Γιατί το «πειρατικό» ξέχασε την Πορτογαλία ;

Πέρασε στα ψιλά, αλλά το Eurogroup της Δευτέρας είχε ως πρώτο θέμα στην ατζέντα, όχι την Ελλάδα, αλλά την απόφαση της Πορτογαλίας να αποπληρώσει πολύ νωρίτερα το μισό περίπου από το δάνειο που έχει λάβει από το ΔΝΤ. Ο ίδιος ο «κακός» Dijsselbloem σχολίασε, ότι «όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία δείχνει πόσο γρήγορα μια χώρα μπορεί να επιστρέψει και να σταθεί στα δικά της πόδια».

Το όφελος για την χώρα της Ιβηρικής από την κίνηση αυτή δεν θα ξεπερνάει ετησίως τα 500 εκ. ευρώ. Αλλά από πλευράς συμβολισμού για τον λαό της, το όφελος είναι ανυπολόγιστο καθώς σηματοδοτεί το τέλος επώδυνων καταστάσεων. Λαός και κυβέρνηση δικαιούται πλέον να σκίσουν τα μνημόνια και να διώξουν τους δανειστές από το εδαφός τους.

Θα αναρωτηθεί και δικαίως κάποιος, πως η Πορτογαλία σε σχέση με την Ελλάδα τα κατάφερε τόσο καλά.
Για όσους δεν θυμούνται, η Πορτογαλία χτυπήθηκε από την κρίση έναν χρόνο μετά από εμάς.
Ήταν Μάρτιος του 2011 όταν τα τρία μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της Πορτογαλίας -Σοσιαλιστές, Σοσιαλδημοκράτες και Συντηρητικοί- συμφώνησαν για το χρονοδιάγραμμα μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας, με κοινή τους δήλωση στον πρόεδρο της χώρας Καβάκο Σίλβα. Λίγες μέρες αργότερα, τον Απρίλιο του 2011 η Πορτογαλία ζήτησε διεθνή βοήθεια και ξεκίνησαν οι επισκέψεις της τρόικας.

Τρία χρόνια μετά η τρόικα και οι συχνοί έλεγχοι ήταν παρελθόν.

Η υπαγωγή της Πορτογαλίας σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής είχε σοβαρό αντίκτυπο στην πολιτική σκηνή και την κοινωνία. Υπαγόρευσε όπως και στην Ελλάδα περικοπές μισθών και συντάξεων, περιστολή του κοινωνικού κράτους και του δημοσίου τομέα, παράγοντες οι οποίοι συνέβαλαν στην εκτίναξη της ανεργίας στο 15%. Εκδηλώθηκαν έντονες αντιδράσεις, ενώ τμήμα των περικοπών, που υπαγόρευσε το μνημόνιο, κρίθηκαν αντισυνταγματικές από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Πορτογαλίας. Στη διάρκεια του τριετούς προγράμματος η χώρα μείωσε το έλλειμμα στο 4,9% του ΑΕΠ και υλοποίησε ιδιωτικοποιήσεις. Το δημόσιο χρέος της προβλέπεται στο 130,5% του ΑΕΠ το 2014 έναντι του 94% το 2011, όταν προσέφυγε στους διεθνείς πιστωτές.

Ωστόσο, η Πορτογαλία έχει ήδη επανέλθει στις αγορές από τις αρχές του 2013. Πλέον καλύπτει πλήρως τις χρηματοδοτικές ανάγκες με δικές της εκδόσεις ομολόγων, με επιτόκια όχι υψηλότερα των Ισπανικών (2,5%) και φυσικά ατενίζει το μέλλον της με αισιοδοξία.

Θα ρωτήσει κανείς, δεν έχουν πολιτικές αντιπαραθέσεις σε αυτή την χώρα; Φυσικά και έχουν. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ο επικεφαλής του σοδιαλδημοκρατικού κόμματος (που έκανε την αίτηση για το μνημόνιο για λογαριασμό όλων) άσκησε έντονη κριτική στον συντηρητικό πρωθυπουργό για το υψηλό ποσοστό της ανεργίας και την διατήρηση ακόμα κάποιων μέτρων του σκληρού προγράμματος. Και γιατί να μην το κάνει;

Στα δύσκολα, όταν το πατριωτικό καθήκον το καλούσε, έβαλαν όλοι πλάτη και κράτησαν την χώρα όρθια. Τώρα όλοι δικαιούνται για να ομιλούν...



marketnews.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Μήπως σε κατασκοπεύει ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή σου ;

Οι ειδικοί επί θεμάτων κατασκοπείας της εταιρείας online ασφάλειας Kaspersky Labs, αποκάλυψαν σε πρόσφατο blog post, ότι κάποια μυστική υπηρεσία, κατά πάσα πιθανότητα η NSA, ανέπτυξε ένα κατασκοπικό λογισμικό τύπου spyware, το οποίο βρέθηκε μέσα σε γνωστές μάρκες σκληρών δίσκων υπολογιστών.  

Το software, που είναι συμβατό με σκληρούς δίσκους όλων των γνωστών κατασκευαστών όπως Western Digital, Seagate, Toshiba, IBM, Micron Technology και Samsung, μπορεί να παράσχει τα μέσα σε κάποιον γνώστη, ώστε να είναι σε θέση να κατασκοπεύει και να υποκλέπτει στοιχεία από "την πλειοψηφία των υπολογιστών όλου του κόσμου".  

Το Reuters αναφέρει ότι η εταιρεία Kaspersky βρήκε πολυάριθμους υπολογιστές σε τουλάχιστον 30 χώρες οι οποίοι είχαν μολυνθεί με τουλάχιστον ένα ή περισσότερα spyware, με τους περισσότερους να βρίσκονται στο Ιράν και κατόπιν στην Ρωσία, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, την Κίνα κ.α. χώρες.  

Το κατασκοπικό πρόγραμμα, που αφήνεται να εννοηθεί ότι είναι προϊόν μιας θυγατρικής, ψηφιακής υπηρεσίας της NSA, ονόματι Stuxnet, είχε στοχοποιήσει κυρίως υπολογιστές κυβερνητικών και στρατιωτικών υπηρεσιών, εταιρειών τηλεπικοινωνιών, ιδρυμάτων έρευνας πυρηνικής ενέργειας, αλλά και ηγετών ισλαμιστικών οργανώσεων.  

Αν και η Kaspersky Labs δεν κατονόμασε ευθέως την αμερικανική μυστική υπηρεσία NSA, εκπρόσωπός της δήλωσε ότι γνώριζε εκ των προτέρων την αναφορά της ρωσικής εταιρείας ασφαλείας, χωρίς να προβεί σε αναλυτικά σχόλια.


lifo.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Αυτοί είναι οι έξι Πρόεδροι της Δημοκρατίας στη Μεταπολίτευση

Εξι Προέδρους της Δημοκρατίας έχει εκλέξει η ελληνική Βουλή από το Μεταπολίτευση και μετά με κύριο χαρακτηριστικό την… εναλλαγή κεντροδεξιών με κεντροαριστερούς υποψηφίους.

1974

Δέκα μέρες μετά το δημοψήφισμα για την κατάργηση της βασιλευόμενης Δημοκρατίας η Βουλή, τον Δεκέμβρη του 1974, κλήθηκε να εκλέξει μεταβατικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο τότε πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής προτείνει το αξίωμα στον Παν. Κανελλόπουλο. Σύμφωνα με τον κ. Κανελλόπουλο, η πρόταση του έγινε από τον ίδιο τον Καραμανλή στην πρωθυπουργική κατοικία στην Ηρώδου του Αττικού. Η πίεση του Καραμανλή ήταν τόσο μεγάλη που ανάγκασε αρχικώς τον Αχαιό πολιτικό να υποκύψει (όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Η Ζώη μου»).

Από την πρωθυπουργική κατοικία μεταβαίνει στο γραφείο του στην οδό Ακαδημίας 33 όπου σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρωθυπουργό ζητά περιθώριο άλλων δυο ωρών πριν γίνουν οι ανακοινώσεις. Ο Καραμανλής καταλαβαίνει την τελική άρνηση του Κανελλόπουλου και στρέφεται στην υποψηφιότητα του βουλευτή Επικρατείας της ΝΔ και Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας Μιχάλη Στασινόπουλου. Στις 17 Δεκέμβρη πραγματοποιείται στη Βουλή η διαδικασία ανάδειξης του Προέδρου της Δημοκρατίας. Υπέρ ψήφισαν οι 206 βουλευτές της ΝΔ ενώ κατά οι ΕΚ-ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ.

Κ. Καραμανλής

1975

Τον Ιούνιο του 1975, μετά την οριστικοποίηση της τελικής μορφής του πολιτεύματος με το νέο Σύνταγμα που ψηφίστηκε, προχωρά η πρώτη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με βάση το Σύνταγμα. Η ψηφοφορία εκείνη δεν είχε πολλά παρασκήνια. Ο Καραμανλής επέλεξε τον επίσης βουλευτή της ΝΔ και ακαδημαϊκό Κων/νο Τσάτσο. Χαρακτηριστικό της διαδικασίας υπήρξε ότι αντίπαλοι βρέθηκαν δυο στενοί φίλοι και «παιδιά» της συντηρητικής παράταξης ο Κ. Τσάτσος και ο Π. Κανελλόπουλος, οποίος προτάθηκε από την Ένωση Κέντρου (μετέπειτα ΕΔΗΚ). Έτσι εκλέχτηκε ο κ. Τσάτσος με 210 ψήφους (η ΝΔ διέθετε 215 βουλευτές) ενώ ο Π. Κανελλόπουλος συγκέντρωσε 65 ψήφους. Το ΠΑΣΟΚ και η Ενωμένη Αριστερά ψήφισαν λευκό.

Χρ. Σαρτζετάκης

1980

Ο πρωθυπουργός Κων. Καραμανλής θα μεταπηδήσει στο αξίωμα της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Θα χρειαστεί τρεις εκλογικές διαδικασίες. Η πρώτη ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 23 Απριλίου με την υποψηφιότητα Καραμανλή να συγκεντρώνει 179 ψήφους και στη δεύτερη στις 29 Απριλίου, 181 ψήφους. Τελικά εξελέγη στην τρίτη ψηφοφορία συγκεντρώνοντας 183 ψήφους (ΝΔ μαζί με βουλευτές της Εθνικής Παράταξης, του ΚΟΔΗΣΟ και της ΕΔΗΚ που δεν συντάχθηκαν με τις επιλογές των κομμάτων τους). Συνυποψήφιοι του Κ. Καραμανλή ήταν ο Ιωάννης Ζίγδης (4 ψήφοι της ΕΔΗΚ), ο Γιώργος Μυλωνάς (3 ψήφοι του ΚΟΔΗΣΟ), ο Ηλίας Ηλιού, ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Στέλιος Παπαθεμελής (που έλαβαν από μια ψήφο).

Κ. Στεφανόπουλος

1985

Το 1985 όλοι πίστευαν ότι οδηγούμαστε προς μια δεύτερη θητεία του Κων. Καραμανλή μιας και όπως λέγεται ο τότε πρωθυπουργός Α. Παπανδρέου, σε συνάντηση των δυο ανδρών στο Προεδρικό Μέγαρο, του είχε προτείνει να είναι ξανά υποψήφιος, λέγοντας ότι στο ΠΑΣΟΚ τον ήθελαν οι περισσότεροι. Μάλιστα σε συνάντηση που έγινε στις 28 Φεβρουαρίου ετέθη υπ' όψιν του πρωθυπουργού το κείμενο που θα εξέδιδε η Προεδρία της Δημοκρατίας σχετικά με την υποψηφιότητα Καραμανλή

Όμως, ο Α. Παπανδρέου αιφνιδιάζει τους πάντες και προτείνει στη συνεδρίαση του ανώτατου καθοδηγητικού οργάνου του κόμματος του την υποψηφιότητα του Αρεοπαγίτη Χρήστου Σαρτζετάκη. Αξίζει να σημειώσουμε ότι 22 χρόνια πριν ο Χ. Σαρτζετάκης ήταν ο ανακριτής που ανέλαβε την πολύκροτη δίκη για τη δολοφονία του Γρ. Λαμπράκη. Ο Κων. Καραμανλής με το που μαθαίνει την πρόταση Παπανδρέου παραιτείται από την υπόλοιπη θητεία του.

Κ. Παπούλιας

Χρέη Προέδρου της Δημοκρατίας αναλαμβάνει, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα, ο τότε πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς.

Στην πρώτη ψηφοφορία η υποψηφιότητα Σαρτζετάκη άθροισε 180 ψήφους. Οι 13 βουλευτές του ΚΚΕ -για πρώτη και τελευταία φορά μέχρι και σήμερα – ψήφισαν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας την επιλογή της κυβέρνησης ενώ δυο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έριξαν «λευκό».

Στη δεύτερη ψηφοφορία, ο προεδρεύων αντιπρόεδρος της Βουλής, Μιχαήλ Στεφανίδης, για να αποφευχθούν τυχόν διαρροές, διένειμε έγχρωμα ψηφοδέλτια. Η επεισοδιακή αυτή ψηφοφορία σημαδεύτηκε και από την αρπαγή της κάλπης από τον γαλάζιο βουλευτή Ιωαννίνων Ελ. Καλογιάννη, οποίος την μετέφερε στα γραφεία του κόμματος του!

Η κάλπη επεστράφη μετά από λίγη ώρα και η ψηφοφορία ολοκληρώθηκε χωρίς «διαρροές» και την υποψηφιότητα Σαρτζετάκη να συγκεντρώσει 182 ψήφους.

