 ο αυτόκλητος «σωματοφύλακάς» μου μαχαίρωσε μέχρι θανάτου έναν μη μουσουλμάνο φοιτητή στη φοιτητική εστία φωνάζοντας «Allahu akbar!». Ο δολοφόνος Σαέεντ Νουρ καταδικάστηκε για τη δολοφονία. Αμέσως με απέβαλαν από το κολέγιο, αν και ο ακτιβισμός μου δεν τελείωσε εκεί. Πρώτα εργάστηκα στο Πακιστάν και μετά στην Αίγυπτο για να στρατολογώ στρατιωτικούς στην επαναστατική ατζέντα της Χιζμπ ουτ Ταχρίρ. Το 2001 η μυστική αστυνομία του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ με συνέλαβε. Στη διάρκεια των τεσσάρων χρόνων σε φυλακή του Καΐρου σταδιακά αναθεώρησα την ιδεολογία του Ισλάμ και τελικά την εγκατέλειψα.

Οταν αποφυλακίστηκα, άρχισα να ασχολούμαι με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αντιτρομοκρατία. Το βήμα του να γίνεις κανείς από συνηθισμένος βρετανός έφηβος μέλος του Ισλαμικού Κράτους είναι τεράστιο. Αλλά πρόκειται για ένα πολύ μικρότερο βήμα για κάποιον που έχει μεγαλώσει σε ένα κλίμα στο οποίο το όνειρο της αναβίωσης του χαλιφάτου και της εφαρμογής ενός διαστρεβλωμένου Ισλάμ αποτελούν καθημερινότητα. Ωσπου να αντιμετωπίσουμε αυτή την επίπλαστη νομιμότητα της ισλαμικής ρητορικής στη ρίζα της, δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε τη μάστιγα της ριζοσπαστικοποίησης.



tovima.gr
Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”. Η μαρτυρία ενός παιδιού σκλάβου στις φυτείες που προμηθεύουν κακάο τις βιομηχανίες της δύσης.


Το 1528, ο Ερνάν Κορτές, ο εξερευνητής που κατέκτησε το Μεξικό, έφερε στην Ισπανία το δέντρο “Theobroma cacao”, το αγαπημένο κακαόδεντρο των Μάγια και των Αζτέκων.

Οι Ισπανοί επεξεργάστηκαν τους καρπούς του δέντρου, πρόσθεσαν ζάχαρη και το γευστικότατο ρόφημα επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη. Τον 19ο αιώνα δημιουργήθηκε η πρώτη μπάρα σοκολάτας, απ’ τον Ολλανδό CONRAD von Houten. Πλέον, οι φυτείες κακάο αποτελούσαν μία απ’ τις σημαντικότερες πηγές πλούτου για τους Ευρωπαίους, που είχαν επεκτείνει την κυριαρχία τους σε όλη τη Λατινική Αμερική και την Αφρική. Το 1880 οι Πορτογάλοι οργάνωσαν τις πρώτες φυτείες κακάο στην Αφρική, στο νησί Σάο Τομέ και Πρίνσιπε. Η δουλεία είχε καταργηθεί το 1875, αλλά στις φυτείες κακάο ο χρόνος φαίνεται ότι κυλούσε πιο αργά, καθώς οι συνθήκες εργασίας δεν άλλαξαν καθόλου.

Κάθε χρόνο πέθαινε το 11% των εργατών, περισσότεροι από τους οποίους είχαν απαχθεί απ’ την Αγκόλα και δούλευαν παρά τη θέλησή τους....

Young boy rakes cocoa beans on a drying rack.

Η καλλιέργεια του κακάο επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη Αφρική και πολλές μικρές, οικογενειακές φάρμες που της διαχειρίζονταν οι ίδιοι οι Αφρικανοί άρχισαν να εμφανίζουν κέρδη.

Με την παγκόσμια οικονομική κρίση της δεκαετίας του 1930, τα κέρδη εξαφανίστηκαν και απέμειναν πολύ λιγότερες φυτείες κυρίως στην Ακτή Ελεφαντοστού και την Γκάνα.
Στα μέσα του 2ου αιώνα, τα αφρικανικά κράτη άρχισαν να εκσυγχρονίζονται, να αποκτούν την ανεξαρτησία τους και η “ανεπίσημη” δουλεία εξαλείφθηκε. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευε ο κόσμος.