Στην τρίτη ψηφοφορία οι «διαρροές» θα επιστρέψουν και θα χρειαστεί η ψήφος του Γιάννη Αλευρά για να επιτευχθεί ο μαγικός αριθμός 181. Η ΝΔ θα αντιδράσει ακαριαίως καταθέτοντας πρόταση μομφής κατά του προεδρείου της Βουλής. Η πλειοψηφία της Βουλής όμως είχε αποφανθεί για την εγκυρότητα της ψήφου. Παρά την θετική έκβαση της ψηφοφορίας και την εκλογή Σαρτζετάκη η βαριά ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί οδήγησε στην πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

1990

Στις προεδρικές εκλογές του 1990 ο Κων. Μητσοτάκης φοβούμενος το μέτωπο συνεργασίας ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ (είχαν ταχθεί υπέρ τη επανεκλογής Σαρτζετάκη) απέρριψε την πρόταση συναινετικής εκλογής. Πρότεινε μάλιστα την επανεκλογή του Κων. Καραμανλή ο οποίος όμως αρνήθηκε.

Στις τρείς ψηφοφορίες που διεξήχθησαν για τυπικούς λόγους, οι βουλευτές της ΝΔ της ΝΔ ψήφισαν «παρών», χωρίς όμως να λείψουν τα απρόοπτα. Στην τρίτη ψηφοφορία η βουλευτής των Οικολόγων Μαρίνα Δίζη ανάρτησε μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας πανό που έγραφε «φτάνει πια η κοροϊδία με τον συν ένα, τον Πρόεδρο και το νέφος». Αυτό είχε ως αιτία την έντονη αντίδραση της τότε βουλευτή της ΝΔ Άννα Συνοδινού οι οποία ζήτησε να απομακρυνθεί η βουλευτής από την αίθουσα λέγοντας «αυτή δεν είναι Βουλή. Βγάλτε την έξω». Μετά τις εκλογές της 8ης Απριλίου ο Κων. Καραμανλής αποδέχτηκε την πρόταση να είναι υποψήφιος. Αφού απέβη άκαρπη η πρώτη ψηφοφορία στην οποία χρειαζόταν 180 ψήφοι (το ΠΑΣΟΚ ψήφισε τον Γ. Αλευρά και ο ΣΥΝ τον Κ. Δεσποτόπουλο). Στη δεύτερη εξελέγη τελικά ο Κ. Καραμανλής με τους 150 ψήφους της ΝΔ, τη μια ψήφο του Θ. Κατσίκη που είχε εκλεγεί με τη ΔΗΑΝΑ και τις δυο των βουλευτών της μουσουλμανικής μειονότητας που είχαν εκλεγεί ως ανεξάρτητοι.

1995

Η αιφνίδια πρόταση της υποψηφιότητας του Κωστή Στεφανόπουλου από τον τότε πρόεδρο της ΠΟΛ. ΑΝ. Αντώνη Σαμαρά, η οποία διέθετε 10 βουλευτές έδωσε αδιέξοδο στην κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ η οποία είχε επιστρέψει λίγους μήνες πριν στην εξουσία και δεν ήθελε με τίποτα να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές.

Η κίνηση αυτή απομόνωσε και πολιτικά τη ΝΔ, καθώς ο πρόεδρος της Μιλτιάδης Έβερτ είχε προτείνει την υποψηφιότητα του τέως Προέδρου της Βουλής Αθ. Τσαλδάρη. Οι δυο ψηφοφορίες απέβησαν άκαρπες ενώ στην τρίτη επετεύχθη ο αριθμός 181 με τη σύμπραξη ΠΑΣΟΚ – ΠΟΛΑΝ, το ΚΚΕ ως συνήθως επέλεξε το «παρών».

2000

Στις 8 Φεβρουαρίου, με την συναινετική ψήφο για πρώτη φορά των δύο τότε μεγάλων κομμάτων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, ο Κωστής Στεφάνοπουλος θα επανεκλεγεί στο ανώτατο πολιτικό αξίωμα με 269 ψήφους (10 του ΣΥΝ ψήφισαν το Λ. Κύρκο ενώ 17 του ΚΚΕ και του ΔΗΚΚΙ ψήφισαν «παρών»).

2005

Το Δεκέμβρη του 2004 η επιλογή του Κ. Παπούλια από τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή αιφνιδίασε τους πάντες. Στις 8 Φεβρουαρίου του 2005 πραγματοποιείται στη Βουλή η εκλογική διαδικασία με πανηγυρική εκλογή του Κάρολου Παπούλια καθώς κατόρθωσε να συγκεντρώσει τον αριθμό ρεκόρ των 279 ψήφων.

2010

Η επανεκλογή Παπούλια δεν είχε πολλά παρασκήνια μιας και είχε προηγηθεί η πρόωρη προσφυγή της κυβέρνησης Καραμανλή στις κάλπες, τον Οκτώβριο του 2009 και η επάνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, αφού πρώτα ο Γιώργος Παπανδρέου είχε διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να συναινέσει στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, βάζοντας τη χώρα σε μια μακρά προεκλογική περίοδο.

Η ψηφοφορία θα διεξαχθεί στις 3 Φεβρουαρίου 2010 και η επανεκλογή Παπούλια επιτυγχάνεται με 266 ψήφους (ΠΑΣΟΚ –ΝΔ –ΛΑΟΣ).

Οι έξι Πρόεδροι της Δημοκρατίας από το 1974 μέχρι και σήμερα

ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ (1974-1975)

Μετά το δημοψήφισμα του 1974 και την εγκαθίδρυση της αβασίλευτης δημοκρατίας, κατά την πρώτη εκλογική διαδικασία ο Μιχαήλ Στασινόπουλος εξελέγη από τη Βουλή προσωρινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας με 206 ψήφους. Παρέμεινε Πρόεδρος μέχρι τον Ιούνιο του 1975, όταν ολοκληρώθηκε η μορφή του πολιτεύματος από την αναθεωρητική Βουλή.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΑΤΣΟΣ (1975-1980)

Με την κατάρτιση και θέση σε ισχύ του νέου Συντάγματος της χώρας το 1975 ο Κωνσταντίνος Τσάτσος εξελέγη στο αξίωμα υποστηριζόμενος από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, συγκεντρώνοντας 210 ψήφους, σε σύνολο 295 εδρών. Αντίπαλος του ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, που υποστηρίχθηκε από την Ένωση Κέντρου, ενώ το ΠΑΣΟΚ και η Ενωμένη Αριστερά ψήφισαν λευκό.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (1980-1985)

Τον Κωνσταντίνο Τσάτσο διαδέχθηκε το 1980 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος πρώτα παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία. Για την εκλογή του πραγματοποιήθηκαν τρεις ψηφοφορίες. Στην πρώτη συγκέντρωσε 179 ψήφους (175 έδρες είχε η Νέα Δημοκρατία), στη δεύτερη 181 και στην τρίτη 183 ψήφους.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ (1985-1990)

Η διαδικασία εκλογής του 1985 θεωρείται ως η πιο επεισοδιακή από όλες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα. Η ρήξη της 9ης Μαρτίου και η απόφαση του Ανδρέα Παπανδρέου να προτείνει τον Αρεοπαγίτη Χρήστο Σαρτζετάκη ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκάλεσαν πολιτικό σεισμό καθώς και την παραίτηση του Κ. Καραμανλή. Προσωρινά, τον αναπλήρωσε ο Ιωάννης Αλευράς. Ο Χρ. Σαρτζετάκης εξελέγη Πρόεδρος το Μάρτιο του 1985 ύστερα από δύο άκαρπες ψηφοφορίες, ενώ είχε προηγηθεί και η επεισοδιακή αρπαγή της κάλπης, όταν ο βουλευτής της ΝΔ, Ελευθέριος Καλογιάννης, κρατώντας την στα χέρια του προσπάθησε να την μεταφέρει από την Ολομέλεια στην αίθουσα των γραφείων της ΝΔ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ (1990-1995)

Μετά την οριακή νίκη της Νέας Δημοκρατίας και την προσθήκη του βουλευτή ΔΗΑΝΑ Θεόδωρου Κατσίκη, αποδέχεται την υποψηφιότητα και εκλέγεται πρόεδρος στη δεύτερη ψηφοφορία (στις 4 Μαΐου 1990) με 153 ψήφους χάρη στις ψήφους των δύο εκπροσώπων της μουσουλμανικής μειονότητας που είχαν εκλεγεί ως «ανεξάρτητοι».

ΚΩΣΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ (1995-2005)

Η Πολιτική Άνοιξη του κ. Αντώνη Σαμαρά που διέθετε δέκα βουλευτές πρότεινε και στήριξε ως υποψήφιο Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, ο οποίος με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη στις 8 Μαρτίου 1995, κατά την τρίτη ψηφοφορία, με 181 ψήφους. Στις 8 Φεβρουαρίου 2000, με τη σύμπτωση για πρώτη φορά των δύο μεγάλων παρατάξεων στην ίδια υποψηφιότητα, ο κ. Στεφανόπουλος επανεξελέγη από την πρώτη ψηφοφορία συγκεντρώνοντας 269 ψήφους (10 βουλευτές του ΣΥΝ ψήφισαν τον κ. Λ. Κύρκο, ενώ οι 19 του ΚΚΕ και του ΔΗΚΚΙ επέλεξαν το «παρών») και διετέλεσε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως το 2005.

ΚΑΡΟΛΟΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ (2005-2015)

Εξελέγη Πρόεδρος της Δημοκρατίας στις 12 Μαρτίου 2005 με 279 ψήφους, που αποτελεί κοινοβουλευτικό ρεκόρ. Επανεξελέγη το 2010 με 266 ψήφους, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ.

newsit.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Πόσο βρώμικοι ήμαστε !

Έχετε να κάνετε μπάνιο από χτες και αισθάνεστε αφόρητα; Διαμαρτύρεστε για την πλημμελή καθαριότητα στους δρόμους της Αθήνας; Υπερβάλλετε! Αν ζούσατε στην Ευρώπη του 18ου αιώνα δε θα είχατε δει μπανιέρα στη ζωή σας και θα αλλάζατε ρούχα μία φορά το χρόνο. Ας μη μιλήσουμε καλύτερα για την τουαλέτα...


Ένοχο νερό


Το 16ο και 17ο αιώνα πίστευαν ότι το νερό μπορούσε να εισβάλει στο σώμα, δοξασία που έκανε το μπάνιο βλαβερό. "Το ζεστό νερό πίστευαν ότι αδυνατίζει τα όργανα επειδή εξέθετε τους ανοιχτούς πόρους στους ανθυγιεινούς αιθέρες" τονίζει ο Γάλλος ιστορικός Ζορζ Βιγκαρελό. Η ξηρή καθαριότητα επιστρατεύτηκε κατά της βρομιάς. Οι ευγενείς έτριβαν σχολαστικά το πρόσωπό τους με αρωματισμένα πανιά. Το 17ο αιώνα το σαβουάρ βιβρ αντικατέστησε τους υγιεινολόγους. "Όταν η μασχάλη μυρίζει τραγίλα το καλύτερο είναι να τρίψουμε στο δέρμα ένα τροχίσκο" - ουσία που εκλύει αναθυμιάσεις. Αυτό συμβούλευε ένας οδηγός καλής συμπεριφοράς της εποχής. Το λούσιμο ήταν άγνωστη λέξη. Η φροντίδα των μαλλιών περιλάμβανε την απομάκρυνση της λίγδας με πούδρα και πίτουρο χωρίς πλύσιμο.


Αντιθέτως, η καθαριότητα του ασπρόρουχου ήταν περίτρανη απόδειξη κοινωνικής ανωτερότητας. Η περιορισμένη χρήση του πρόδιδε ανέχεια, ενώ η συχνή αλλαγή του ήταν ένδειξη ευμάρειας. Έτσι αντί για το σώμα έπλεναν τα ασπρόρουχα. Το 1767 ο Γάλλος βαρόνος Σομπέρ άλλαζε πουκάμισο και κολάρο κάθε μέρα, σύμφωνα με τους κανόνες της καλής συμπεριφοράς, αλλά σώβρακο κάθε τέσσερις εβδομάδες. Οι φτωχοί δεν έπλεναν ούτε τα ρούχα τους. Οι περισσότεροι δεν είχαν να αλλάξουν το μοναδικό τους πουκάμισο από ευτελές κανναβόπανο, το οποίο σπανίως έπλεναν στο ποτάμι.


Λουτρά ακολασίας


Στο Βυζάντιο τα δημόσια λουτρά και οι θέρμες ήταν μέρος της καθημερινής ζωής. Ήταν οργανωμένα σε συντεχνίες και περιελάμβαναν ατμόλουτρα, μπάνια, κρασιά, φαγητά και κρεβάτια. Στη Δύση του 15ου αιώνα ιδιωτικό λουτρό συνόδευε τα γλέντια των πλουσίων. Οι δούκες και οι κόμες συνδύαζαν τα επίσημα δείπνα με μπάνια μακράς διαρκείας. Από το 16ο αιώνα τα πράγματα άλλαξαν. Στο κραυγαλέο διαμέρισμα λουτρών που κατασκεύασε ο Λουδοβίκος ΙΔ' στις Βερσαλλίες κατέληξε να κατοικεί ο κόμης της Τουλούζης, νόθος γιος του βασιλιά. Όσο περισσότερο τα λουτρά συνδέονταν με την ακολασία τόσο μετατρέπονταν σε εστίες αναταραχής. "Καθώς η πόλη δομείται διαφοροποιώντας το κέντρο και τα προάστια, παρόμοιοι θεσμοί προκαλούν ανησυχία αφού δίνουν το παράδειγμα μιας διεφθαρμένης κοινωνικότητας" τονίζει ο Ζορζ Βιγκαρελό. Στο Λονδίνο είχαν απαγορευτεί από το 15ο αιώνα με διάταγμα του Ερρίκου Ε'.


Ο βασιλιάς λούζεται


Το ακριβώς αντίθετο συνέβη στην Ανατολή. Μολονότι η Δύση εξοστράκιζε τα λουτρά, στην οθωμανική αυτοκρατορία η βυζαντινή παράδοση με τις θέρμες επιβίωσε με τη μορφή των χαμάμ. Στο Παρίσι όμως του 15ου αιώνα το μπάνιο μπορεί να προκαλέσει αδιαθεσία, σύμφωνα με το βασιλικό γιατρό Ντι Λοράνς, "διάγνωση" που τονίζει τη φοβία για το νερό, αφού το είχαν συνδέσει με τους λοιμούς. Ο αφορισμός του γιατρού υπογραμμίζει πόσο σπάνια πλένονταν. Διόλου τυχαία, το λουτρό συνδέθηκε μ' ένα μακρύ κατάλογο παρενεργειών: έγινε εχθρός των νεύρων και των συνδέσμων και κατηγορήθηκε ότι σκοτώνει τα έμβρυα μέσα στη μήτρα. Ο Βάκωνας το παράκανε όταν απαίτησε να πλένονται "μέσα σε ουσίες παρόμοιες μ' εκείνες της σάρκας και του σώματος", όπως έγραψε το 1623. Αυτή η χιμαιρική πρόταση φαίνεται ότι δούλεψε. Οι ευγενείς του 17ου αιώνα πλένονταν μία φορά κάθε τέσσερις με πέντε μήνες και στις αρχές του 18ου αιώνα δεν πλένονταν καθόλου. Οι μοναδικές περιπτώσεις που το λουτρό επιβαλλόταν ήταν ως θεραπεία, αφού είχαν γίνει σχολαστικές προετοιμασίες όπως καθαρτικό και κλύσμα από το προηγούμενο βράδυ. Απ' αυτή τη διαδικασία δε γλίτωσε ούτε ο Βασιλιάς Ήλιος Λουδοβίκος ΙΔ', ο οποίος είχε κάνει δύο μπάνια με την υπόδειξη των γιατρών του και δεν ήθελε να ξαναδοκιμάσει τη ζοφερή αυτή εμπειρία. Τα μόνα που έπλεναν ήταν τα χέρια και το στόμα. Το μπάνιο άρχισε να διαδίδεται με αργούς ρυθμούς από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα ως πράξη πολυτέλειας για τις εύπορες τάξεις με τη μορφή ενός τονωτικού κρύου λουτρού. Η σημερινή αντίληψη περί υγιεινής με τα καθημερινά μπάνια είναι ακόμα αδιανόητη. Ακόμα και οι κυρίες, οι οποίες θεωρούνταν φανατικές λάτρεις του μπάνιου, έκαναν μόνο δύο με τρία λουτρά το χρόνο. Εξάλλου η καθαριότητα ανήκε στις παστρικές, τις πόρνες...


Αφόρητες πόλεις


Ο 19ος αιώνας οριοθέτησε υπογείως την πόλη. Σήμανε την υδραυλική επανάσταση, την κατασκευή εκτεταμένων αποχετευτικών συστημάτων και υδραγωγείων ώστε να φτάνει καθαρό νερό στα σπίτια και να απομακρύνονται τα απόβλητα.


Πιο πριν η κατάσταση ήταν αφόρητη σε σύγκριση με τα σημερινά δεδομένα. Οι δρόμοι έζεχναν από τα σκουπίδια και τα περιττώματα ανθρώπων και ζώων. Οι πλούσιοι κυκλοφορούσαν με άμαξες για να αποφεύγουν τις ακαθαρσίες και φορούσαν ψηλές μπότες για να προστατευτούν από τα βρομόνερα. Στη γερμανική μεσαιωνική πόλη Ουλμ χρησιμοποιούσαν ακόμα και ξυλοπόδαρα. Οι κάτοικοι κουβαλούσαν τα απορρίμματα μέσα από στενά σοκάκια και τα πετούσαν είτε στους ποταμούς είτε στους τόπους που χρησιμοποιούσαν ως χωματερές. Όταν πλακόστρωσαν τους δρόμους η κατάσταση δε βελτιώθηκε ιδιαίτερα και τα πρόστιμα σε όσους παρατούσαν τα σκουπίδια τους έπεφταν βροχή.


Και η παρουσία των ζώων επιδείνωνε την κατάσταση. Αν και συνέλεγαν την κοπριά, η δυσωδία μόλυνε την ατμόσφαιρα. Τα κρεοπωλεία ήταν ακόμα μια πηγή ρύπανσης. Οι κρεοπώλες έσφαζαν τα ζώα στους δρόμους κι έχυναν επιτόπου τα αίματα. Δεν είναι τυχαίο που από την εποχή της αρχαίας Αθήνας προσπαθούσαν να μεταφέρουν αυτές τις δραστηριότητες στα περίχωρα. Οι υπηρεσίες καθαριότητας διαδόθηκαν μόνο μεταξύ του 18ου και 19ου αιώνα. Πιο πριν οι λύσεις ήταν ευκαιριακές. Έτσι ανέθεταν σε εκτροφείς χοίρων να καθαρίζουν τα παμφάγα ζώα τους τα σκουπίδια της αγοράς.


Ποια τουαλέτα;


Από τη μινωική Κρήτη μέχρι την αρχαία Αθήνα υπήρχαν εκτεταμένα αποχετευτικά δίκτυα. Ωστόσο η Κωνσταντινούπολη υπέφερε από τα απόβλητα όσο κι αν έσωζε κάπως την κατάσταση η θάλασσα. Στο Παρίσι και στο Λονδίνο του 16ου αιώνα δεν υπήρχαν οικιακές τουαλέτες. Τα φυσιολογικά απόβλητα κατέληγαν στο δρόμο. Τα δημόσια αποχωρητήρια μόλυναν ολόκληρες γειτονιές και οι κάτοικοι αφόδευαν όπου ήθελαν. Στο Μεσαίωνα τα σοκάκια ανάμεσα στα σπίτια έβριθαν από σκουπίδια. Εκεί έχτιζαν δωματιάκια με οπές σαν υποτυπώδη αποχωρητήρια. Συχνά όμως κατέρρεαν, συμπαρασύροντας τους επισκέπτες τους. Ένα τέτοιο περιστατικό περιγράφει ο Βοκάκιος στο Δεκαήμερο, όπου κάποιος έπεσε στις σανίδες ενός ετοιμόρροπου καμπινέ κι έγινε περίγελος στους περαστικούς.


Οι ελάχιστες τουαλέτες συνδέονταν πρόχειρα με χαντάκια ή βόθρους τους οποίους άδειαζαν όταν γέμιζαν, πράγμα που συμβαίνει ακόμα και σήμερα σε αρκετά αθηναϊκά προάστια. Οι λοιμοί παραμόνευαν, αφού οι βόθροι μόλυναν το νερό. Έπρεπε να φτάσουμε στη συντονισμένη κατασκευή αποχετευτικών δικτύων του 19ου αιώνα για να ανασάνει κυριολεκτικά η Ευρώπη και να απαλλαγεί από τη χολέρα που τόσο την ταλαιπώρησε.


Για να μάθετε πιο πολλά:


Ζορζ Βιγκορελό, Το Καθαρό και το Βρόμικο. Η Σωματική Υγιεινή από το Μεσαίωνα Μέχρι Σήμερα, εκδόσεις Αλεξάνδρεια

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Γρύπας. Το τέρας της ελληνικής μυθολογίας κατά της μαγείας και της συκοφαντίας. «Έζησε» στη Μινωική Κρήτη και ταξίδεψε στα βάθη της Ανατολής...

Ο Γρύπας ήταν ένα μυθολογικό τέρας με σώμα λιονταριού και φτερά αετού, ενώ σε μερικές αναπαραστάσεις φαίνεται να έχει ουρά φιδιού. Όπως ο αετός θεωρούνταν βασιλιάς των πουλιών και το λιοντάρι βασιλιάς των ζώων, ο Γρύπας ως συνδυασμός και των δύο αποτελούσε σύμβολο ισχύος και επιβλητικότητας. Ο Γρύπας πρωταγωνιστεί στους μύθους και την τέχνη της αρχαίας Ελλάδας. Ωστόσο, υπήρχαν ενδείξεις ότι ο Γρύπας υπήρχε και σε άλλους πολιτισμούς όπως στην Περσία, όπου τον θεωρούσαν σύμβολο κατά του κακού, της μαγείας και της συκοφαντίας, αλλά  και στην Αίγυπτο περίπου το 4.000 πΧ....

Εκτός από τον Γρύπα, υπήρχαν και άλλα τέτοια πλάσματα της μυθολογίας με παρόμοια μορφή. Παρουσίαζαν ιδιαίτερη γοητεία επειδή συνδύαζαν τα καλύτερα χαρακτηριστικά ώστε να προκύψει ένα πλάσμα με ιδιαίτερες ικανότητες και συμβολισμό....

Στον Μεσαίωνα βλέπουμε τον Γρύπα σε οικόσημα. Κατά τη μυθολογία της εποχής, ο Γρύπας είχε πάντα μια σύντροφο ζωής, επιχείρημα που χρησιμοποίησε και η εκκλησία για να αποτρέπει τον δεύτερο γάμο αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να επιβεβαιωθεί αυτό. Αν και ο Γρύπας φαίνεται να είναι αποκύημα της φαντασίας των ανθρώπων, ίσως τελικά να υπάρχουν και κάποια ψήγματα αλήθειας. Η καταγωγή του ίσως ανάγεται στην εποχή που ο προϊστορικός άνθρωπος ανακάλυψε απολιθώματα δεινοσαύρου. Griffin, c. 1350, National Library of the Netherlands Υπάρχει μια θεωρία που λέει ότι αυτό το πλάσμα ως ιδέα το έφεραν έμποροι που ταξίδευαν στο δρόμο του Μεταξιού και διέσχιζαν την έρημο Γκόμπι της Μογγολίας. Σε αυτή την έρημο έχουν βρεθεί τα απολιθωμένα οστά ενός είδους δεινοσαύρου που ονομάζεται protoceratops. Προφανώς οι ταξιδιώτες της εποχής πίστευαν ότι κάποτε ζούσαν εκεί τέτοια πλάσματα, αφού έβλεπαν στην έρημο τα οστά του σώματος αλλά και του κρανίου του δεινόσαυρου που έμοιαζε να έχει ράμφος πουλιο...

mixanitouxronou.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Ποιοι μπορούν να βγουν από 5 έως 12 χρόνια νωρίτερα στη σύνταξη

Πριν συμπληρώσουν τα 67 έτη, μπορούν να βγουν σε σύνταξη (μειωμένη) χιλιάδες ασφαλισμένοι του ΙΚΑ, λόγω της αλλαγής σε ότι αφορά στις 100 ημέρες αφάλισης ανά έτος (δεν απαιτούνται μίνιμουμ 100 ημέρες ασφάλισης ανά έτος για την τελευταία πενταετία).

Ετσι, με τις αλλαγές που φέρνει η κυβέρνηση ωφελούνται:

Ανδρες με 10.000 ημέρες ασφάλισης που συμπλήρωσαν το 62 έτος μέχρι το 2012
Γυναίκες με 10.000 ως 12.000 ημέρες ασφάλισης που έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους μετά το 2010.
Άνδρες που έχουν 4.500 ημέρες ασφάλισης με 3.600 στα βαρέα και από αυτές τις 1.000 τα τελευταία 13 έτη.
Τέλος, στα 62 έτη με μειωμένη σύνταξη μπορούν να βγουν και νέοι ασφαλισμένοι, μετά το 1993. Προϋπόθεση να έχουν 4.500 ημέρες εργασίας, χωρίς να χρειάζεται να έχουν 750 ημέρες ασφάλισης την τελευταία πενταετία.



iefimerida.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

El Publico: Οι Γερμανοί χρωστούν στην Ελλάδα τα διπλάσια από όσα χρωστά η χώρα σε όλους

Το ποσό που χρωστά η Γερμανία στην Ελλάδα είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό που χρωστά η Ελλάδα στους εταίρους, γράφει επικαλούμενη υπολογισμούς Ισπανών ιστορικών και οικονομολόγων  η ισπανική ηλεκτρονική εφημερίδα El Publico.  

Η ισπανική εφημερίδα που είναι αριστερών αποκλίσεων υπενθυμίζει επίσης  τη συνδιάσκεψη του 1953 για τη διαγραφή του 63% του συνολικού εξωτερικού χρέους της Γερμανίας αλλά και τη συμφωνία των «Δύο συν Τέσσερις» του 1990 για τη μη πληρωμή των επανορθωτικών υποχρεώσεων του Βερολίνου, ενόψει της ενοποίησης των δύο Γερμανιών.  

Σημειώνει ότι εάν για το κατοχικό δάνειο «ισοδύναμο με 3 δισ. ευρώ», «εφαρμοσθεί ως σημείο αναφοράς το μέσο επιτόκιο των αμερικανικών ομολόγων, το ποσόν που θα έπρεπε σήμερα να καταβάλει η Γερμανία θα ήταν 163,800 δισ. ευρώ».  

Της άποψης αυτής είναι και οι καθηγητές Κάρλος Σάνθ Ντίαθ, αλλά και  Φαγιάνας Εσκουέρο οποίος υποστηρίζει ότι το ποσό που χρεωστά η Γερμανία στην Ελλάδα «ποικίλει ανάλογα με τις διάφορες εκτιμήσεις, που  ανάγουν την οφειλή σε έως και 300 δισ. ευρώ».  

«Ποσό που ο Γάλλος οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος του Νικολά Σαρκοζί, Ζακ Ντεπλά, ανεβάζει ακόμη και στα 575 δισεκ. ευρώ» υπογραμμίζεται στο ίδιο άρθρο. «Είναι σαφές πως με αυτά τα ποσά, η Ελλάδα όχι απλώς θα είχε λύσει το πρόβλημα του χρέους, αλλά θα της περίσσευαν και χρήματα» προσθέτει ο ίδιος καθηγητής.  