Το 2000, μια σειρά από δημοσιογραφικές έρευνες αποκάλυψαν ότι η δουλεία “ζει και βασιλεύει” στις φυτείες κακάο.
Και αυτοί οι σύγχρονοι σκλάβοι δεν είναι ενήλικοι, αλλά παιδιά που πουλιούνται απ’ τις οικογένειές τους και πολλά πεθαίνουν, πριν προλάβουν να ενηλικιωθούν....

Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.

Οι σύγχρονοι σκλάβοι της σοκολάτας

Η UNICEF υπολογίζει ότι περίπου μισό εκατομμύριο παιδιά εργάζονται σε φυτείες κακάο στην Ακτή Ελεφαντοστού, που από τη δεκαετία του ’70 διατηρεί την παγκόσμια πρωτιά στις εξαγωγές κακάο.

Οι ηλικίες των εργατών κυμαίνονται από 5 μέχρι 16 και προέρχονται ως επί το πλείστον απ’ τις φτωχότερες χώρες της ηπείρου, όπως είναι η Μπουργκίνα Φάσο και το Μάλι. Τα παιδιά πρέπει να μεταφέρουν σάκους που έχουν πολλαπλάσιο μέγεθος και βάρος απ’ τα ίδια. Αν καθυστερήσουν στη μεταφορά των σάκων, τιμωρούνται, συνήθως με μαστίγωμα.
Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενεί τους πολύτιμους καρπούς. Δεν υπάρχει ούτε ένα παιδί χωρίς σημάδια στο σώμα του, από τραυματισμούς με τα μαχαίρια. Μερικά έχουν χάσει ακόμα και τα χέρια τους, εξαιτίας μίας και μόνο κακώς υπολογισμένης κίνησης. Όταν μάθουν να χρησιμοποιούν τα θανατηφόρα εργαλεία της “δουλειάς” τους, έχουν να αντιμετωπίσουν άλλους κινδύνους.

Καθημερινά, χρησιμοποιούν τοξικές ουσίες για να ραντίσουν τις φυτείες, χωρίς ίχνος προστασίας.

Παιδιά κάτω των 10 ετών χειρίζονται τεράστια μαχαίρια, με τα οποία σπάνε το σκληρό κέλυφος που φιλοξενοί τους πολύτιμους καρπούς.

Τα παιδιά-δούλοι ονειρεύονται μόνο να αποδράσουν

Όταν τελειώνει η δουλειά της ημέρας, πολλές ώρες αφότου έχει πέσει το σκοτάδι, τα παιδιά τρώνε το φαγητό που τους αναλογεί: καλαμπόκι και μπανάνες.
Είναι τα φθηνότερα τρόφιμα που κυκλοφορούν και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες παιδιών σε ανάπτυξη. Η πλάτη του Ντρίσα, σακατεμένη απ” τα χτυπήματα Το βράδυ κοιμούνται πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα ξημερώματα αρχίζουν πάλι τη δουλειά.
Όσα παιδιά επιχείρησαν να αποδράσουν και πιάστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ανελέητα.
Έχουν γίνει ελάχιστες ενέργειες για την καταπολέμηση της σύγχρονης παιδικής δουλείας. Δημιουργήθηκε ένα τυπικό πρωτόκολλο, που αν και ζητά την κατάργηση της παιδικής εργασίας, δεν επέβαλε καμία νομική μεταρρύθμιση.
Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι ο βασικός παραγωγός κακάο για γίγαντες όπως η Cadbury, η Hershey’s κι η Nestle. Συνεργάζονται πολύ διστακτικά με τις έρευνες της UNICEF, αρνούνται να αποκαλύψουν από που παίρνουν το κακάο τους.
Απαγόρευσαν να υπάρχει ταμπέλα στα προϊόντα που θα ξεχώριζε αυτά που είχαν παραχθεί νόμιμα από αυτά που βασίζονταν σε παιδική εργασία, γιατί φοβήθηκαν ότι θα ξεκινούσε ένα γενικό μποϊκοτάζ προς όλα τα προϊόντα κακάο. Καμία ετικέτα όμως δεν θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τα λόγια του νεαρού Ντρίσα, που έζησε για χρόνια ως σύγχρονος σκλάβος:


“Όταν ο κόσμος τρώει σοκολάτα, τρώει τη σάρκα μου”....