Κατά τον καθηγητή στο UCM Κάρλος Σανθ Ντίαθ, η Ελλάδα έχει όλους τους καλούς λόγους και τα ιστορικά δεδικασμένα για να αξιώσει μία επίλυση του χρέους της... α λα γερμανικά.  


lifo.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Αυτές είναι οι τροφές που “εκτοξεύουν” το μεταβολισμό

Αν θέλουμε να χάσουμε βάρος χωρίς κόπο, πρέπει να ανακαλύψουμε ποιες τροφές δίνουν ώθηση στο μεταβολισμό και ταυτόχρονα καταπολεμούν την πείνα.

Οι διατροφολόγοι τονίζουν ότι τροφές όπως τα φρούτα και τα λαχανικά ενισχύουν την καύση των θερμίδων σε ποσοστό έως και 30%.

Δείτε ποιες είναι οι τροφές που πρέπει να βάλετε άμεσα στη διατροφή σας ώστε να απαλλαγείτε από τα περιττά κιλά.

1. Καθαρό κρέας, ξηροί καρποί, φρούτα και λαχανικά

Οι θερμίδες που παρέχουν αυτές οι τροφές διασπώνται αργά από τον οργανισμό. Έτσι, μας χορταίνουν και κρατούν το στομάχι «απασχολημένο» για περισσότερη ώρα.

2. Προϊόντα ολικής άλεσης

Περιέχουν μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών κι έτσι καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο στο στομάχι, σε σύγκριση με άλλες τροφές που παρέχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων. Επίσης, όταν διασπώνται από τον οργανισμό καταναλώνεται περισσότερη ενέργεια.

3. Τσάι και ρόφημα μαύρης σοκολάτας

Η καφεΐνη που περιέχουν αυτά τα ροφήματα ενισχύει το μεταβολισμό σε ποσοστό 5-8%, με αποτέλεσμα να μας απαλλάσσει από 80 έως 130 θερμίδες κάθε μέρα. Το πράσινο τσάι δεν περιέχει μεγάλες ποσότητες καφεΐνης, είναι όμως πλούσιο σε κατεχίνες, ένα αντιοξειδωτικό που ενεργοποιεί το μεταβολισμό ακόμη όταν βρισκόμαστε σε ακινησία. Η μαύρη σοκολάτα περιέχει τόσο καφεΐνη όσο και κατεχίνες.

4. Πιπεριές, πιπερόριζα και σκόρδο



ingossip.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Σαρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο -Ποιους θα περιλαμβάνουν τα τρία κύματα κινητικότητας

Νέες σαρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο ετοιμάζει η κυβέρνηση Τσίπρα αυτή τη φορά σε.... γαλλικό πνεύμα.

Οι αλλαγές αυτές δεν περιλαμβάνουν απολύσεις, αλλά κινητικότητα και αξιολόγηση με στόχο την καλύτερη λειτουργία των υπηρεσιών και την καλύτερη δυνατή απόδοση των εργαζόμενων. Συγκεκριμένα, η αξιολόγηση των υπαλλήλων θα γίνει με το λεγόμενο γαλλικό μοντέλο αξιολόγησης ενώ ταυτόχρονα αλλάζει και ο τρόπος επιλογής προϊσταμένων, αλλά και ο τρόπος λειτουργίας των πειθαρχικών συμβουλίων. Για τις αλλαγές αυτές η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ζητήσει τεχνική βοήθεια από τη Γαλλία.

Επίσης, πρόθεση της κυβέρνησης είναι να αλλάξουν τα οργανογράμματα των υπουργείων με εκχώρηση αρμοδιοτήτων προς την τοπική αυτοδιοίκηση.

Τέλος, ξεκινάει ένα ευρύτατο πρόγραμμα κινητικότητα, εθελοντικής, έτσι ώστε να εξευρεθεί το απαραίτητο προσωπικό χωρίς επιπλέον προσλήψεις για την καλή λειτουργία των νέων δομών. Η κινητικότητα θα χωριστεί σε τρία κύματα:

στο πρώτο θα περιλαμβάνονται οι 3.900 απολυθέντες και θα γίνει ως το τέλος του μήνα,
στο δεύτερο θα περιλαμβάνονται οι 6.000 επιτυχόντες του ΑΣΕΠ και θα γίνει τους επόμενους μήνες
το τρίτο θα γίνει στα τέλη του 2015 ή τις αρχές του 2016, όπου αφού καταμετρηθούν οι ανάγκες των υπηρεσιών θα ζητηθεί από τους υπαλλήλους να τις καλύψουν εθελοντικά, έτσι ώστε να καθοριστούν και οι ανάγκες του δημοσίου για να γίνουν στη συνέχεια οι προσλήψεις που χρειάζονται με πιο ορθολογικό τρόπο.


Εφημερίδα Εθνος

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

O αδελφός του DNA, το RNA, βοηθά το ανθρώπινο σώμα να αυτοθεραπευτεί

«Όλοι γνωρίζουμε το DNA. Όμως γνωρίζατε ότι ο αδελφός του, το RNA μπορεί να βοηθήσει το σώμα μας, ώστε να παράγει το δικό του φάρμακο;» μεταδίδει ο απεσταλμένος το Euronews.

Στο ερευνητικό κέντρο στο Τίμπιγκεν της Γερμανίας, επιστήμονες εργάζονται για να αποκαλύψουν τα μυστικά αυτού του συναρπαστικού μορίου. Η επιστημονική του ονομασία είναι «αγγελιοφόρος RNA». Βασικά, βοηθά το ανθρώπινο σώμα να αυτοθεραπευτεί.

«Ο αγγελιοφόρος RNA είναι ένα συναρπαστικό μόριο. Μπορούμε να πούμε ότι σχεδιάστηκε από τη φύση, ώστε να λειτουργεί ως ο θεράπων ιατρός του σώματος μας. Παρέχει ένα μεγάλο σχήμα προστασίας για τα κύτταρα μας και σε αυτό το καθεστώς, τα κύτταρα μας μπορούν να παράγουν οποιοδήποτε είδος πρωτεΐνης. Αυτή η πρωτεΐνη δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά ανθρώπινης προέλευσης. Μπορεί να προέρχεται από παθογόνα, βακτήρια ή ιούς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το μόριο του αγγελιοφόρου RNA μπορεί να θεραπεύσει τον οργανισμό. Στη συνέχεια, το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να αναγνωρίζει ότι η πρωτεΐνη προέρχεται από έναν ιό ή από βακτήρια. Αυτό σίγουρα είναι περίεργο για τον ανθρώπινο οργανισμό και γι’ αυτό αναπτύσσει μια ανοσολογική αντίδραση στον οργανισμό.

Εμείς δεν τροποποιούμε το RNA με χημικά μέσα. Μαθαίνουμε από τη φύση και ψάχνουμε μόνο τα φυσικά στοιχεία που μπορούμε να εισάγουμε στο RNA. Έτσι μπορούμε να δουλέψουμε και να βελτιώσουμε τα χαρακτηριστικά αυτού του μορίου. Βεβαίως απαιτείται συστηματική μελέτη και έρευνα», υποστηρίζει η βιολόγος Μαριόλα Φοτινμλεζέκ.

Το βιολογικό μόριο έχει τεράστιες δυνατότητες, λένε οι ερευνητές. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη νέων ανοσοθεραπειών κατά του καρκίνου, καθώς και εμβολίων κατά των λοιμωδών νόσων. «Το κύριο πλεονέκτημα της παραγωγής RNA είναι ότι μιλάμε για μια πλατφόρμα. Μπορούμε πάντα να χρησιμοποιούμε τις ίδιες διαδικασίες παραγωγής, ανεξάρτητα από τον αν προσπαθούμε να βρούμε μια θεραπεία κατά του καρκίνου ή ένα εμβόλιο. Η διαδικασία παραγωγής είναι πάντα η ίδια, το μόνο πράγμα που αλλάζει είναι οι πληροφορίες που παρέχουμε στη διαδικασία», δήλωσε ο βιοχημικός Φλόριαν βον ντερ Μούμπε.

Η επιστημονική αυτή προσπάθεια τιμήθηκε με το βραβείο καινοτομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 2104. Το νέο αυτό βραβείο απονέμεται σε ερευνητές που προσφέρουν καινοτόμες λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα.

Οι επιστήμονες τώρα προσπαθούν να δουν ποιες άλλες δυνατότητες έχει η πλατφόρμα τους. Πιστεύουν πως η δουλειά τους μπορεί να βοηθήσει στην μάχη κατά του καρκίνου του προστάτη.

«Η έρευνα μας αποτελεί το σημείο εκκίνησης. Απ’ εκεί πρέπει να προχωρήσουμε σε πολύ διαφορετικούς τομείς, αφού οι δυνατότητες είναι σχεδόν απεριόριστες. Μπορούμε να ερευνήσουμε τόσα πολλά διαφορετικά πράγματα, μπορούμε να πάμε σε τόσες πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Τώρα το ερώτημα είναι πώς θα μεταφράσουμε τη δουλειά μας σε χρήσιμα προϊόντα για την κοινωνία; Πρέπει να δούμε πότε θα ξεκινήσουμε τη χορήγηση φαρμάκων στην αγορά; Αυτή τη στιγμή διεξάγουμε κλινικές δοκιμές σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη. Εάν αυτές οι μελέτες ολοκληρωθούν ομαλά, αυτό σημαίνει πως είμαστε σχετικά κοντά στο στόχο μας: Την παραγωγή και κυκλοφορία του πρώτου φαρμάκου που βασίζεται στην τεχνολογία μας», υποστηρίζει ο διευθύνων σύμβουλος της CureVac GmbH, Ινγκμαρ Χόερ. Σύντομα μπορεί να ακολουθήσουν και άλλες ανοσοθεραπείες κατά του καρκίνου του πνεύμονα, αλλά και η ανάπτυξη εμβολίων για την πρόληψη ασθενειών.



http://ygeia-news.com/

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Αμπντουλάχ Οτσαλάν: Το χρονικό μίας προδοσίας

Πριν 16 χρόνια, στις 16 Φεβρουαρίου 1999 ο ελληνικός λαός μάθαινε ότι, μία ημέρα νωρίτερα, ο ηγέτης των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν είχε βρεθεί από τα χέρια της τότε ελληνικής κυβέρνησης Σημίτη στα νύχια της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙΤ.

Το γεγονός κυριολεκτικά συγκλόνισε το πανελλήνιο. Ακόμη χειρότερη εντύπωση έκανε η ανακοίνωση της τότε κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ δύο ημέρες αργότερα. Με τις φωτογραφίες του αιχμάλωτου πλέον Κούρδου ηγέτη να φιγουράρουν στα πρωτοσέλιδα όλου του κόσμου, αυτό που επέλεξε να δηλώσει ο κ. Σημίτης για το κουρδικό ζήτημα, είναι : «Είμαστε κατά των ένοπλων ανταρσιών και των πράξεων τρομοκρατίας και βίας. Κάναμε το χρέος μας με τον καλύτερο τρόπο, απέναντι στην Ελλάδα και τα συμφέροντά της, απέναντι στο κουρδικό ζήτημα και τον ίδιο τον Οτσαλάν». Ντροπή και οργή κατέλαβε την ελληνική κοινωνία που αισθάνθηκε να κυβερνάται από μία «κυβέρνηση-καταδότη».

Λίγους μόνο μήνες νωρίτερα, τα 2/3 των Ελλήνων βουλευτών είχαν ενυπογράφως συναινέσει σε μία επίσημη πρόσκληση προς τον Κούρδο ηγέτη να επισκεφθεί την Ελλάδα, εκφράζοντας το κλίμα λαϊκής συμπάθειας των Ελλήνων πολιτών στο πρόσωπο του Οτσαλάν και στον απελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων.

Η έκθεση του πρέσβη της Ελλάδας στο Ναϊρόμπι της Κένυα, όπου είχε μεταφερθεί ο Οτσαλάν, και ήρθε στο φως αρκετά αργότερα, ήταν αποκαλυπτική: να ποια ήταν η εντολή του τότε υπουργού Εξωτερικών Θ. Πάγκαλου από την Αθήνα προς τον πράκτορα της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη που συνόδευε τον Οτσαλάν. «Σάββα, παιδί μου, πέτα τον έξω»! Αυτή ήταν η εντολή.

Οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης είναι ιστορικών διαστάσεων και βαριές. Τα όσα συνέβησαν τότε απασχόλησαν όχι μόνο τον ελληνικό Τύπο αλλά και ειδική Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, η οποία ως αναμενόταν δεν κατέληξε πουθενά.

Ευθύνες τελικά δεν αποδόθηκαν, ούτε το παρασκήνιο της υπόθεσης έχει γίνει γνωστό. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει την τάση να ξεχνά την υπόθεση, όπως μία προδοσία που την απωθούμε στην μνήμη μας γιατί δεν κάνει καλό να την θυμόμαστε.

Η Οδύσσεια της ντροπής

9 Οκτωβρίου 1998

Ο Α. Οτσαλάν φεύγει εσπευσμένα από την Συρία όπου είχε καταφύγει.
Η Τουρκία θεωρεί casus belli την παρουσία του ηγέτη του ΡΚΚ στην Συρία η οποία υποχρεώνεται να του ανακοινώσει ότι πρέπει να αναχωρήσει το συντομότερο δυνατόν. Στις 7 Οκτωβρίου η ελληνομαθής συνεργάτης του Οτσαλάν Ροζερίν Λασέρ καλεί επειγόντως στην Συρία τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και υποστηρικτή του ΡΚΚ κ. Κώστα Μπαντουβά, και του περιγράφει την κατάσταση στο πλαίσιο μίας σειράς διερευνητικών συναντήσεων, που αποσκοπούσαν να βρεθεί τόπος παραμονής για τον Κούρδο ηγέτη.
Ο ίδιος ο κ. Μπαντουβάς δεν δέχεται ότι έδωσε ποτέ το «πράσινο φως» για την έλευση του Οτσαλάν, αλλά ισχυρίζεται ότι οι Κούρδοι ανέλαβαν μόνοι τους την πρωτοβουλία. Αντιθέτως η κουρδική πλευρά ισχυρίζεται ότι ο βουλευτής συμφώνησε και ανέλαβε να οργανώσει το ταξίδι.
Έτσι στις 9 Οκτωβρίου ο Οτσαλάν και η Ροζερίν Λασέρ αποβιβάζονται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Εκεί δεν υπάρχει κανένας για να τους υποδεχθεί.
Ο Κώστας Μπαντουβάς κατορθώνει να επικοινωνήσει με τον πρωθυπουργό ο οποίος δεν δέχεται να επιτρέψει την παραμονή του Οτσαλάν στην Ελλάδα. Την επικοινωνία με την κυβέρνηση αναλαμβάνει ο τουρκομαθής ταγματάρχης Σάββας Καλεντερίδης, αποσπασμένος στην ΕΥΠ. Προτείνει στον Οτσαλάν να αναχωρήσει για την Σουηδία αλλά ο ίδιος ο Οτσαλάν ζητάει να φύγει για την Ρωσία. Ναυλώνεται ένα αεροπλάνο και αναχωρούν για την Μόσχα. Τον παραλαμβάνει ομάδα Ρώσων βουλευτών με επικεφαλής τον εθνικιστή Ζηρινόφσκι.
Η Οδύσσεια του Κούρδου ηγέτη έχει ήδη αρχίσει…

16 Ιανουαρίου 1999

Ο Πρόεδρος του ΡΚΚ αναχωρεί από την Ιταλία όπου είχε καταφύγει, υποχωρώντας στις πιέσεις της ιταλικής κυβέρνησης. Ο πρωθυπουργός Ντ Αλέμα του διαμηνύει ότι κινδυνεύει η κυβερνητική ενότητα και ότι αν η κυβέρνηση πέσει και αναλάβει κάποιο κεντροδεξιό σχήμα είναι πολύ πιθανό να εκδοθεί στην Τουρκία. Επίσης υπάρχουν φήμες ότι κινδυνεύει από την ιταλική Μαφία αφού το τουρκικό κράτος τον έχει επικηρύξει με το ποσό των 50.000.000 δολαρίων. Αναχωρεί για την Ρωσία.

28 Ιανουαρίου 1999

Ρώσοι αξιωματούχοι παραδίδουν στον Πρόεδρο του ΡΚΚ ένα πλαστό διαβατήριο και ειδοποιούν ότι την επομένη μέρα θα τον επιβίβαζαν σε αεροσκάφος με προορισμό την Δαμασκό. Οι συνεργάτες του στην Συρία του διαμηνύουν ότι οι συριακές αρχές θα τον συλλάμβαναν και θα τον εξέδιδαν στην Τουρκία.
Ο Οτσαλάν αποφασίζει να έλθει στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα της στενής συνεργάτιδας του Ροζερίν Λασέρ αλλά και του απόστρατου υποστηρικτή των Κούρδων Α. Ναξάκη, αργά το βράδυ της Πέμπτης 28 Ιανουαρίου, δέχεται τηλεφωνικά οδηγίες του Κούρδου ηγέτη να οργανώσει την μετάβασή του στην Ελλάδα.
Ειδοποιεί τον Α. Ναξάκη και ναυλώνουν αεροσκάφος «Lear Jet» για την επόμενη ημέρα. Στις 11.30 ο πιλότος Ζήσης Πεχλιβανίδης έχει ήδη ειδοποιηθεί για την πτήση, μάλλον χωρίς να γνωρίζει ποίον επιβάτη θα μετέφερε. Όμως το μυστικό της έλευσης του Κούρδου ηγέτη που το γνώριζε μόνο μία ομάδα ανθρώπων έχει ήδη διαρρεύσει..

29 Ιανουαρίου 1999

8 π.μ. Ο διοικητής της ΕΥΠ Χαράλαμπος Σταυρακάκης, ευρισκόμενος στην Ρουμανία, ειδοποιεί τον υποδιοικητή της ΕΥΠ Φίλιππο Λουκόπουλο ότι αναμένεται έλευση του Οτσαλάν στην Ελλάδα και δίνει εντολή λήψης «δρακόντειων μέτρων» για να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο.
10 π.μ. Ο υποδιοικητής της ΕΥΠ επισκέπτεται τον αρχηγό της ΕΛΑΣ Ιωάννη Γεωργακόπουλο στο γραφείο του και τον ενημερώνει προσωπικά ενώ ειδοποιείται και το κλιμάκιο της ΕΥΠ στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.
11:08 π.μ. Το ναυλωμένο αεροπλάνο αναχωρεί για την Πετρούπολη έχοντας ως επιβάτες τον Α. Ναξάκη, την Ροζερίν Λασέρ (Αϊφέρ Καγιά) έναν Κούρδο σωματοφύλακα και τριμελές πλήρωμα.
19:22 το αεροσκάφος προσγειώνεται στο Ελληνικό. Παρά τα υποτιθέμενα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας ο Οτσαλάν, οι δύο Κούρδοι συνοδοί του και ο Ναξάκης αποβιβάζονται, περνούν τον έλεγχο διαβατηρίων και εξαφανίζονται προς άγνωστη κατεύθυνση.
Μετά από μία ενδιάμεση στάση όπου έγινε αλλαγή αυτοκινήτων κατευθύνονται προς το σπίτι της γνωστής συγγραφέως Βούλας Δαμιανάκου στην Νέα Μάκρη. Τα όσα διαδραματίστηκαν εκεί περιγράφονται στο βιβλίο της κ. Δαμιανάκου «Ο Οτσαλάν στο σπίτι μου».
8:45 Το γεγονός έχει ήδη διαρρεύσει σε δημοσιογραφικούς κύκλους, αφού ο γράφων εργαζόμενος τότε στο κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων, και φυσικά έχοντας πλήρη άγνοια της όλης υπόθεσης, αρχίζει να δέχεται ερωτήσεις από συναδέλφους δημοσιογράφους για το αν αληθεύει ότι ο Οτσαλάν ήλθε στην Ελλάδα…
9:15 Ενημερώνεται ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Φ. Πετσάλνικος, χωρίς όμως να υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα ότι ο Οτσαλάν έχει εισέλθει στην χώρα μας.

30 Ιανουαρίου 1999

wpid-20141130071456

Μετά από συνάντηση του Διευθυντή Ασφαλείας Π. Ρούμπη με τον πιλότο του αεροσκάφους επιβεβαιώνεται με σαφήνεια η άφιξη του Οτσαλάν στην Αθήνα. Τα σπίτια των γνωστών υποστηρικτών του ΡΚΚ επιτηρούνται. Έχει αρχίσει μία μεγάλη επιχείρηση για τον εντοπισμό του Προέδρου του ΡΚΚ.
Τις πρωινές ώρες ο τότε υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος επικοινωνεί με τον Α. Ναξάκη και του ζητάει να οργανώσει σπίτι του συνάντηση του Οτσαλάν με κυβερνητικό αξιωματούχο. Σύμφωνα με τον Α. Ναξάκη ο αξιωματούχος θα ήταν ο ίδιος ο Θ. Πάγκαλος και θα συζητούσαν το ζήτημα χορήγησης πολιτικού ασύλου στον Κούρδο ηγέτη.
Πράγματι το βράδυ της ίδιας ημέρας, στο σπίτι του Ναξάκη πραγματοποιείται συνάντηση του Οτσαλάν, όχι με τον Θ. Πάγκαλο, αλλά με τον Διοικητή της ΕΥΠ, τον Διοικητή της Ασφάλειας και άλλους αξιωματούχους. Παρευρίσκονται επίσης και οι δύο Κούρδοι συνοδοί του Οτσαλάν.
Ανακοινώνεται στον Οτσαλάν ότι πρέπει να εγκαταλείψει την Ελλάδα και γίνεται προσπάθεια να βρεθεί ένας τόπος προορισμού.
Σύμφωνα με τον Α. Ναξάκη αλλά και τους Κούρδους συνοδούς του Οτσαλάν, η πρόταση της Κένυα, ως πιθανού προορισμού ήταν η πρώτη. Ο Οτσαλάν αρνείται και γίνεται προσπάθεια να εξευρεθούν άλλοι τόποι προορισμού. Μεταξύ των προτάσεων ήταν και η Λιβύη πράγμα που προκάλεσε την αντίδραση μερικών εκ των παρισταμένων.
Τελικά ο Οτσαλάν συμφωνεί να ταξιδέψει στο Μινσκ της Λευκορωσίας απ’ όπου θα μετέβαινε στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας.
Η συνάντηση έληξε τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας.

31 Ιανουαρίου 1999

Ο Οτσαλάν με ευθύνη της ΕΥΠ μεταφέρεται σε ασφαλές μέρος –μάλλον στις κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα- όπου και διανυκτερεύει.
15.30 μμ Ο Κούρδος ηγέτης, με το ίδιο αεροπλάνο και τον ίδιο πιλότο, αναχωρεί για το Μινσκ της Λευκορωσίας. Συνοδεύεται από την Κούρδισα Μέλσα Ντενίζ, τον Κύπριο Αριστείδη Αριστείδου (ψευδώνυμο), τον ταγματάρχη Σάββα Καλεντερίδη και έναν Ολλανδό δικηγόρο.
Σύμφωνα με το σχέδιο, που όπως λέγεται είχε επεξεργαστεί ο Κύπριος Αριστείδης Αριστείδου, μία ώρα μετά την προσγείωση στο Μινσκ, άλλο αεροσκάφος θα παρελάμβανε τον Πρόεδρο του ΡΚΚ και θα αναχωρούσαν για το Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
Όμως η ολλανδική κυβέρνηση αναστέλλει την άδεια πτήσης του αεροσκάφους, όπως φαίνεται θορυβημένη από την ενθουσιώδη υποδοχή που άστοχα ετοίμασαν Κούρδοι υποστηρικτές του Οτσαλάν, στην Ολλανδία.
Μετά την άρνηση των Ολλανδών να δεχθούν τον Οτσαλάν στο έδαφός τους, από την Αθήνα δίνεται εντολή στον ταγματάρχη Καλεντερίδη να οδηγήσει τους επιβάτες στην αίθουσα τράνζιτ του αεροδρομίου και το αεροσκάφος να επιστρέψει στην Αθήνα. Αυτό όμως δεν έγινε.

1 Φεβρουαρίου 1999

3.17 πμ Το αεροσκάφος με τους επιβάτες του επιστρέφει στο Ελληνικό.
Σύμφωνα με το επίσημο πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής της ελληνικής Βουλής, μετά από συζητήσεις και προβληματισμούς η ελληνική πλευρά προτείνει στον Οτσαλάν ως προορισμό την Νότια Αφρική με ενδιάμεση στάση για μερικές ημέρες την πρεσβευτική κατοικία στο Ναϊρόμπι της Κένυα και ο Οτσαλάν απεδέχθη την πρόταση.
Σύμφωνα όμως με όσα προέκυψαν από προσωπικές συνομιλίες του γράφοντος με Κούρδους συνοδούς του Οτσαλάν, η κουρδική πλευρά δεν γνώριζε τον προορισμό του Κούρδου ηγέτη και είχε κατηγορηματικά αποκλείσει την λύση της Κένυα, έστω και ως ενδιάμεσου προορισμού.
5.20 πμ Το αεροσκάφος αναχωρεί για το αεροδρόμιο της Κέρκυρας. Οι επιβάτες μεταφέρονται σε κατάλυμα με σκοπό να αναχωρήσουν την επομένη για την Κένυα.

OTSALAN22

2 Φεβρουαρίου 1999

Εξ’ αιτίας της συσκότισης που είχε επιβληθεί στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας για λόγους ασφαλείας λόγω της παρουσίας δύο τηλεοπτικών καναλιών, το αυτοκίνητο που μετέφερε τον Οτσαλάν και την συνοδεία του προσκρούει στο φτερό του αεροσκάφους με αποτέλεσμα η απογείωσή του να είναι πλέον αδύνατη. Από την πρόσκρουση τραυματίζεται ελαφρώς το ταγματάρχης Καλεντερίδης.
Το γεγονός αυτό έγινε αντικείμενο εντελώς διαφορετικών ερμηνειών, αφού κάποιοι το χαρακτήρισαν ως ατύχημα και κάποιοι άλλοι άφησαν να εννοηθεί ότι επρόκειτο για εσκεμμένο συμβάν.
Το γεγονός είναι πάντως ότι το αεροσκάφος έπρεπε να αλλάξει. Ο Κούρδος ηγέτης μεταφέρεται οδικώς σε αεροδρόμιο της Πελοποννήσου.
4.30 πμ Με άλλο αεροπλάνο τύπου Lear Jet ο Οτσαλάν αναχωρεί για το Ναϊρόμπι συνοδευόμενος από τους Κούρδους Μέλσα Ντενίζ, και Ιμπραίμ Αβάζ που έχει έλθει από την Σουηδία, τον Σάββα Καλεντερίδη και τον Αριστείδη Αριστείδου.
10.00 πμ τοπική ώρα το αεροπλάνο προσγειώνεται στο Ναϊρόμπι. Η είσοδος στην Κένυα έγινε με απίστευτη ευκολία αφού η Μέλσα Ντενίζ πέρασε επιδεικνύοντας μία ανδρική γερμανική ταυτότητα, ενώ η διακοίνωση που υπέβαλλε στις 1 Φεβρουαρίου ο Έλληνας πρέσβης στις Κενυατικές αρχές για να πάρει άδεια υπερπτήσης και προσγείωσης αφορούσε διαφορετική ώρα προσγείωσης και αεροσκάφος τύπου Falcon και όχι Lear Jet.
Ο Έλληνας πρέσβης στο Ναϊρόμπι Γεώργιος Κωστούλας παραλαμβάνει τον Οτσαλάν και την συνοδεία του και τους οδηγεί στην πρεσβευτική κατοικία.