Η πλάτη του Ντρίσα, σακατεμένη απ' τα χτυπήματα



mixanitouxronou.gr












Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »

Το ελληνικό ποντιακό χωριό Χανκαβάν στην Αρμενία


Δεν έτυχε ποτέ να γνωρίσω κάποιον που να μην του αρέσουν τα ταξίδια. Όμως σπανίως έχω την ευκαιρία να συναντήσω αληθινούς ταξιδιώτες. Ανθρώπους που δεν επισκέπτονται απλά ένα μέρος αλλά επιδιώκουν να το γνωρίσουν σε βάθος, να δουν με τα μάτια των ντόπιων και να φύγουν έχοντας γίνει πιο πλούσιοι σε εμπειρίες και όχι μόνο σε εικόνες.

Σε αυτή την κατηγορία ένιωσα ότι ανήκουν ο γιατρός Μανώλης Κυριακόπουλος και οι συνταξιδιώτες του Γιώργος Ζυμής από το Ναύπλιο, Στράτος Τσαρούχης από το Αγρίνιο, Στέλιος Οικονομάκης και Νατάσα Σπηλιοπούλου από την Κρήτη, οι οποίοι έκαναν ταξίδι 22 ημερών σε Τουρκία, Γεωργία και Αρμενία με τις μοτοσικλέτες τους.



Από τα 7.600 χλμ. που διάνυσαν, τα 1.850 καλύφθηκαν μέσα στην Αρμενία όπου έμειναν 9 μέρες. Οι εκπλήξεις πολλές και όμορφες. Το pontos-news.gr στάθηκε ιδιαιτέρως σε μία: το ελληνικό ποντιακό χωριό Χανκαβάν, ένα από τα λίγα που έχουν απομείνει στην Αρμενία. Ζητήσαμε από τον Μανώλη Κυριακόπουλο, του οποίου η οικογένεια από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από τον Πόντο, να μας περιγράψει τις στιγμές που έζησε εκεί.

Γιατί επιλέξατε την Αρμενία;

Είμαστε μια παρέα που ταξιδεύουμε πάνω από δέκα χρόνια με μηχανές. Είμαστε φίλοι. Γνωριζόμαστε χρόνια. Αυτή τη φορά είχαμε τη χαρά να συνταξιδέψουμε με μια ομάδα παιδιών που ζουν στην Κρήτη. Το ταξίδι το είχαμε συζητήσει από κοινού. Για μένα όμως το ταξίδι στην Αρμενία ήταν ιδιαίτερο, ήταν όνειρό μου. Ο πατέρας της γιαγιάς μου ήταν Αρμένιος, η ίδια η γιαγιά ήταν από την Καισάρεια και μιλούσε τούρκικα. Η οικογένεια του πατέρα μου ήταν από τον Πόντο, ο παππούς από την Σαφράμπολη και η γιαγιά από το Τσίντε, μεταξύ Σινώπης και Αμάστρας. Τον πατέρα της δεν τον γνώρισε ποτέ και το μόνο που θυμόταν ήταν να μετράει μέχρι το δέκα στα αρμένικα και έλεγε και κάποια προσευχή. Οπότε καταλαβαίνεις τι είδους συναισθήματα έχω…



Και πώς βρεθήκατε στο Χανκαβάν;
Στόχος κάθε ταξιδιού είναι να γνωρίσουμε την κουλτούρα της χώρας την οποία επισκεπτόμαστε. Ό,τι συνδέεται με την Ελλάδα το βλέπουμε. Κάποιες φορές μπορεί και να το κυνηγάμε. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση του ελληνικού χωριού Χανκαβάν.