4 Φεβρουαρίου 1999

Ο ταγματάρχης Σάββας Καλεντερίδης προσπαθεί, σύμφωνα με το σχέδιο, να αναχωρήσει από το Ναϊρόμπι με προορισμό την Νότια Αφρική ώστε να συνεννοηθεί για την χορήγηση πολιτικού ασύλου στον Α. Οτσαλάν. Σύμφωνα με την κατάθεσή του εμποδίστηκε τεχνηέντως από τις κενυάτικες αρχές. Την ίδια ημέρα ο Έλληνας πρέσβης μεταβαίνει στο κενυατικό Υπουργείο Εξωτερικών όπου ο Γενικός Γραμματέας του ζητάει πληροφορίες για την άφιξη του αεροπλάνου και του επιδεικνύει άρθρο σχετικά με τον Α. Οτσαλάν, ενώ ο Γραμματέας της αμερικανικής πρεσβείας ζητάει δύο φορές συνάντηση με τον Γραμματέα της Ελληνικής Πρεσβείας κ. Διακοφωτάκη.
Οι Κενυάτες και οι Αμερικανοί ήδη γνώριζαν την παρουσία του Κούρδου ηγέτη στην πρεσβευτική κατοικία στο Ναϊρόμπι.

5 Φεβρουαρίου 1999

Ο Κούρδος ηγέτης βεβαιώνεται πλέον ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι η ελληνική πλευρά αδυνατεί να τον προστατεύσει αποτελεσματικά. Προσπαθεί να ανατρέψει το σχέδιο και συντάσσει αίτηση χορήγησης ασύλου στην Ελλάδα την οποία και υποβάλλει στον Έλληνα πρέσβη. Την αίτηση μεταφέρει στην Αθήνα ο πρέσβης κ. Καμπίτσης ο οποίος βρίσκεται στο Ναϊρόμπι για κάποια συνεδρίαση του ΟΗΕ.
Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών συνειδητοποιώντας το μέγεθος του προβλήματος θέλει πλέον να απαλλαγεί από την παρουσία του Οτσαλάν σε ελληνικό έδαφος έστω και δια της βίας…

6 Φεβρουαρίου 1999

Αρχίζουν οι προσπάθειες για την απόκτηση διπλωματικού διαβατηρίου από τις Σεϋχέλλες, μέσω του Αριστείδη Αριστείδου. Επίσης ίνονται προσπάθειες για ανεύρεση 15.000.000 δολαρίων, ποσό που προφανώς απαιτούν αξιωματούχοι των Σεϋχέλλων για την έκδοση του διαβατηρίου.

9 Φεβρουαρίου 1999

Στο εν τω μεταξύ έχει φθάσει στην Κένυα και η Κούρδισα Σεμσί Κιλίτς (Ντυλάν). Ο Αριστείδης Αριστείδου αναχωρεί για τις Σεϋχέλλες. Η ελληνική πλευρά προτείνει στον Οτσαλάν να εγκαταλείψει την πρεσβευτική κατοικία και να μεταβεί σε αχανές αγρόκτημα Έλληνα επιχειρηματία, όπου η παρακολούθησή του ήταν αδύνατη και η διαφυγή του εύκολη. Ο Κούρδος ηγέτης δυσπιστώντας πλέον ανοικτά, αρνείται να εγκαταλείψει την πρεσβευτική κατοικία ενώ οι διαταγές που δέχεται από την Αθήνα ο Σάββας Καλεντερίδης είναι να εκδιώξει τον Οτσαλάν από την πρεσβεία έστω και δια της βίας…

11 Φεβρουαρίου 1999

failos kr

Ο δικηγόρος Φαήλος Κρανιδιώτης, νομικός σύμβουλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου του Κουρδιστάν, μετά από αίτημα της οργάνωσης, αναχωρεί προς άγνωστη κατεύθυνση. Πριν φύγει, ανησυχώντας επικοινωνεί με τον γράφοντα και του διαμηνύει ότι πρέπει να έχει επιστρέψει μέχρι την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου.
Φτάνει στις Βρυξέλλες όπου, όπως λέει, εμβρόντητος ακούει τον Κούρδο αξιωματούχο του ΡΚΚ που τον παραλαμβάνει ότι ο τελικός προορισμός του είναι η Κένυα όπου θα συναντήσει τον Οτσαλάν!
Τα όσα τρομερά είδε και άκουσε κατά την παραμονή του στην πρεσβευτική κατοικία τα δημοσιοποίησε μετά την επιστροφή του στην Αθήνα και λίγο πολύ είναι γνωστά σε όλους μας..

12 Φεβρουαρίου 1999

Έλληνας επιχειρηματίας αποστέλλει αυτοκίνητα κοντά στην πρεσβευτική κατοικία με σκοπό την μεταφορά του Οτσαλάν στο αγρόκτημά του. Η επιχείρηση ματαιώνεται. Το ίδιο συμβαίνει και με δεύτερη επιχείρηση που οργανώνεται για την μεταφορά του Οτσαλάν στην γειτονική Τανζανία με τα πρεσβευτικά αυτοκίνητα που θα αναχωρούσαν στις 4πμ.

14 Φεβρουαρίου 1999

Κλιμάκιο αποτελούμενο από τέσσερις άνδρες της ΕΥΠ με επικεφαλής τον αστυνομικό Ι. Μπόμπο φθάνει στο Ναϊρόμπι. Την επόμενη ημέρα οι κενυάτικες αρχές τους συλλαμβάνουν τους κλείνουν μία νύχτα στο κρατητήριο και αργότερα τους απελαύνουν.
Η παρουσία του κλιμακίου ερμηνεύτηκε με εντελώς διαφορετικό τρόπο, αφού η κουρδική πλευρά υποστηρίζει ότι αποστολή του ήταν η εκδίωξη του Οτσαλάν από την κατοικία του πρέσβη, ενώ το επίσημο πόρισμα της Βουλής μιλάει για «φύλαξη της πρεσβευτικής κατοικίας και υποβοήθηση ασφαλούς μεταφοράς του Οτσαλάν εκτός αυτής».
Τους ισχυρισμούς όμως της κουρδικής πλευράς επιβεβαίωσαν και άλλοι αυτόπτες μάρτυρες και τους ενισχύουν οι πορισματικές θέσεις των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας.
Ο δικηγόρος του Οτσαλάν Φαήλος Κρανιδιώτης επιστρέφει στην Ελλάδα. Κατά την αναχώρησή του από το αεροδρόμιο της Κένυα, συλλαμβάνεται από τις αρχές οι οποίες κατάσχουν επίσημο πληρεξούσιο του Οτσαλάν προς αυτόν, μαγνητοφωνημένο μήνυμα προς τους συντρόφους του στην Ευρώπη, και άλλα έγγραφα.
Στο αεροδρόμιο του Ελληνικού τον περιμένει ο δικηγόρος και νυν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Αλ. Λυκουρέζος. Ζητάει επειγόντως να επικοινωνήσει με την ελληνική κυβέρνηση και συναντάει τον αρχηγό της ΕΥΠ Χ. Σταυρακάκη. Τον ενημερώνει για τον επερχόμενο κίνδυνο και ο αρχηγός της ΕΥΠ …τον καθησυχάζει.
Στην συνέχεια μεταβαίνουν μαζί με τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο στο γραφείο του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Κ. Μπαντουβά όπου ο γράφων που βρισκόταν εκεί, εμβρόντητος τον άκουσε να λεει ότι «βρισκόμαστε εμπρός στην μεγαλύτερη εθνική καταστροφή μετά την εισβολή στην Κύπρο» και ότι με τα όσα είδε και άκουσε φοβάται ακόμη και για την ζωή του. Είχε καταλάβει ότι η αντίστροφη μέτρηση πλησίαζε στο τέλος της…
Το ίδιο βράδυ με μία γιγάντια επιχείρηση η αστυνομία συλλαμβάνει όλους τους Κούρδους οικονομικούς πρόσφυγες της πλατείας Κουμουνδούρου και φυσικά τα μέλη του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.

ContentSegment 11778865W1000 H0 R0 P0 S1 V1Jpg

15 Φεβρουαρίου 1999

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Κένυα καλεί επειγόντως τον Έλληνα πρέσβη και παρουσία του αρχηγού των μυστικών υπηρεσιών και του Γενικού Γραμματέα, του επιδεικνύονται φωτογραφίες του Οτσαλάν στην πρεσβευτική κατοικία. Από τον κ. Κωστούλα ζητήθηκε η απομάκρυνση του Οτσαλάν από την χώρα με αεροσκάφος των κενυατικών αερογραμμών και πλήρης μυστικότητα όσον αφορά την άφιξη του Κούρδου ηγέτη στο Ναϊρόμπι.
Ο Οτσαλάν παρά τις αρχικές αντιρρήσεις του, συμφώνησε. υπό τον όρο να τον συνοδεύει ο Έλληνας πρέσβης ή ο ταγματάρχης Καλεντερίδης.
Στις 18.00 άρχισε η έξοδος από την πρεσβευτική κατοικία για να γίνει η επιβίβαση στα αυτοκίνητα που είχαν φέρει οι Κενυάτες.
Παρά την αρχική συμφωνία, η κενυατική αστυνομία απαγορεύει την επιβίβαση οποιουδήποτε άλλου στο αυτοκίνητο που μετέφερε τον Κούρδο ηγέτη. Σε κάποιο σημείο της διαδρομής το αυτοκίνητο απομακρύνεται από την πομπή και χάνεται από τα μάτια των συνοδών του.
Η οδύσσεια του Προέδρου του ΡΚΚ είχε τελειώσει με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
Ο ηγέτης ενός ολόκληρου λαού βρισκόταν στα χέρια των εχθρών του.

Όταν το τέλος γίνεται αρχή

Ωστόσο, παρά τα όσα αναμένονταν και είχαν τότε ειπωθεί η απαγωγή του Οτσαλαν δεν σήμανε και το τέλος του κουρδικού αγώνα. Αντιθέτως, ακολουθώντας μία στρατηγική που ελάχιστοι καταλάβαιναν, ο «Άπο» αν και έγκλειστος στην φυλακή του Ίμραλι, κατόρθωσε να διατηρήσει την συνοχή των ανταρτών του ΡΚΚ και να συνεχίσει τον πόλεμο. Σήμερα ο κουρδικός αγώνας δικαιώνεται. Το Νότιο Κουρδιστάν (Β. Ιράκ) αποτελεί ήδη αυτόνομη περιοχή και στη Β. Συρία τα καντόνια της Ροτζάβα θέτουν τις βάσεις για το αυτόνομο Δυτικό Κουρδιστάν. Εξελίξεις πρέπει να αναμένονται πολύ σύντομα και από τους Κούρδους του Ιράν.
Όσο για τους Κούρδους της Τουρκίας, αν η Άγκυρα δεν δεχθεί μία συμφωνία μαζί τους που να εξασφαλίζει τα δικαιώματά τους και μία μορφή αυτοδιάθεσης θα δυναμιτίσει την ενότητα της ίδιας της χώρας.

otsalan

Στόχος πρέπει να παραμένει η αποφυλάκιση του Οτσαλάν, αλλά και η απόδοση δικαιοσύνης. Στην Ελλάδα ο φάκελος πρέπει να ξανανοίξει από την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και να εξεταστούν πρόσωπα, στοιχεία και άγνωστες λεπτομέρειες για τον πραγματικό ρόλο των εμπλεκομένων και τις πολιτικές σκοπιμότητες που οδήγησαν στην ντροπή της παράδοσης του Οτσαλάν στην Τουρκία.

* Το χρονολόγιο προέρχεται από παλαιότερα δημοσιεύματα του συγγραφέα. Τα γεγονότα είναι ακόμη υπό διερεύνηση, καθώς τα στοιχεία και οι πηγές έχουν τεράστιο όγκο και αμφίβολη αξιοπιστία. Αποτελεί δε τμήμα ενός υπό συγγραφή βιβλίου.


Του Πάνου Πικραμένου


news4all.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

11 αποφθέγματα ζωής που θα αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτεσαι

1. Μην σπαταλάς άλλο πολύτιμο χρόνο για να πείσεις κάποιον ή κάποιους να σε συμπαθήσουν. Μείνε με αυτούς σε συμπαθούν χωρίς κόπο.

2. Ζήσε κάθε στιγμή της ημέρας και απόλαυσε κάθε νέα εμπειρία που σου παρουσιάζεται. Ακόμα και από τις αρνητικές καταστάσεις, που εμφανίζονται στο τέλος θα κρατήσεις κάτι θετικό.

3. Μην σε νοιάζει πως σε βλέπουν οι άλλοι. Ζήσε χωρίς να απολογείσαι. Όσο μεγαλώνεις θα καταλάβεις πως ο κόσμος θα λέει πράγματα για σένα, που πιθανότατα δεν θα ισχύουν ακόμα κι αν είσαι το καλύτερο κορίτσι του κόσμου.

4. Αν ζεις σε μεγάλη πόλη, προσπάθησε να εκμεταλλευτείς κάθε δυνατότητα που σου δίνει να γνωρίσεις νέα πράγματα. Υπάρχουν αρκετά δωρεάν ή και πολύ οικονομικά πράγματα να κάνεις για να ανοίξεις τους ορίζοντες σου. Φεστιβάλ, μουσεία, εκθέσεις.