Το χωριό το βρήκαμε «τυχαία». Πολλές πληροφορίες για αυτό δεν υπάρχουν, παρά μόνο αναφορές τύπου «σε αυτή την περιοχή υπάρχει ένα ελληνικό χωριό». Το Χανκαβάν βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα από τη λίμνη Σεβάν, σε υψόμετρο 2.300 μέτρα. Ο δρόμος τελειώνει εκεί.

Δέκα μέρες πριν από εμάς, είχε πάει μια άλλη ομάδα μοτοσικλετιστών στην οποία είχαμε δώσει το δικό μας πρόγραμμα. Περνώντας από εκεί, συνάντησαν μια γιαγιά 85 ετών την κυρα-Ναταλία στην οποία πήγαν να πάρουν τα κλειδιά της ελληνικής εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Πριν να φύγουν από το χωριό, είπαν στους ντόπιους ότι θα πηγαίναμε κι εμείς. Κι επειδή μας είπαν πως συνάντησαν Έλληνες αλλάξαμε το πρόγραμμά μας, έχοντας κατά νου ότι θα συναντήσουμε κατά βάση μια... γιαγιά.



Αλλά τελικά δεν ήταν μόνο εκείνη. Μας περίμεναν τόσοι άνθρωποι! Μόλις φθάσαμε στο κέντρο του χωριού και παρκάραμε, βγήκε ένας τύπος από μακριά και φώναξε «σας περιμέναμε!». Ήταν ο Βλαδίμηρος, Έλληνας που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει στην Αρμενία. Σε λίγα λεπτά έφθασαν ο επίσης Έλληνας Αρίστος και ο Αρμένιος Λέο. Οι άνθρωποι δεν μας περίμεναν απλώς, μας φιλοξένησαν. Είχαν στήσει μαζί και με άλλους κανονικό τραπέζι, με δικά τους φαγητά, κοτόπουλο, ντόπιο τυρί, ψωμί και φυσικά τσίπουρο από αχλάδι. Ήταν μια φοβερή βραδιά, με απίστευτο χορό. Στην παρέα ήταν και Αρμένιοι, όχι μόνο Πόντιοι.

Ποιοι έφτιαξαν το χωριό;
Το Χανκαβάν φτιάχτηκε το 1830. Οι κάτοικοι μάς είπαν ότι  δεν ήταν χωριό εξαρχής. Ωστόσο εκεί υπήρχαν ορυχεία χρυσού τα οποία εκμεταλλευόταν μια γαλλική εταιρεία. Στην έκκληση για ανθρώπινο δυναμικό ανταποκρίθηκαν πολλοί Πόντιοι, οι οποίοι μάλλον εκείνη την εποχή ήταν κάτι αντίστοιχο με τους οικονομικούς μετανάστες σήμερα.



Στην αρχή ζούσαν στα παραπήγματα που είχε στήσει η γαλλική εταιρεία εξόρυξης. Ωστόσο οι Πόντιοι ήταν πάντα περήφανοι και προκομένοι άνθρωποι. Έτσι με τα χρήματα που μάζευαν άρχισαν σιγά-σιγά να στήνουν ένα χωριό.

Κάποια στιγμή από επτά οικογένειες βρέθηκαν στο χωριό 120-150 οικογένειες, και η μοναδική διάλεκτος που ακουγόταν ήταν η ποντιακή. Έχτισαν σχολείο και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που είναι βασιλική χωρίς τρούλο. Από το τίποτα στήθηκε το χωριό...

Λόγω αναταραχών που έγιναν το 1960 το Χανκαβάν άρχισε να αδειάζει. Ωστόσο εκείνοι οι Πόντιοι που έφυγαν επέστρεψαν κάποια στιγμή και έκτοτε γυρνούν είτε για να μείνουν λίγο είτε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να συντηρήσουν τα σπίτια τους. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους πηγαινοέρχονται από την Ελλάδα στο χωριό. Οι οικογένειές τους βρίσκονται κατά κύριο λόγο στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Μόσχα.