5. Μέχρι τα 30 θα πρέπει να έχεις βγει τόσα ραντεβού ώστε να αναγνωρίζεις από μακριά έναν άντρα που μπορεί να σε δει σοβαρά. Παράλληλα αφιέρωσε χρόνο στις φίλες σου και κάνε τις τρέλες σου. Το γνωστό «πρέπει αν ζήσεις τη ζωή σου πριν παντρευτείς» είναι το πιο σοφό που σου έχουμε ακούσει από τους παντρεμένους παντρεμένοι φίλους μας.

6. Μην καταναλώνεσαι με τα κακά αγόρια για πολύ καιρό. Μπορεί να γίνει χρόνιος εθισμός και είναι λάθος στρατηγική αν θες ένα αγόρι για να κάνεις σχέση.

7. Αποταμίευσε κάθε μήνα ένα ποσό από τον μισθό σου. Το ξέρουμε ότι διανύουμε δύσκολους καιρούς, αλλά θα νιώθεις μεγάλη ασφάλεια να ξέρεις ότι έχει μερικά χρήματα στον τραπεζικό σου λογαριασμό για τις δύσκολες ώρες.

8. Σταμάτα να αγχώνεσαι τόσο πολύ για το τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον.

9. Γύρνα στο σπίτι σου πριν τις 3 το βράδυ. Τίποτα καλό δεν συμβαίνει τις μικρές ώρες!

10. Δεν είναι κακό να πειραματιστείς σεξουαλικά, αρκεί να παίρνεις προφυλάξεις και να σέβεσαι τον εαυτό σου. Ότι αυτό σημαίνει για την κάθε γυναίκα.

11. Μην δειλιάζεις να ξοδέψεις λεφτά σε ταξίδια. Χρησιμοποίησε τις ημέρες άδειας από την εργασία σου για να πας στο εξωτερικό. Όλοι ξέρουμε ότι τα ταξίδια είναι τα μόνα έξοδα που δεν πρέπει να τσιγκουνεύεσαι.


http://socialista.com.cy/

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »

Η τέχνη της «Maskirovka»: Πώς η Ρωσία ξεγελά τους εχθρούς της

Το «Red Storm Rising» (1986) του Τομ Κλάνσι είναι ένα από τα πλέον διάσημα μυθιστορήματα της ευρύτερης κατηγορίας των technothriller. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η έκρηξη και η εξέλιξη του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, υπό τη μορφή μιας ευρείας κλίμακας συμβατικής αναμέτρησης μεταξύ του ΝΑΤΟ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας η οποία λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη. Καταλύτης είναι τρομοκρατική ενέργεια ισλαμιστών τρομοκρατών που καταστρέφουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στο Νιζεβαρτόβσκ, κάτι που συνιστά βαρύτατο πλήγμα για τη Σοβιετική Ένωση, απειλώντας την οικονομία της με κατάρρευση σε όχι και τόσο μεγάλο βάθος χρόνου.

Η ηγεσία της ΕΣΣΔ αποφασίζει να καταλάβει τις πετρελαιοπηγές του Περσικού Κόλπου, ωστόσο κάτι τέτοιο συνιστά πράξη πολέμου για το ΝΑΤΟ, οπότε και η απόφαση είναι ότι η Βορειοατλαντική Συμμαχία πρώτα πρέπει να διαρραγεί και στη συνέχεια να ηττηθεί στο πεδίο μάχης της Ευρώπης, προκειμένου να μην έχει τη δυνατότητα και τη θέληση να συνδράμει τις χώρες του Κόλπου. Σε αυτό το πλαίσιο, ξεκινά μια «maskirovka»: μία ευρεία εκστρατεία παραπλάνησης/ αποπροσανατολισμού, που συνδυάζει κινήσεις «φιλίας» προς τη Δύση (όπως η απόσυρση κάποιων παλαιών υποβρυχίων) με βίαες ενέργειες – προβοκάτσιες, όπως μια βομβιστική επίθεση με θύματα παιδιά σχολικής ηλικίας στο Κρεμλίνο η οποία αποδίδεται σε έναν Δυτικογερμανό, προκειμένου να δικαιολογηθεί μια «επίθεση αντιποίνων» από την ΕΣΣΔ, με την ελπίδα της αποφυγής της εμπλοκής του συνόλου των χωρών- μελών του ΝΑΤΟ.

Η «maskirovka», ως γενικότερο φαινόμενο/ στρατηγική της Ρωσίας (σε στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο) αποτελεί μια μακρά και επιτυχή παράδοση των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Ως έννοια, ουδόλως είναι ξένη στην ελληνική πολεμική τέχνη: χαρακτηριστικότατη είναι η περίπτωση του «Δούρειου Ίππου», καθώς και το τέχνασμα που χρησιμοποίησε ο Βίας ο Πριηνεύς (ένας εκ των Επτά Σοφών της αρχαιότητας) κατά τη μακρά πολιορκία της πόλης του από τους Λυδούς, αφήνοντας ελεύθερα καλοθρεμμένα μουλάρια (τη στιγμή που στην πόλη στην πραγματικότητα υπήρχε έλλειψη τροφίμων) προκειμένου να δημιουργήσει στο στρατόπεδο των πολιορκητών την εικόνα επαρκών αποθεμάτων στην πολιορκημένη Πριήνη, με τελικό αποτέλεσμα τη λύση της πολιορκίας. Παρεμφερές θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και το στρατήγημα του Λυσάνδρου στους Αιγός Ποταμούς, με αποτέλεσμα τον αιφνιδιασμό και τη συντριβή του ανώτερου Αθηναϊκού στόλου, ενώ αντίστοιχα τεχνάσματα χρησιμοποίησε πολλές φορές και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, κατά την Ελληνική Επανάσταση (όπως στα Δερβενάκια, όταν έβαζε τους άνδρες του να ανάβουν τη νύχτα πολλές φωτιές δημιουργώντας στα οθωμανικά στρατεύματα την εντύπωση ότι διέθετε κατά πολύ ανώτερη αριθμητικά δύναμη από ό,τι στην πραγματικότητα).

Η εν λόγω «τέχνη» (δεν είναι υπερβολή η χρήση του συγκεκριμένου χαρακτηρισμού, όπως προκύπτει από τη μελέτη της) βρίσκεται στο επίκεντρο πρόσφατης ανάλυσης του BBC, με τίτλο «πώς η Ρωσία ξεγελά τους εχθρούς της» (How Russia outfoxes its enemies), με αφορμή την ουκρανική κρίση και την ενσωμάτωση της Κριμαίας στη Ρωσικής Ομοσπονδία, η οποία αποτέλεσε αιφνιδιασμό για τους πάντες.

«Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις “μεταμφίεσαν” τις ενέργειές τους και τις αρνήθηκαν- αλλά αυτοί οι “μικροί πράσινοι άνδρες” που εμφανίστηκαν στη χερσόνησο της Μαύρης Θάλασσας αποτελούσαν μια χαρακτηριστική περίπτωση της ρωσικής πρακτικής στρατιωτικής παραπλάνησης- maskirovka» αναφέρει η συντάκτης, Λούσι Ας, στο κείμενό της.

Ο στρατηγός Αλεξάντερ Βλαντιμίροφ, συγγραφέας της «Θεωρίας και Επιστήμης του Πολέμου» (τρεις φορές μεγαλύτερη σε όγκο από το «Πόλεμος και Ειρήνη» του Τολστόι, όπως επισημαίνει ο ίδιος), θεωρείται «γκουρού» της maskirovka, που μεταφράζεται ακριβώς ως «κάτι μασκοφορεμένο».

«Μόλις εμφανίστηκε ο άνθρωπος, άρχισε να πολεμάει. Όταν άρχισε να κυνηγάει, έπρεπε να βαφτεί με διαφορετικά χρώματα για να μην τον φάνε οι τίγρεις. Από τότε και μετά, η maskirovka ήταν τμήμα της ζωής του. Όλη η ανθρώπινη ιστορία μπορεί να θεωρηθεί μια ιστορία παραπλάνησης» αναφέρει ο ίδιος στη δημοσιογράφο του BBC, αναπαράγοντας τα λεγόμενα του Ρωμαίου στρατηγού Φροντίνου και του Κινέζου φιλοσόφου Σουν Τζου, που περιέγραφε στην «Τέχνη του Πολέμου» τον πόλεμο ως ένα αιώνιο μονοπάτι πανουργίας. Αλλά η Ρωσία, κατά τον ίδιο, ανά τους αιώνες τελειοποίησε αυτές τις τεχνικές.
Σε μελέτη του US Army Russian Institute (Maskirovka: The Soviet System of Camouflage, του ταγματάρχη Κένεθ Κίτινγκ, 1981), η maskirovka περιγράφεται ως εξής: «ο σοβιετικός όρος maskirovka- συνήθως μεταφράζεται ως καμουφλάζ/παραλλαγή, αντιπροσωπεύει ένα πλήρες σύστημα μέτρων σχεδιασμένων να παραπλανούν και να μπερδεύουν τον εχθρό, και να μειώνουν την αποτελεσματικότητα των μέσων αναγνώρισής του, αποτελώντας μια απάντηση στην πρόκληση της τεχνολογίας».

Οι αρχές της maskirovka

Ο ταγματάρχης Κίτινγκ στη μελέτη του περιγράφει τις σοβιετικές αρχές της κάλυψης/ απόκρυψης/ παραπλάνησης ως εξής: δραστηριότητα, πειστικότητα/ αληθοφάνεια, συνέχεια και ποικιλία.

Ως δραστηριότητα ορίζεται η «αξιόπιστη εφαρμογή ολόκληρου του συνόλου μέτρων που στοχεύουν στην παραπλάνηση του εχθρού, σε σχέση με τις προθέσεις των δυνάμεων κάποιου». Η αληθοφάνεια/ πειστικότητα σημαίνει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται πρέπει να εμφανίζονται πειστικά στα μάτια του εχθρού, προκαλώντας την εντύπωση του «αληθινού», από πλευράς έκτασης, χρονικής στιγμής και χώρου. Η «συνέχεια» (ακριβέστερα, ο συνεχής χαρακτήρας) απαιτεί τη συνεχή και σωστά προγραμματισμένη από άποψης χρόνου εκτέλεση των μέτρων απόκρυψης/ εξαπάτησης: τα «υλικά» (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) πρέπει να ανανεώνονται τακτικά. Η τελική αρχή είναι αυτή της ποικιλίας, η οποία σημαίνει την αποφυγή της εμφάνισης ενός μοτίβου στην χρήση και εφαρμογή μέτρων κάλυψης/ απόκρυψης. Με απλά λόγια, η ποικιλία σημαίνει την αποφυγή της επανάληψης της χρήσης των ίδιων τεχνικών και μέσων.

Στην ανάλυση του BBC, ως βασικά στοιχεία της maskirovka αναφέρονται τα εξής: έκπληξη, καμουφλάζ/ παραλλαγή, ελιγμοί/ ενέργειες με σκοπό την παραπλάνηση, απόκρυψη, χρήση μέσων εξαπάτησης (όπως ομοιώματα οχημάτων κλπ) και εσκεμμένη παραπληροφόρηση. Όπως σημειώνουν φοιτητές δημοσιογραφίας από το Κίεβο που έστησαν μια ιστοσελίδα για την αποκάλυψη ψευδών ειδήσεων, κάποιες περιπτώσεις είναι πολύ προσεγμένες, συνδυάζοντας την αλήθεια με το ψέμα για να παράξουν μία «είδηση» που φαίνεται αξιόπιστη. Αλλά ακόμα και μια τελείως εξωπραγματική ιστορία μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και αβεβαιότητα.

Η Μάχη του Κουλίκοβο, ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και η maskirovka

Ένα εκ των χαρακτηριστικότερων παραδειγμάτων είναι η Μάχη του Κουλίκοβο το 1380, όταν ο πρίγκιπας Ντμίτρι Ντονσκόι και 50.000 πολεμιστές βρέθηκαν απέναντι στον Μογγόλο Χαν Μαμάι και τους 150.000 Τάταρους και Μογγόλους πολεμιστές του. Ήταν η πρώτη φορά που οι Σλάβοι πολεμούσαν ως ενωμένος στρατός- η Ρωσία εναντίον της Χρυσής Ορδής.

«Η μάχη ήταν πολύ σκληρή, αλλά στο τέλος θριαμβεύσαμε χάρη σε μια δύναμη που είχε κρυφτεί στο δάσος. Επιτέθηκαν μανιασμένα και απρόσμενα, και οι αιφνιδιασμένοι Τάταροι τράπηκαν σε φυγή» σημειώνει ο στρατηγός Βλαντιμίροφ.

Το Κουλίκοβο ήταν μόνο η αρχή. Ο Βλαντιμίροφ αναφέρει μερικά πιο πρόσφατα παραδείγματα, όπως τον Αύγουστο του 1944 (Ιάσιο- Κισινέβ), με δεκάδες ψεύτικα άρματα μάχης και ολόκληρες μεραρχίες να στέλνονται σε παραπλανητικές κατευθύνσεις για να εξαπατηθούν οι Γερμανοί. Και αυτό μετά την επιχείρηση Μπαγκρατιόν στη Λευκορωσία, που είχε επιφέρει βαρύ πλήγμα στη Βέρμαχτ. «Οι στρατηγοί μας αποφάσισαν να μην πάρουν τον εύκολο δρόμο, αλλά πήγαν μέσα από τους βάλτους. Έτσι χτύπησαν τα μετόπισθεν των γερμανικών δυνάμεων...σε ολόκληρη την Μπαγκρατιόν υπήρξαν τεράστια παραδείγματα maskirovka, τα οποία περιελάμβαναν χιλιάδες άρματα μάχης και στρατιώτες. Μετά από αυτό ο πόλεμος είχε πρακτικά τελειώσει». Από 117 μεραρχίες και έξι ταξιαρχίες, οι μισές καταστράφηκαν και οι υπόλοιπες υπέστησαν βαρύτατες απώλειες. Συνολικά, οι απώλειες για τις δυνάμεις του Άξονα εκτιμάται ότι ανήλθαν σε περίπου μισό εκατομμύριο άνδρες.