Υπήρξαν και κάποιοι όμως που έφυγαν και δεν επέστρεψαν. Κάποια από τα σπίτια αυτών που δεν ξαναγύρισαν πουλήθηκαν σε Αρμένιους. Άλλα άρχισαν να χρησιμοποιούνται από Αρμένιους με άδεια των ιδιοκτητών, όπως μου είπαν, με την προϋπόθεση να τα φροντίσουν για να μην καταρρεύσουν. Δυστυχώς κάποια από τα οικήματα δεν ήταν σε καλή κατάσταση.

Ελληνικά ακούγονται στο χωριό;
Τα κοινά ελληνικά και τα ποντιακά!

Υπάρχει νεαρής ηλικίας πληθυσμός, σχολείο κτλ.;
Σχολείο δεν υπάρχει. Νεαρό πληθυσμό δεν είδαμε. Ωστόσο το χωριό έχει ζωή και μπορεί να αποκτήσει ακόμα περισσότερη, καθώς διαθέτει ιαματικά λουτρά. Μάλιστα έχουν διαμορφωθεί οι χώροι και έχει στηθεί ιδιωτική επιχείρηση, ενώ έχει κατασκευαστεί ένας υποτυπώδης ξενώνας. Όταν ήμασταν εκεί υπήρχαν ηλικιωμένοι και νεότερης ηλικίας πελάτες που είχαν πάει για να επισκεφθούν τα λουτρά.



Είπες ότι το βράδυ που φθάσατε στήθηκε γλέντι και χόρεψαν. Τι είδους χορούς;
Αρμένικους. Βέβαια μπορεί και να έτυχε. Μας φιλοξενούσαν Πόντιοι αλλά οι χοροί ήταν αρμένικοι. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι εκεί είναι πολύ δεμένοι μεταξύ τους, ανεξαρτήτως εάν είναι Πόντιοι ή Αρμένιοι.

Μορφή είναι ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης στα ιαματικά λουτρά. Αυτός ο άνθρωπος, ο Κάρεν είναι Αρμένιος και από ό,τι μας είπαν, πριν από τον πόλεμο στο Ναγκόρνο Καραμπάχ ήταν διάσημος χορευτής και χορογράφος. Κάτι σαν τον Έλληνα Φώτη Μεταξόπουλο. Ωστόσο τραυματίστηκε στον πόλεμο και έτσι σταμάτησε να χορεύει. Το γλέντι, λοιπόν, έγινε στον ξενώνα του, οπότε ίσως και για αυτό οι χοροί ήταν αρμένικοι.

Την επόμενη μέρα ήρθαν και επισκέπτες που μιλούσαν ελληνικά αλλά ζουν στο Ερεβάν.

Πώς είναι η ζωή στο χωριό;
Η ζωή είναι φθηνή. Έχει πράσινο. Είναι χτισμένο ανάμεσα σε δυο βουνά και αυτό όπως μας είπαν οι ντόπιοι, βοηθάει για τους προστατεύει από τον αέρα και το χιόνι. Είδαμε μποστάνια, μελίσσια…

Το χωριό δεν είναι πέρασμα. Αρχαία δεν είδαμε να υπάρχουν. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου ήταν μεγάλη αλλά στο εσωτερικό πολύ λιτή. Έξω από αυτή υπήρχε ένα νεκροταφείο. Όταν μπήκαμε, το συναίσθημα ήταν πολύ δυνατό. Στα μνήματα υπήρχαν ελληνικά ονόματα. Οι κάτοικοι είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει παπάς για να λειτουργήσει.



Μιλάμε για ένα μικρό ελληνικό χωριό. Υπήρχε ένα μικρό μπακάλικο και μια υποτυπώδης κρατική υπηρεσία. Αλλά, αισθάνεσαι τόσο οικεία, εκεί! Από την πρώτη στιγμή!

Η Αρμενία είναι μια χώρα που κρύβει «διαμάντια». Όμως η εμπειρία σε αυτό το χωριό είναι πραγματικά ανεπανάληπτη και θα μείνει χαραγμένη στην καρδιά μας! Όσα ευχαριστώ και να πούμε, δεν φθάνουν…














pontos-news.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...
Read more »
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...