Μελετώντας την εφαρμογή της maskirovka στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο ταγματάρχης Κίτινγκ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Σοβιετικός στρατιώτης «είχε, και πιθανότατα έχει ακόμα, πλεονέκτημα απέναντι στον Δυτικό αντίπαλό του. Κάποιοι παρατηρητές έχουν συμπεράνει ότι οι Σοβιετικοί διαθέτουν ένα ένστικτο για τη χρήση καμουφλάζ (κάλυψης/ απόκρυψης) για να κρύβονται οι ίδιοι και οι δραστηριότητές τους. Τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, Γερμανός στρατηγός είχε παρατηρήσει ότι “ο Ρώσος πεζικάριος ήταν άριστος στην οχύρωση θέσεων μάχης. Ήταν εντυπωσιακό να βλέπει κανείς πόσο γρήγορα εξαφανιζόταν στο έδαφος και κάλυπτε τη θέση του. Οι Ρώσοι στρατιώτες ενστικτωδώς χρησιμοποιούν το περιβάλλον τους, έτσι ώστε να είναι δύσκολος ο εντοπισμός τους”».

Κρίση των πυραύλων στην Κούβα και Ψυχρός Πόλεμος

Ιδιαίτερη μνεία στη ρωσική χρήση της «maskirovka», σε σχέση με την Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα (1962) κάνει η CIA, σε ειδική ανάλυσή της. «Από τη σύλληψή της, η σοβιετική επιχείρηση περιελάμβανε περίτεχνες προσπάθειες D&D (denial&deception).Η τέχνη της απόκρυψης από τις ΗΠΑ πληροφοριών για την ανάπτυξη των πυραύλων και της παραπλάνησης των Αμερικανών διαμορφωτών πολιτικής για τις προθέσεις της Σοβιετικής Ένωσης ήταν η βάση του παράτολμου εγχειρήματος του Νικίτα Χρουστσόφ» αναφέρεται στην έκθεση, όπου υπογραμμίζεται ότι η ανάλυση των σχετικών δραστηριοτήτων από αποχαρακτηριστιμένα αμερικανικά, ρωσικά και κουβανικά αρχεία επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων που μπορούν να βοηθήσουν στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των προσπαθειών παραπλάνησης ενός αυξανόμενους αριθμού αντιπάλων στον σύγχρονο κόσμο.

«Η Μόσχα πάντα είχε μια κλίση προς το D&D, γνωστό στη ρωσική γλώσσα ως maskirovka. Βασικός πυλώνας της είναι το να εμποδιστεί ένας αντίπαλος από το να ανακαλύψει τις ρωσικές προθέσεις, εξαπατώντας τον σχετικά με τη φύση, έκταση και τον συγχρονισμό μιας επιχείρησης. Η maskirovka καλύπτει ένα μεγάλο εύρος εννοιών, από την παραπλάνηση στο επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού μέχρι το καμουφλάζ σε επίπεδο μονάδας. Τα ρωσικά στρατιωτικά εγχειρίδια υποδεικνύουν ότι η maskirovka αντιμετωπίζεται ως μια επιχειρησιακή τέχνη, που πρέπει να τελειοποιείται από καθηγητές στρατιωτικής επιστήμης και αξιωματικούς που ειδικεύονται σε αυτόν τον τομέα» σημειώνεται στην έκθεση, όπου επίσης συμπληρώνεται ότι ο σοβιετικός στρατός είχε αξιοποιήσει την παραπλάνηση ευρείας κλίμακας και πριν την κρίση των πυραύλων πολύ πιο συχνά και με πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από οποιονδήποτε άλλον στρατό. Επίσης, τονίζεται η χρήση εκτεταμένης maskirovka το 1968, πριν την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία, καθώς και η εκπαίδευση ξένων στρατών πάνω στις ίδιες αρχές, περιλαμβανομένων των δυνάμεων του Βορείου Βιετνάμ πριν την Επίθεση του Τετ (1968) και του αιγυπτιακού στρατού πριν τη διάβαση της Διώρυγας του Σουέζ το 1973.

Σε έγγραφο απόφασης του Λευκού Οίκου με την υπογραφή του Ρόναλτ Ρίγκαν (1983) γίνεται λόγος για ανάπτυξη μιας στρατηγικής maskirovka από την ΕΣΣΔ η οποία περιλαμβάνει τη χρήση παραλλαγής, απόκρυψης και παραπλάνησης (camouflage, concealment, deception, CC&D), σε αμυντικά προγράμματα και κατά τη διάρκεια πολεμικών επιχειρήσεων. «Ορίζουν τη maskirovka ως ένα σετ μέτρων με σκοπό την παραπλάνηση ή τον αποπροσανατολισμό του εχθρού σε σχέση με τις σοβιετικές δυνατότητες στον τομέα της εθνικής ασφάλειας, τις ενέργειές τους και τις προθέσεις τους...ένα σοβιετικό διευθυντήριο στρατηγικής maskirovka έχει στηθεί...επιπλέον οι Σοβιετικοί έχουν στήσει ένα πρόγραμμα για την αντιμετώπιση των δυτικών επιχειρήσεων συλλογής σημάτων και οπτικών δεδομένων. Οι Σοβιετικοί μπορεί να προσπαθούν να παραπλανήσουν τη Δύση σχετικά με την πρόθεση και τον σκοπό βασικών πολιτικών τους, όπως στον έλεγχο των εξοπλισμών. Αρκετές πρόσφατες ανακαλύψεις αποκαλύπτουν ότι το σοβιετικό πρόγραμμα maskirovka έχει σημειώσει απρόσμενες επιτυχίες και ότι εισέρχεται σε μια νέα, βελτιωμένη φάση» (ωστόσο στο έγγραφο δεν αναφέρεται ποιες ήταν αυτές).

Η maskirovka στην Κριμαία

Η έκπληξη αποτελεί βασικό συστατικό της maskirovka. Οι «άγνωστης ταυτότητας» δυνάμεις που κατέλαβαν την Κριμαία τον Φεβρουάριο του 2014 σίγουρα τα κατάφεραν πολύ καλά από αυτή την άποψη.

Όπως αναφέρεται στην ανάλυση του BBC, ο Πιότρ Σελομόβσκι, Ρώσος φωτορεπόρτερ, ήταν εκεί όταν κατέφθασαν, έχοντας φτάσει στην Κριμαία μετά τη φυγή του φιλορώσου προέδρου Γιανουκόβιτς. Στις 24 Φεβρουαρίου είδε ντόπιους φιλορώσους ακτιβιστές να στήνουν ένα μικρό οδόφραγμα στην πλατεία μπροστά στη βουλή. «Άρχισαν να φτιάχνουν τσάι και να προσφέρουν ποτά. Σε κάποιους δημοσιογράφους, εμού περιλαμβανομένου, επετράπη να τραβήξουν φωτογραφίες και νομίζαμε ότι είχαμε τελειώσει για τη νύχτα».Έτσι νόμιζε, τουλάχιστον. Αλλά τις πρώτες πρωινές ώρες, στρατιωτικά φορτηγά χωρίς διακριτικά κατέφθασαν, γεμάτα με βαριά οπλισμένους άνδρες.

«Διέταξαν τους διαδηλωτές να πέσουν μπρούμυτα στο έδαφος – μέχρι που διαπίστωσαν ότι ανήκαν στην ίδια πλευρά». Μετά, τους έβαλαν να κουβαλήσουν πυρομαχικά στη βουλή. Ο Σελομόφσκι άκουσε την ιστορία το πρωί. «Οι ίδιοι δεν είχαν καταλάβει ακριβώς τι συνέβαινε».

Οι στρατιώτες που έφτασαν μέσα στη νύχτα, λες και κατέφθασαν με κάποιο είδους μαγείας, χωρίς διακριτικά στις χακί στολές τους, σύντομα κατονομάστηκαν «μικροί πράσινοι άνδρες» (ή, σε ελεύθερη απόδοση, «εξωγήινοι»).

«Ξέρουμε ότι αυτοί οι άνδρες ήταν των ρωσικών ειδικών δυνάμεων. Αλλά ουδείς το έλεγε ανοιχτά τότε» προσθέτει ο Σελομόφσκι. 

Η άρνηση/διάψευση αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο της maskirovka. Σε συνέντευξη Τύπου εκείνες τις ημέρες ο Ρώσος πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν απέφυγε με χαρακτηριστική άνεση αμήχανες ερωτήσεις σχετικά με το από πού προέρχονταν τα στρατεύματα. «Υπάρχουν πολλές στρατιωτικές στολές. Πάτε σε ένα μαγαζί, θα βρείτε μία» ήταν μια απάντησή του. Ερωτηθείς εάν επρόκειτο για Ρώσους στρατιώτες, ο πρόεδρος απάντησε ότι ήταν άνδρες από τοπικές πολιτοφυλακές- δυνάμεις αυτοάμυνας.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η ενσωμάτωση της Κριμαίας επικυρωνόταν από τη ρωσική βουλή. H maskirovka είχε εξυπηρετήσει τον σκοπό της, να κρατήσει τον εχθρό σε καθεστώς αβεβαιότητας- να τον αναγκάσει να μαντεύει αντί να γνωρίζει με σιγουριά. Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα του BBC, ο στρατηγός Γκόρντον «Σκιπ» Ντέιβις, επικεφαλής επιχειρήσεων και πληροφοριών στο στρατιωτικό αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Βέλγιο, αναγνωρίζει ότι αυτός και οι συνάδελφοί του χρειάστηκαν καιρό για να αντιληφθούν το μέγεθος και την έκταση των κινήσεων των στρατευμάτων, που «οι Ρώσοι αρνούνταν συνέχεια».

Μετά την Κριμαία, ακολούθησαν οι μάχες στην ανατολική Ουκρανία. Η επίσημη θέση είναι ότι δεν υπάρχουν ρωσικά στρατεύματα ή «μικροί πράσινοι άνδρες» - μόνο εθελοντές πατριώτες που πηγαίνουν εκεί στις διακοπές τους.

Σύμφωνα με το BBC, τα στοιχεία που υποδεικνύουν την εμπλοκή της Μόσχας αυξάνονται, και μεταξύ αυτών είναι και ο αυξανόμενος αριθμός των Ρώσων στρατιωτών που σκοτώνονται σε μάχες. Επίσης, τον Αύγουστο είχαν εμφανιστεί στη ρωσική τηλεόραση εικόνες με νερό και παιδικές τροφές που φορτώνονταν σε φορτηγά τα οποία κατευθύνονταν προς την Ουκρανία. Η ρωσική κυβέρνηση έκανε λόγο για ανθρωπιστική βοήθεια, αλλά πολλοί είναι καχύποπτοι, καθώς το ΝΑΤΟ έχει ήδη πολλές πληροφορίες σχετικά με ρωσικές μονάδες αεράμυνας και πυροβολικού που είχαν κινηθεί/ κινούνταν προς την Ουκρανία.

Ο στρατηγός Ντέιβις χαρακτήρισε το πρώτο κονβόι ως ένα «θαυμάσιο παράδειγμα» της maskirovka, επειδή προκάλεσε «θύελλα» στα ΜΜΕ. Τηλεοπτικά συνεργεία ακολούθησαν το κονβόι, προσπαθώντας να μάθουν τι ακριβώς κουβαλούσαν τα στρατιωτικά φορτηγά, που είχαν βαφτεί βιαστικά πράσινα. Επρόκειτο για «Δούρειους Ίππους»; Θα τα άφηναν να περάσουν οι ουκρανικές αρχές; «Εν τω μεταξύ, σε άλλα περάσματα που ελέγχονταν από τους Ρώσους και όχι τους Ουκρανούς, εξοπλισμός, προσωπικό και στρατεύματα περνούσαν στην ανατολική Ουκρανία» αναφέρει ο Ντέιβις.

Επίσης, στο δημοσίευμα του BBC γίνεται λόγος για συνεργασία από τα ρωσικά ΜΜΕ, με παράδειγμα μια είδηση (;) η οποία μεταδόθηκε από τηλεοπτικό σταθμό της Μόσχας, όπου αναφερόταν ότι ένα τρίχρονο αγόρι στο Σλοβιάνσκ (ανατολική Ουκρανία με ρωσόφωνο πληθυσμό) σταυρώθηκε επειδή μιλούσε ρωσικά. Οι ισχυρισμοί μιας γυναίκας που εμφανίζεται στο βίντεο και εξιστορεί το περιστατικό είναι σοκαριστικοί, ωστόσο στο δημοσίευμα του BBC αναφέρεται ότι υπάρχουν κάποια περίεργα στοιχεία στο ρεπορτάζ, όπως η αναφορά μιας πλατείας που δεν υπάρχει, καθώς και το ότι η γυναίκα εκείνη είχε ιστορικό ψευδών καταγγελιών στην αστυνομία.

Όπως εκτιμά ο Γιούργκεν Έρστερμ Μίλερ, συγγραφέας του «The Global Economy in Transition», σε άρθρο του στην Huffington Post, η χρήση της «παραδοσιακής» maskirovka στην Ουκρανία ήταν «εξαιρετικά επιδέξια», έως και ιδιοφυής. «Η μεγάλη πλειονότητα των χωρών ανά τον κόσμο δεν αντέδρασαν έντονα όταν προσάρτησε την Κριμαία, επειδή μια καλά ενορχηστρωμένη ρωσική επικοινωνιακή εκστρατεία τις έπεισε ότι υπήρχαν επιχειρήματα που αιτιολογούσαν μια τέτοια κίνηση» σημειώνει σχετικά.

huffingtonpost.gr

Read more » Διαβάστε περισσότερα...

Read more »